“การเขียน” เป็นภูมิปัญญาอีกอย่างหนึ่ง ในการสื่อสารถึงกันและกันที่สามารถถ่ายทอดความคิดและอารมณ์ความรู้สึกแทนคำพูดได้อย่างลึกซึ้ง ดังนั้น คนที่มีพรสวรรค์ในการเขียน หรือ มีพรแสวงในการเรียนรู้วิธีการเขียนจึงเป็นคนที่สามารถสร้างคุณค่าให้กับตัวเองได้โดยไม่ต้องลงทุนลงแรงมากมายนัก และ ที่สำคัญ ไม่ต้องมีต้นทุน(อย่างมาก)ในการลงทุน เพราะปัจจัยสำคัญที่จะสร้างความสำเร็จอยู่ในสมองของทุกๆ คนอยู่แล้ว

เมื่อไม่นานมานี้ บริษัท แลคตาซอย จำกัด ได้จัดการประกวดเขียนเรียงความในโครงการแลคตาซอยรักแม่ 2559
ภายใต้หัวข้อ “เขียนด้วยมือ... สื่อถึงใจ ให้แม่อ่าน” โดยมีเป้าหมาย ในการปลูกฝังให้คนรุ่นใหม่รู้จักการแสดงความรู้สึกที่มีต่อแม่ผ่านการสื่อสารด้วยตัวอักษร ซึ่งมีผู้ชนะ ทั้ง 4 ระดับ ที่ได้รับเงินรางวัลรวมมูลค่ากว่า 100,000 บาท และยังมีรางวัลพิเศษ อีกจำนวน 200 รางวัลไปครอบครองดังต่อไปนี้

รางวัลชนะเลิศระดับประถมศึกษาตอนต้น ได้แก่ เด็กชายวีระกิตติ์ เจนจัดทรัพย์ จากโรงเรียนอัสสัมชัญสมุทรปราการ

รางวัลชนะเลิศประถมศึกษาตอนปลาย เป็นของเด็กชายปวีณวัชร์ แสวงทรัพย์ จากโรงเรียนไผทอุดมศึกษา

รางวัลชนะเลิศระดับมัธยมศึกษาคือ นายสันติธรรม ครุฑธา จากโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนื่องบุรี

รางวัลชนะเลิศระดับอุดมศึกษารวมถึงประชาชนทั่วไปได้แก่ นางสาวสุกัญญา แก้วรรณ นักประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

จากการสัมภาษณ์ที่ผู้ชนะเลิศทั้ง 4 ระดับ มีดังนี้

เด็กชายวีระกิตติ์ เจนจัดทรัพย์ จากโรงเรียนอัสสัมชัญสมุทรปราการ เปิดเผยว่า ฝึกอ่านและเขียนภาษาไทยเป็นประจำทุกวันอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าจะได้รางวัลชนะเลิศเนื่องจากลายมือไม่ค่อยสวย ผมเขียนบอกไปว่า “แม่ของผมเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนใคร เพราะแม่ของผมเป็นคนแข็งแรงทำได้ทุกอย่างทั้งขับรถ ขายของ ทำงานบ้าน หรือแม้แต่ตอนผมไม่สบายก็คอยเช็ดตัวให้ทั้งคืนนอกจากนี้แม่ยังสอนผมเสมอว่าให้ตั้งใจเรียนและเป็นคนดี ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้รู้ว่าแม่รักผมมากแค่ไหนและผมก็รักแม่มากที่สุด”

เด็กชายปวีณวัชร์ แสวงทรัพย์ จากโรงเรียนไผทอุดมศึกษา บอกว่า เห็นโครงการแลคตาซอย รักแม่ จากทางเว็บไซต์และเห็นว่าน่าสนใจเลยเข้าร่วมการประกวด ซึ่งต้องลบและเขียนใหม่อยู่หลายครั้งถึงจะได้ข้อความที่อ่านแล้วเข้าใจ ผมเขียนว่า “ในความคิดผมแม่คือผู้ให้ชีวิตและรักผมยิ่งกว่าชีวิต ผมรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่อยู่ในอ้อมกอดแม่ และแม่ยังเป็นกำลังใจที่ดีที่สุดของผมทำให้ผมรู้ถึงพลังของคำว่ากำลังใจ สุดท้ายมีคนเคยบอกว่าบ้านต้องมีรั้วสูงๆ ถึงจะปลอดภัยผมว่าไม่จริงหรอก ผมขอแค่มีแม่อยู่ในบ้านคอยดูแลและปกป้องคุ้มครองเรา แค่นี้ลูกอย่างผมก็สุขใจและปลอดภัยที่สุดแล้ว”

