แก้ผ้าลุงแซม :  แม่มดแห่งซาเล็ม

อลิซาเบธ แพร์ริสวัย 9 ขวบ บุตรสาวของซามูเอล แพร์ริส ผู้นำนิกายโปรเตสแตนท์และเป็นนายกเทศมนตรีท้องถิ่นแห่งหมู่บ้านซาเล็ม   กับอบิเกล วิลเลี่ยม หลานสาววัย 12 ขวบกรีดร้องลั่นชุมชน สร้างความตื่นตกใจทุกหย่อมย่าน

สักพักเด็กหญิงทั้งคู่ล้มลงชักดิ้นชักงอ หน้าตาบิดเบี้ยวถ่มคำพูดหยาบคายดูหมิ่นพระเจ้าออกมาไม่หยุดปาก แต่ที่น่าประหลาดคือคำพูดบางคำบางท่อนฟังดูประหลาดและลี้ลับราวกับภาษาโบราณที่ไม่มีใครฟังออก หลังจากนั้นเด็กสาวหลายคนในหมู่บ้านก็แสดงอาการประหลาดแบบเดียวกัน ทำให้ชาวบ้านหวาดผวาไปตามๆกัน เพราะไม่เคยเจอเหตุการณ์แปลกๆ เช่นนี้มาก่อน

วิลเลี่ยม กริสก์ แพทย์ประจำหมู่บ้านถูกเรียกตัวมาเพื่อรักษาเด็กในหมู่บ้านอย่างเร่งด่วน  กริสก์ใช้เวลานานพอสมควรในการรักษา แต่ก็ยังไม่รู้ต้นสายปลายเหตุที่ทำให้เด็กหญิงทั้งหมดเกิดอาการแปลกๆ  เมื่อไม่พบสาเหตุใดๆ ที่ทำให้เกิดโรคประหลาด จึสันนิษฐานว่าอาการป่วยดังกล่าวไม่ได้มีสาเหตุมาจากการป่วยทางการแพทย์   แต่เชื่อว่าเป็นผลงานของซาตาน นั่นหมายความว่าในหมู่บ้านมีแม่มดเข้ามาสิงสู่!

คนในหมู่บ้านเริ่มสวดมนต์และถือศีลอดเพื่อขับไล่ปีศาจ ทั้งพวกชาวบ้านและนักบวชต่างพยายามหาสาเหตุ แต่ความหวั่นวิตกก็เข้าครอบงำชาวซาเล็มอย่างถึงขนาด จอห์น อินเดียจึงคิดค้นเค้กสูตรพิเศษผสมข้าวไรน์กับปัสสาวะของเด็กสาวที่ล้มป่วย เพื่อล่อให้พ่อมดแม่มดปรากฏตัวออกมา แต่ไม่ได้ผล 

บรรดาเด็กหญิงที่มีอาการประหลาดถูกกดดันให้เปิดเผยว่าใครในหมู่บ้านที่เป็นแม่มด เด็กเหล่านั้นระบุชื่อคนที่เชื่อว่าเป็นแม่มดออกมาสามคน หนึ่งในจำนวนนั้นคือทิตูบา  ทาสสาวจากแคริบเบี้ยน นอกจากนางทาสทิตูบาแล้วยังมีหญิงสาวอีกสองคนคือ ซาราห์ กู๊ดและซาราห์ ออสบอร์น

ไม่กี่วันต่อมาผู้พิพากษาศาลท้องถิ่นจอห์น ฮาธอร์น และโจนาธาน คอร์วิน ลงมือไต่สวนทิตูบา ซาราห์ กู๊ดและซาราห์ ออสบอร์น ในที่ประชุมกลางหมู่บ้าน

ต่อมาชาวเมืองจำนวนมากอ้างว่าเคยถูกปีศาจก่อกวนและใครบ้างที่เป็นแม่มดในหมู่บ้าน   การล่าแม่มดดำเนินต่อไปอย่างเข้มข้น พร้อมคำสารภาพไม่ขาดสายจากชาวเมือง เหตุการณ์เริ่มบานปลายมีการกล่าวหากันไปมาโดยเฉพาะคนที่ตนไม่ชอบหน้า     เริ่มสร้างความหวาดระแวงไปทั่วหมู่บ้าน  ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดจึงเพิ่มจำนวนมากขึ้นทุกที

