วันที่ 26 พฤษภาคม 2569 ณัฏฐ์ มงคลนาวิน นักวิเคราะห์ข้อมูลในยุทธศาสตร์สังคม ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า  ถอดรหัสยุทธศาสตร์: หรือ "พรรคประชาชน" กำลังคิดตื้นไป และเดินเข้าหลุมพราง "ระบอบสีน้ำเงิน"?

นาทีนี้ไม่มีประเด็นไหนในสภาร้อนแรงและเผ็ดร้อนไปกว่าศึกสายเลือดนิติบัญญัติระหว่าง "พรรคประชาชน" กับ "วุฒิสภา" อีกแล้วครับ

หลายคนเห็นข่าว สว. ออกมาดาหน้าถล่มฝั่งส้ม แต่อาจจะยังไม่รู้ว่าชนวนเหตุหน้างานจริง ๆ มันเกิดอะไรขึ้น?

ย้อนดูสถานการณ์เดือด: ส้มเปิดศึก - สว. เปิดหน้าแลกหมัด

ชนวนเหตุเริ่มจากการที่แกนนำพรรคประชาชน ทั้งคุณเท้ง-ณัฐพงษ์ และไอติม-พริษฐ์ ออกมาขยี้ปมเรื่องกติกาการแก้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ โดยชี้เป้าตีแผ่สิ่งที่เรียกว่า "ระบอบสีน้ำเงิน" ที่ใช้ช่องโหว่ของกติกาเลือกตั้ง สว. เข้ามากุมเสียงข้างมากเบ็ดเสร็จในสภาสูง และกำลังตั้งด่านพิเศษ "ล็อกเสียง สว. 1 ใน 4" เพื่อคว่ำร่างกฎหมายก่อนถึงมือประชาชน พรรคประชาชนจึงส่งสัญญาณปลุกกระแส "21 ล้านเสียง" นอกสภามาช่วยกดดัน

แต่เกมคราวนี้ไม่ง่ายเหมือนยุคก่อน เพราะฝั่ง สว. ไม่ยอมเป็นกระสอบทรายเงียบ ๆ ล่าสุดเกิดปรากฏการณ์ "89 สว." นำโดยคุณพิสิษฐ์ อภิวัฒนาพงศ์ นัดรวมตัวแถลงการณ์ด่วน ประณามหัวหน้าพรรคประชาชนอย่างรุนแรง โดยตอกกลับว่าเป็นการกล่าวหาที่ไร้จรรยาบรรณ และยื่นคำขาดจี้ให้คุณเท้งออกมาแถลงขอโทษสังคมภายใน 3 วัน ถือเป็นการเปิดหน้าแลกหมัดตรง ๆ ระหว่าง สภาล่าง (สส.ส้ม) และสภาสูง (สว.) แบบไม่มีใครยอมใคร

ในมุมมองของ นักวิเคราะห์ข้อมูลและยุทธศาสตร์สังคม ปรากฏการณ์ปะทะกันตรง ๆ ครั้งนี้ ผมอยากชวนคิดต่อยอดว่า เกมนี้ฝั่ง "ส้ม" อาจกำลังเดินเกมตื้นเกินไป และติดกับดักยุทธศาสตร์ที่ตัวเองสร้างขึ้นด้วย 3 ปัจจัยหลักครับ:

1. ประเมิน "พลังอุปถัมภ์ยุคใหม่" ต่ำไป
พรรคประชาชนถนัดการขับเคลื่อนด้วย "กระแสความคิด" และพื้นที่โซเชียลมีเดีย แต่เครือข่ายสีน้ำเงินเขาโตและแข็งแกร่งมาจาก "โครงสร้างแนวนอน" ในระดับภูมิภาค ระบบบ้านใหญ่ และรัฐศาสตร์เชิงพาณิชย์ที่กินได้จริงในต่างจังหวัด การใช้กระแสออนไลน์ไปกดดันกลุ่มทุนและผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นแทบไม่มีผลในโลกความเป็นจริง เพราะฐานเสียงของพวกเขาไม่ได้อยู่ในทวิตเตอร์หรือเมืองหลวงมาตั้งแต่แรก การปลุกกระแสจึงเป็นแค่ลมที่พัดผ่านกำแพงหิน