นายสันติธรรม ครุฑธา จากโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนื่องบุรี เผยว่า การได้รางวัลชนะเลิศส่วนหนึ่งเป็นเพราะคุณพ่อ ซึ่งเป็นครูวิชาภาษาไทยที่สอนให้เขียนมาตั้งแต่เด็กจนทำให้ใช้ภาษาไทยได้ถูกต้อง และต้องขอบคุณแลคตาซอยที่เปิดโอกาสให้ตนเองได้พัฒนาฝีมือการเขียนให้ดีขึ้น งานของผมเขียนว่า “แม่ยอมให้ผมไปต่อม.ปลายอีกจังหวัดหนึ่งเพื่ออนาคตกับวอลเลย์บอลที่ผมรัก ซึ่งตอนนี้ผมติดทีมชาติชุดเยาวชนและสามารถนำแชมป์ระดับประเทศไทยมาให้แม่ได้แล้ว ผมไม่รู้ว่าแม่มีความสุขมากแค่ไหนแต่อีกไม่เกิน 4 ปี ผมจะทำให้แม่มีความสุขครั้งใหญ่ด้วยการบวชให้แม่ครับ”

นางสาวสุกัญญา แก้ววรรณนักประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ เผยสิ่งที่อยู่ในใจของตนออกมาเป็นตัวอักษร ว่า “แม่ทำงานหนักมาตลอดเพื่อให้หนูและน้องมีอนาคตที่ดี แต่แล้ววันหนึ่งความเจ็บปวดในร่างกายก็พรากแม่ไปจากหนู ตอนนี้แม้จะไม่มีแม่คอยอยู่เคียงข้าง แต่หนูสัญญาว่าจะทำทุกอย่างที่แม่สอนให้ดีที่สุด”

ในสถานการณ์ปัจจุบันต้องยอมรับว่า มีคนเขียนด้วยลายมือน้อยลงบางคนยังเขียนผิดสะกดไม่ถูก เพราะใช้สูตรสำเร็จจากสื่อโซเชียล การที่แลคตาซอยจัดโครงการนี้ขึ้นมา จึงเป็นอีกแรงหนึ่งที่จะสามารถช่วยให้คนรุ่นใหม่หันมาสนใจการเขียนด้วยตนเอง และเขียนได้อย่างถูกต้องมากขึ้น

สุดท้ายใน อาจารย์ปิง เจริญศิริวัฒน์ เจ้าของสถาบันกวดวิชาดาว้องก์ในฐานะกรรมการผู้ตัดสิน กล่าวว่า การเขียนแต่ละระดับมีความแตกต่างกัน ถ้าระดับประถม รู้สึกแบบไหนก็เขียนอย่างนั้น ส่วนระดับมัธยมสามารถเรียบเรียงการเขียนได้ดีขึ้น และระดับอุดมศึกษารวมถึงประชาชนทั่วไป มีผลงานการเขียนอยู่ 2 แบบ คือ เขียนแบบธรรมชาติรู้ถึงแก่นว่าแม่คืออะไร อีกแบบคือมีการใช้ภาษาสละสลวยผ่านการขัดเกลา ซึ่งการตัดสินว่าใครควรได้รางวัลของแต่ละระดับนอกจากเกณฑ์การตัดสินในเรื่องของการสื่อความหมายของภาพ เนื้อหาการเล่าเรื่อง และการใช้ภาษาไทยแล้ว อาจารย์ยังมองว่าการเขียนที่ดีนั้น ต้องให้คนอ่านสัมผัสได้ถึงความจริงใจ และมีการร้อยเรียงที่อ่านแล้วรู้เรื่องว่ากำลังจะสื่อถึงอะไร นั่นแหละคือผู้ชนะสำหรับอาจารย์