มีการจัดตั้งศาลพิเศษเพื่อพิจารณาคดีแม่มดโดยเฉพาะ และการล่าแม่มดยังดำเนินไปเรื่อยๆ บริตเจตต์ บิชอปคือเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายรายแรก ที่ถูกประกาศว่ามีความผิดฐานเป็นแม่มดและถูกแขวนคอภายใต้กระบวนการทางศาลเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน คศ.1692  

รีเบคกา เนอร์ส, ซูซานนาห์ มาร์ติน, ซาราห์ กู๊ด และอลิซาเบธ ฮาร์ คือกลุ่มที่ถูกตัดสินโทษประหารชีวิตด้วยการแขวนคอต่อจากบริตเจตต์ บิชอป   จากนั้นจอร์จ จาค็อบส์  ซีเนียร์ มาร์ธา แคร์เรียม  จอร์จ เบอร์โรห์ จอห์นและอลิซาเบธ พร็อคเตอร์ รวมทั้งจอห์น วิลลาร์ด ก็ถึงฆาตในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1692 

ไกล์ คอเรย์ ซึ่งเป็นชาวนาถูกลงโทษด้วยการเอาก้อนหินทับจนตาย ระหว่างที่เจ้าหน้าที่หย่อนก้อนหินทับลงบนอกทีละก้อนๆ เพื่อให้สารภาพนั้น ไกล์ คอเรย์  ท้าทายให้เอาก้อนหินมาเพิ่มอีกจนสิ้นใจคาการสอบสวน  ต่อมาในวันที่ 22 กันยายนปีเดียวกัน มาร์ธา คอเรย์ ภรรยาของ ไกล์ คอเรย์ ถูกแขวนคอตามสามี จำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ตั้งแต่เดือนมิถุนายนจนถึงเดือนกันยายนมีทั้งหมด 20 คน

แม้มีการให้ข้าหลวงคนใหม่คือ เซอร์วิลเลียม ฟิปส์ มารับตำแหน่งที่นี่ แต่เหตุการณ์เลวร้ายยังเกิดขึ้นเหมือนเดิม จนโธมัส แบร็ตเทิล ยอมเสี่ยงเขียนจดหมายวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของศาลว่าไม่ยุติธรรมในการไต่สวนคดีแม่มด   จนมีคำสั่งล้มเลิกคดีศาลพิเศษนี้  แล้วนิรโทษกรรมแก่ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดในที่สุด

ตั้งแต่มีการประกาศจับกุมในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ คศ.1692 ชาวเมืองมากกว่า 150 คนถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มด 4 คนตายในคุกรวมเด็กทารกอีก 1 คน ถูกประหารโดยการแขวนคอทั้งสิ้น 19 คน อีก 1 คนถูกทับด้วยก้อนหินจนตาย และสุนัข 2 ตัวถูกแขวนคอ โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นข้ารับใช้แม่มด

ห้าปีต่อมาในวันที่ 14 มกราคม  ค.ศ. 1697 ผู้พิพากษาแซมมวล สวอลล์ หนึ่งในผู้พิพากษาออกมาแสดงความเสียใจอย่างเป็นทางการต่อโศกนาฏกรรมทั้งหมดที่เกิดขึ้น นอกจากผู้พิพากษาแล้ว แอน พัตนัม ซึ่งเป็นหนึ่งในจำนวนเด็กสาวที่เจ็บป่วยตั้งแต่แรกก็ออกมาขอโทษต่อเหตุที่เกิดขึ้นทั้งหมด อันเป็นเหตุให้คนจำนวนมากเสียชีวิตโดยปราศจากความผิด

19 ปีต่อมา ในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ 1711 มีการออกกฎหมายฉบับใหม่  สั่งให้คืนทรัพย์สมบัติที่ยึดมาจากผู้ตายและครอบครัวของผู้ตายให้หมด รวมไปถึงการจ่ายสินไหมทดแทนด้วย เป็นอันยุติคดีแม่มดในซาเล็มตลอดกาล 

ทุกวันนี้เหตุการณ์ "แม่มดแห่งเมืองซาเล็ม" ยังค้างคาอยู่ในใจผู้คนที่ต้องการหาข้อเท็จจริงว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้นำไปสู่โศกนากรรมครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาได้อย่างไร