2. ยิ่งต้อนให้จนมุม ยิ่งรวมกลุ่มกันเหนียวแน่น
ในทางยุทธศาสตร์สังคม การไปตราหน้าและกดดันผู้กุมอำนาจทางกฎหมายอย่าง สว. ไม่ได้ทำให้เขากลัวจนยอมถอย การที่ 89 สว. ออกโรงตั้งโต๊ะแถลงโต้กลับอย่างเกรี้ยวกราด เป็นหลักฐานชั้นดีว่า ยุทธศาสตร์ "ทุบโต๊ะด่า" ของส้ม กำลังบีบให้กลุ่มอำนาจในวุฒิสภาจับมือรวมตัวกันแน่นขึ้นเพื่อตั้งกำแพงเหล็ก "สกัดส้ม" แบบถาวร

3. ได้กระแสคนเมือง... แต่น่าเสียดายที่ไม่รู้จักต่อยอดนโยบายเพื่อประเทศจริง
สิ่งที่น่าคิดและตั้งข้อสังเกตที่สุดคือ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฝั่งส้มกวาดคะแนนและได้กระแสความนิยมอย่างล้นพ้นจากคนในเมืองใหญ่ แต่ในฐานะ "ฝ่ายค้านที่ใหญ่ที่สุด" มาหลายปี คำถามคือทำไมเรื่องใหญ่ยักษ์อย่าง "การแก้ทุจริตคอร์รัปชัน" ที่ชูเป็นธงนำกลับยังไม่เห็นผลสัมฤทธิ์ที่เป็นชิ้นเป็นอันในเชิงโครงสร้าง?

มันชวนให้คิดว่า หรือจริง ๆ แล้วฝั่งส้มถนัดเพียงแค่การ "สร้างกระแส" ตัดคลิปไฮไลต์ลงโซเชียลเพื่อปลุกอารมณ์ร่วมไปวัน ๆ? น่าเสียดายที่พวกเขามีพลังมวลชนในมือมหาศาล แต่กลับไม่รู้จักต่อยอดกระแสเหล่านั้นมาเจรจาหรือผลักดัน "นโยบายที่จะมาช่วยเหลือประเทศชาติได้จริงในทางปฏิบัติ" การเลือกยุทธศาสตร์เน้นชนหน้าตั้ง ไม่ประนีประนอมเพื่อหาแนวร่วม กำลังทำให้เกิด หลุมพรางสภาทางตัน (Legislative Deadlock) ที่สุดท้ายกฎหมายก้าวหน้าหรือนโยบายปราบโกงล้ำ ๆ ของตัวเอง ก็จะถูกคว่ำทิ้งในชั้น สว. อย่างถาวรอยู่ดี

ในท้ายที่สุด ส้มอาจจะชนะในเกม "ยอดวิวและกระแสความสะใจ" แต่ในแง่ของผลงานเชิงประจักษ์ สังคมไทยอาจจะไม่ได้อะไรเลยนอกจากการติดหล่มความขัดแย้งเชิงโครงสร้างแบบเดิม

มุมมองทางยุทธศาสตร์ โดย ณัฏฐ์ มงคลนาวิน :
ข้อเท็จจริงเรื่องการใช้อำนาจของเครือข่ายสีน้ำเงินในสภาสูงเป็นเรื่องที่เห็นได้จาก Data... แต่การเลือกยุทธศาสตร์แบบที่พรรคประชาชนทำอยู่ในเวลานี้ มันกำลังสร้างความเปลี่ยนแปลงให้สังคมไทยจริง ๆ หรือเป็นเพียงแค่ยุทธศาสตร์สะสมแต้มอารมณ์เพื่อรอวันเลือกตั้งใหญ่กันแน่?

คุณล่ะครับ มองเกมปะทะกันระหว่าง 89 สว. กับพรรคประชาชนครั้งนี้อย่างไร? คิดว่าส้มมีผลงานอะไรสำเร็จแล้วบ้าง หรือเห็นด้วยว่านี่คือเกมสร้างกระแสที่ยังขาดผลงานจริง? มาร่วมวิเคราะห์กันครับ

ณัฏฐ์ มงคลนาวิน

นักวิเคราะห์ข้อมูลและยุทธศาสตร์สังคม

27 พฤษภาคม 2569