เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม  ว่าที่ พ.ต.สมบัติ วงศ์กำแหง โฆษกสภาทนายความ  กล่าวถึง กรณีนักศึกษาถูกไฟฟ้ารั่วจากเสาไฟสปอตไลท์ช็อตเสียชีวิต ที่สนามบาสเกตบอล ภายในสวนสาธารณะ ต.ตลาดเหนือ อ.เมือง จ.ภูเก็ต ว่า โดยหลักแล้วเทศบาลภูเก็ตต้องเป็นผู้รับผิดชอบความเสียหายทางแพ่ง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 บัญญัติว่า ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ หรือกระทำโดยฝ่าฝืนกฎหมาย ทำให้เขาเสียหายแก่ชีวิต ร่างกาย อนามัย ทรัพย์สิน ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ตามมาตรา 224 

ซึ่งค่าสินไหมทดแทน ได้แก่ ค่าปลงศพ ค่าขาดไร้อุปการะ ค่ารักษาพยาบาลก่อนตาย และค่ารักษาพยาบาลของคนเจ็บ รวมทั้งค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่จำเป็นที่ต้องสูญเสียไปซึ่ง จะจ่ายน้อยหรือมากขึ้นอยู่กับความร้ายแรงและพฤติการณ์ละเมิดตามมาตรา 443 อายุความฟ้องร้องฐานละเมิดใน 1 ปี หรือภายใน 10 ปี นับแต่รู้เรื่องและรู้ตัวผู้ต้องรับผิด โดยคดีนี้เป็นการละเมิดทางกายภาพ ต้องฟ้องต่อศาลจังหวัดภูเก็ต เทศบาลในฐานะที่เป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดูแลสนามบาสเกตบอล ต้องจัดการบริหารสนามให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยมั่นคงปลอดภัยสำหรับประชาชนที่จะเข้ามาใช้บริการ 

ผู้สื่อข่าวถามว่า บางแห่งหน่วยงานรัฐไม่ได้ดูแลเอง แต่จ้างบริษัทเอกชนเข้ามาจัดการ และเมื่อจ้างแล้วก็ไม่ต้องรับผิดโดยตรง ว่าที่ พ.ต.สมบัติ กล่าวว่า การอ้างว่ามีการจ้างบริษัทภายนอกเข้ามาดูแลก็ไม่สามารถทำให้เทศบาลพ้นความรับผิดชอบได้ แต่ถ้ามีการจ้างบริษัทภายนอกมารับจ้างดูแล และกระทำโดยประมาทเลินเล่อ บริษัทต้องรับผิดด้วย 

เมื่อถามว่า กรณีมีการเช่าสนามกีฬาของรัฐ เพื่อจัดการงานแข่งขันกีฬาประจำปีของหน่วยงานต่างๆ แล้วเกิดอุบัติเหตุไฟดูดไฟรั่ว หรือสแตนเชียร์พังถล่ม ผู้เช่าสนามหรือเจ้าของสนามใครต้องรับผิด ว่าที่ พ.ต.สมบัติ กล่าวว่า หากไม่ปรากฎข้อเท็จจริงว่าผู้จัดงานจงใจหรือประมาทเลินเล่อก็ไม่ต้องรับผิด แต่ถ้ารู้แล้วยังเพิกเฉย ไม่บอกเจ้าของสนามให้แก้ไข เช่น เห็นว่าค่าเช่าถูกก็เอาไว้ก่อน อย่างนี้ผู้เช่าหรือผู้จัดงานก็ต้องรับผิด

 ส่วนทางอาญา ต้องพิจารณาว่าผิดฐานละเว้นการที่จักต้องกระทำเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดผลร้ายหรือไม่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรคท้าย หรือกระทำโดยปราศจากความระมัดระวัง ซึ่งบุคคลจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ แต่หาอาจได้ใช้ความระมัดระวังเพียงพอไม่ อันเป็นความผิดฐานประมาท ตามวรรคสี่ ซึ่งถ้าประมาทจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 แต่จะผิดหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการ