“วันนี้มะพร้าวของคนบ้าอย่างผม งอกงามผลิใบสีเขียวชอุ่ม ใช้เวลาเพียงสองปีเศษก็ออกผลแล้ว ดังนั้นทฤษฏีเก่าๆใช้ไม่ได้แล้ว เราต้องคิดใหม่ทำใหม่ และมะพร้าวสามารถออกผลได้ทุกสถานที่ ขึ้นอยู่ที่เราว่าใส่ใจกับเขามากน้อยแค่ไหน” 

"นายสายชล จ้อยร่อย" อายุ 50 ปี เจ้าธุรกิจโรงงานนิลทองแท้โคโคนัทจำกัด ผู้รับซื้อมะพร้าวรายใหญ่ที่สุดของประเทศ และส่งออกมะพร้าวขาวมากที่สุดในประเทศ ตั้งอยู่ที่หมู่ 3 ต.อ่างทอง อ.ทับสะแก จ.ประจวบคีรีขันธ์ เล่าประสบการณ์ก่อนที่จะประสบความสำเร็จให้ฟังว่า ปัจจุบันมีสวนมะพร้าวกว่า 3,000 ไร่ และมีชาวสวนมะพร้าวจำนวนมากขายผลผลิตเพื่อนำมาทำมะพร้าวขาวส่งโรงงานผลิตน้ำกะทิบรรจุกล่อง เปิดเผยว่า ตนเติบโตมาจากครอบครัวที่ยากจน เรียนจบแค่ชั้น ป.5 จำต้องออกกลางคันเพราะต้องหาเงินเลี้ยงพ่อแม่ รับจ้างทำงานสารพัด ยกเว้นไม่ได้ลงเรือตังเกเท่านั้น ส่วนมากเป็นงานก่อสร้างได้ค่าแรงแค่ร้อยกว่าบาท แต่ภายหลังก็เปลี่ยนอาชีพใหม่ เพราะเห็นว่าทำให้ตายก็เป็นได้แค่ลูกจ้าง จึงดิ้นรนที่จะเป็นเจ้าของธุรกิจ

นายสายชล กล่าวอีกว่า ตนจึงเริ่มหันมารับซื้อมะพร้าวส่งโรงงาน ขณะนั้นยังไม่มีรถยนต์จึงอาศัยเหมารถเพื่อนบ้านไปส่งให้ กระทั่งมาพบกับผู้ใจบุญที่เป็นเจ้าของโรงงานผลิตมะพร้าวส่งออกต่างประเทศ ซื้อรถยนต์กระบะให้ผ่อนโดยไม่คิดดอกเบี้ยขนมะพร้าวมาส่งโรงงานที่จังหวัดราชบุรี จึงลืมตาอ้าปากได้

ต่อมาตนชักชวนเพื่อนบ้านหันมาปลูกมะพร้าวเป็นอาชีพหลัก ส่วนใหญ่ไม่เชื่อเพราะเห็นตนเรียนน้อยไม่มีความรู้ คนที่เห็นด้วยก็ทดลองปลูกทีละไร่สองไร่ ภายหลังกิจการเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ตนก็กว้านซื้อที่ดินเพื่อปลูกมะพร้าวจากสิบไร่กลายมาเป็นร้อยไร่และพันไร่ในเวลาต่อมา พร้อมตั้งโรงงานเป็นของตัวเองบนเนื้อที่เกือบ 1 พันไร่ คนที่เคยดูถูกก็กลับมาปลูกมะพร้าวส่งโรงงานให้ตน  

“เดิมพื้นที่บริเวณที่ตั้งโรงงานห่างไกลชุมชน ถนนหนทางลำบากรถยนต์เข้าไม่ถึง น้ำไฟไม่มี แต่ไม่ใช่อุปสรรค ผมค่อยๆขยายถนนเทคอนกรีตและลากสายไฟฟ้ามาด้วยทุนทรัพย์ตัวเอง เดี๋ยวนี้น้ำไหลไฟสว่างหมดแล้ว และสร้างงานสร้างอาชีพคนในชุมชนมีรายได้เพิ่มขึ้นจากเมื่อก่อนมาก” นายสายชล กล่าว

นอกจากนี้ นายสายชล ยังเล่าว่า มีที่ดินเป็นเนินสูง เจ้าของเดิมปลูกอะไรก็ไม่ได้ผล ตนเห็นถูกปล่อยรกร้างเพราะเป็นดินลูกรังจึงติดต่อขอซื้อจำนวน 250 ไร่ เริ่มบุกเบิกลงมะพร้าวพันธุ์ชุมพร 2 คนผ่านไปมาต่างบอกว่ามีแต่คนบ้าเท่านั้น ที่ปลูกมะพร้าวบนที่สูงแถมเป็นดินลูกรังอีก ตนไม่สนใจคำพูดเดินหน้าปรับดินให้เป็นคล้ายขั้นบันได ใช้รถแบคโฮขุดเป็นหลุมสำหรับเก็บน้ำใกล้ๆกับต้นมะพร้าว  เมื่อฝนตกลงมาก็จะเก็บกักน้ำไว้ในหลุม เป็นการชะลอน้ำไม่ให้ไหลลงที่ต่ำหมด ขณะเดียวกันตนก็ขุดสระน้ำไว้ด้านพื้นราบ เพื่อรองรับนำที่ไหลมาจากเนิน วางท่อพีวีซีพาดผ่านต้นมะพร้าวทุกต้น ถ้าไม่มีฝนตกลงมาก็สูบน้ำจากสระมารดต้นมะพร้าว

ขณะเดียวกัน คณะรอง ผวจ.นครพนม ได้เดินทางมาศึกษาดูงานจาก นายสายชล และถ่ายทอดความรู้ให้เพื่อที่จะนำไปถ่ายทอดให้กับเกษตรกรในพื้นที่ จ.นครพนมต่อไป และจะเดินทางไปเป็นวิทยากรให้ถึงที่หากเกษตรกรสามารถปลูกได้ ถ้าไม่มีแหล่งรับซื้อตนจะขอซื้อเองทั้งหมด เพราะทุกวันนี้มะพร้าวในเมืองไทยขาดแคลนมาก ต้องหันไปซื้อมะพร้าวมาจากประเทศอินโดนีเซียมาป้อนโรงงาน และตนเพิ่งไปปลูกมะพร้าวประมาณร้อยกว่าไร่ ให้พี่เขยที่จังหวัดอุบลราชธานี ยืนยันว่าพื้นที่อีสานมีความพร้อมทุกอย่างทั้งน้ำและดิน ขากเพียงแต่เกษตรกรจะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการปลูกพืชแบบเดิมๆหรือไม่เท่านั้น