เรื่อง “แย่งชามข้าว” ระหว่างนักการเมืองกับนักการเมืองด้วยกันในนครสารขัณฑ์นั้นมักเป็น “ข่าวดัง” ทุกยุคทุกสมัย

แต่การ “แย่งชามข้าว” ในหมู่ข้าราชการประจำทุกกระทรวง ทบวง กรม แท้จริงแล้วก็มีการห้ำหั่นกันเกิดขึ้นอย่างถี่บ่อย

โดยการ “แย่งชามข้าว” ของข้าราชการนั้น “มักไม่โฉงฉางจนกลายเป็นข่าวดังระดับแผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด” เพราะข้าราชการส่วนใหญ่มักจะ “ยึดกติกา” ที่เป็นวาทกรรมอมตะว่า “ทีเอ็งกูไม่ว่า ทีข้าเอ็งอย่าโวย” แถมยังแบ่งปันผลประโยชน์อย่างลงตัวแบบ “Win Win”

แต่ในหมู่ข้าราชการระดับ “เณรน้อยขยันหิว” ก็อาจจะมีการเกิด “สงครามแย่งชามข้าว” จนเป็นข่าวอย่างถี่บ่อยแต่มักจบลงแบบ “ไม่บานปลาย” เพราะข้าราชการระดับบิ๊กๆ มักเป็น “ผู้ยุติการแย่งชามข้าวของข้าราชการเด็กๆ ได้ระดับมืออาชีพ” ในภาพลักษณ์ “ผู้ใหญ่ใจดี ลูกพี่ยุติปัญหา”

จู่ จู่ “การแย่งชามข้าว” ณ ดินแดนแห่ง “ไข่มุกอันดามัน” ที่ได้รับฉายาจากชาวโลกอย่าง “สุดปัง” เป็น “เกาะมหาขุมทรัพย์และหาดทองคำ” ก็พลิกผันเป็น“บิ๊ก บิ๊กสีกากีทำสงครามเหมือนไอ้เณร”

“ก่อนที่สงครามแย่งชามข้าว” จะบานปลายสุดไกลกว่านี้ “มิกกี้เมาส์กับปลัดมหาดไทย” ก็มายุติสงครามด้วยการ “เด้งทุกฝ่ายให้พ้นจากเกาะขุมทรัพย์อัศจรรย์และหาดทองคำมากมูลค่า” กระจัดกระจายไปคนละทิศ

“แท้จริงแล้ว ศึกแย่งชามข้าวในเกาะไข่มุกอันดามันกลายเป็นสงครามสีกากีระดับบิ๊กบิ๊กที่สุดอื้อฉาว เพราะทั้งสองฝ่ายต่างมีมาเฟีย นักการเมือง

และผู้นำจิตวิญญาณแห่งปราสาทศิลา เป็นกำแพงเหล็กให้ยืนพิง จึงมีแรมโบ้สีกากีใจถึงกล้าออกมาประกาศว่า”

“กูคือ ผู้ย้ายผู้ว่าฯ ได้”

อีกทั้ง “ปจ.สุดห้าว” บางรายถึงขั้นกล้า “ชนกับอธิบดี” โดยแฉเพจ “ให้ช่วยสีบางสี” อีกต่างหาก

ดูเหมือนสื่อบางราย นักการเมืองหลายคน และกูรูหลายท่าน ต่างออกมา “ฟันธง”ว่า “แม้จะมีการย้ายข้าราชการบิ๊ก บิ๊ก ในเกาะอันดามันพ้นไปเป็นโขยง แต่ปัญหาของเกาะมหาสมบัติและหาดทองคำ ก็ยังจะไม่มีวันจบสิ้น”

“ไม่จบสิ้น เพราะจะมีชูชกสีกากีกลุ่มใหม่เข้ามาแย่งชามข้าวในเกาะมหาสมบัติอีกครั้ง เพราะสีกากีทั้งหลายมีจอมบารมีที่ยิ่งใหญ่หนุนหลังทุกคน”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม