คอลัมน์ : เลียบวิภาวดี

หลังจากชาวยิวตกเป็นทาสของฟาโรห์แห่งอียิปต์ยาวนานถึง 430 ปี ก็เกิดมี “ยิวคนดัง” กลายเป็น “ผู้นำในหมู่ทาสชาวยิวในยุคนั้น” ชื่อว่า “โมเสส” หรือ “โมเช่” (ฮอลลีวู้ดได้สร้างเป็นหนังฟอร์มยักษ์ในชื่อว่า “บัญญัติ 10 ประการ”

“โมเสส ได้นำทาสยิวทั้งปวงหนีออกจากอาณาจักรฟาโรห์ได้สำเร็จ โดยใช้ไม้เท้าวิเศษชี้ไปกลางทะเล ให้แหวกเป็นช่องกลายเป็นถนนที่ทาสยิวข้ามทะเลมาได้ โดยมีทหารของฟาโรห์ไล่ตามหลังมาอย่างกระชั้นชิด โมเสสก็ใช้ไม้เท้าวิเศษชี้ไปที่ถนนให้กลายเป็นทะเลเหมือนเดิม จนกองทัพฟาโรห์ต่างจมทะเลตายเรียบ”

“วันที่โมเสสพาชาวยิวหนีออกจากอียิปต์ได้สำเร็จนั้น อยู่ในเดือนพฤษภาคม กว่า 1,200 ปีก่อนค.ศ.วันดังกล่าว ชาวอิสราเอลในวันนี้ ได้ถือเป็นวันศักดิ์สิทธิ์ จนมีการฉลองอย่างยิ่งใหญ่ในเดือนพฤษภาคมทุกปี”

“โมเสส” ยังใช้เวลาอีกกว่า 10 ปีพาชาวยิวเร่ร่อนอยู่ในทะเลทราย แล้วในที่สุดก็เดินทางไปถึงดินแดนแห่งพระจันทร์เสี้ยวอันรุ่งเรือง (Fertile Crescent) ตามที่พระเจ้าให้คำมั่นเป็น “ดินแดนแห่งพันธสัญญา (Philistia) มอบให้แก่ชาวยิวชั่วนิรันดร”

“จากนั้น ผู้เฒ่าโมเสสก็ได้โบกมืออำลาชาวยิวทั้งหลาย เดินทางอย่างเดียวดายลับหายไปในทะเลทรายอันเวิ้งว้าง”

จนถึงวันนี้ ก็ไม่มีใครตอบได้ ทำไมโมเสสต้องจากไป? แล้วโมเสส เดินทางไปไหน?

หลังจาก “โมเสส” จากไปแล้วอย่างถาวร ชาวยิวจึงได้เลือกผู้นำคนใหม่ชื่อ “โจชัว”

แท้จริง ดินแดนแห่งพันธสัญญา (Philistia) หรือดินแดนวงแหวนแห่งพระจันทร์เสี้ยวอันรุ่งเรือง (Fertile Crescent) นั้น มีชาว“คานาอัน”ครอบครองอยู่แล้ว “โจชัว” จึงต้องระดมชาวยิว“ปราบปรามและขับไล่ชาวคานาอัน”ออกไปจากดินแดนดังกล่าว

เมื่อสร้างบ้านแปงเมืองเสร็จ “อาณาจักรฮีบรู” หรือ “อาณาจักรอิสราเอล” ก็มี “ยอดกษัตริย์” ปกครองประเทศอิสราเอลต่อเนื่องมาถึง “3 พระองค์” ได้แก่ “1.กษัตริย์ซาอูลหรือพระเจ้าซอล 2.กษัตริย์เดวิดหรือพระเจ้าเดวิด ซึ่งเป็นผู้สร้างนครเยรูซาเลม และ 3.กษัตริย์โซโลมอน หรือพระเจ้าโซโลมอนมหาราช”

“โดยกษัตริย์โซโลมอน เป็นผู้ขยายอาณาจักรอิสราเอลออกไปอย่างกว้างขวาง มีพื้นที่กว้างไกลและกว้างใหญ่กว่าประเทศอิสราเอลในปัจจุบันถึง 5 เท่า”

“สามพันกว่าปีของยิว” ยังไม่จบ อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้