เพราะว่าจิตใจคนเรานั้นท่านว่า กิเลสในใจนั้นมันชอบไหลไปในทางที่ต่ำ ไม่ว่าอารมณ์เรื่องราวใดๆ มันต่ำจริงที่เรียกว่าไปตามกิเลสนั้นแหละเรียกว่ามันต่ อารมณ์ต่ำนั้นมันพาให้จิตใจเราหลงใหลไปได้ง่ายๆ ท่านจึงให้มีความสัตย์ความจริงในเวลาปฏิบัติบูชาประจำกายวาจาจิตของเรา

เมื่อมีความตั้งใจมั่นประกอบกระทำอยู่เสมอๆ อันความอยากความต้องการนั้นให้มันเป็นส่วนหนึ่ง ที่มันได้มันถึงเป็นไปได้นั้นเรียกว่าเราต้องทำอยู่เสมอๆ ในหลักท่านพูด แสดงง่ายๆ ว่า ทาน ศีล ภาวนา มีทาน มีศีล มีภาวนา ถ้าเรามีภาวนาอยุ่ทุกคืนทุกคืน พาให้นิสัยใจคอของเรานั้นเปลี่ยนแปลงจากที่ไม่ดีให้ดีได้ เพราะอะไร? ทุกอย่างมันสู้ที่ว่า “ทำอยู่เสมอๆ” ไม่ได้ การประกอบกระทำอยู่นั่นแหละเป็นหลักปฏิบัติและเป็นการเปลี่ยนแปลงจริตจิตใจของตัวเองให้ดีขึ้น ถ้าเราไม่มีข้อวัตรปฏิบัติเป็นเครื่องฝึกฝนจิตใจ มีแต่ความต้องการปรารถนาอย่างเดียวย่อมไม่สำเร็จ

เมื่อเราต้องการสิ่งใด ต้องมีความพากเพียรพยายามในสิ่งนั้น จึงจะสำเร็จได้ เราต้องการความพ้นทุกข์ภัยในวัฎสงสาร เราต้องตั้งใจทำดีตลอดกาล คนอื่นผู้อื่นจะมาชักชวนให้เราทำชั่ว เราไม่ไป เมื่อเราไม่ไป ความชั่วต่างๆ ก็เกิดขึ้นไม่ได้ ทีนี้กิเลสในหัวใจนั้น ท่านว่ากิเลสมาร สังขารมาร มารคือสังขารปรุงแต่ง เมื่อมารคือสังขารปรุงแต่ง ถ้าเราไปหลงไปเชื่อมันก็ไม่มีเวลาทำ ไม่มีเวลาปฏิบัติ

โอวาทธรรม พระอาจารย์สิม พุทฺธาจาโร วัดถ้ำผาปล่อง ต.บ้านถ้ำ อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ ขอบคุณลานธรรมจักร