คอลัมน์ : เลียบวิภาวดี

จ.จานจูปิเตอร์

สื่อสารขัณฑ์หลายราย ที่มีหัวใจ “สุดเหะหะ” และมีอารมณ์ขัน“สุดจี๊ดจ๊าด” ต่างเล็งเห็นว่า บรรยากาศทางการเมืองของสารขัณฑ์ในวันนี้ กำลังเข้าโหมด “เดือดพล่าน” ราวกับ “ภูเขาไฟอากุงกำลังปะทุดุดัน” พ่นทั้งลาวาและแมกมาอย่าง “ดุฉกรรจ์”

“เห็นได้จาก” ฝ่ายค้าน ฝ่ายแค้น ฝ่ายพยาบาท รวมถึงเหล่าสาวกและกองเชียร์ทั้งหลายต่างดาหน้าออกมาเล่นงานรัฐบาลเป็นรายวันอย่าง “ถึงพริกถึงขิง”

“เห็นได้จาก” ฝ่ายรัฐบาลปิยะทินและกองเชียร์ที่เลือกข้าง ต่างออกมาสวนหมัดสาดใส่อีกฝ่ายแบบ “ทำนาไม่ออมกล้า ฆ่าเนื้อไม่ออมเกลือ”

ด้วยประการฉะนี้ ทั้งสื่อ ทั้งกูรูทางการเมืองและประชาชนที่ไม่อยากเลือกข้างและไม่อยากเห็นความวุ่นวายจึงออกมา “ลดดีกรีความบาดหมาง” ด้วยการนำพยัญชนะไทยตั้งแต่ ก.ไก่ ถึง ฮ.นกฮูก “บางคำ” มาดัดแปลงความหมายให้ “สุดขำ” เพื่อ “ลดดีกรีความรุนแรง และลดสีสันความฉูดฉาดสุดบาดอารมณ์ลงได้บ้าง” ดังนี้

“ข.ไข่ในเล้า” มาเป็น “ข.ไข่ขยันขู่” ด้วยการเหยียบเบรกเท้าดึงเบรกมือและตบเกียร์ต่ำ ขอให้ฝ่ายแค้น ฝ่ายค้าน และฝ่ายพยาบาท “อย่าขยันขู่รัฐบาลปิยะทินเป็นรายวัน” แต่ให้ใช้ “นิติสงคราม ฟ้องศาลไปเลยแบบม้วนเดียวจบ”

“ง.งูขว้างงูไม่พ้นคอ” เป็นคำเตือนของกูรูบางท่านที่บอกฝ่ายค้านแบบตรงๆ ว่า เล่นงานรัฐบาลปิยะทินกรณี “ฮ.นกฮูก ฮั้ว สว.” เป็นรายวันอาจเจอะ “ต.เต่าโต้กลับ” ด้วย “หมัดสวน” ว่าอีกฝ่ายก็ “ฮั้ว”เหมือนกันแบบ “ขว้างงูไม่พ้นคอ” ในกรณี “จ.จานจูปิเตอร์” ที่กำลังมาแรงแข่งพายุ

“ล.ลิงลิ้นจักรเย็บผ้า” เป็นฉายาที่สื่อสารขัณฑ์มอบให้แก่“หัวหมู่ทะลวงฟันของฝ่ายค้าน” หรือ “3 สาวยอดมู่หลันของพรรคส้ม”ที่มี “ชิวหาดุฉกรรจ์” เล่นงานฝ่ายรัฐบาลได้ “แรงและรัว” ยิ่งกว่า“จักรเย็บผ้าโรงงานเสื้อโหล”

“ฆ.ระฆัง” ถูกพลิกผันเป็น “ฆ.โฆษณาลิ้นคับปาก” เป็นกรณีสื่อบางรายตั้งข้อกังขากับ “หมอเอก” ว่าเคยเป็น “ป.ปลาปากเก่ง” สมัยสังกัดพรรคส้ม ครั้นมาสังกัดพรรคสีน้ำเงิน กลับกลายเป็น “นกปากเจ็บ” ไม่กล้าจิกตีชาวสีส้มอย่าง “ดุดัน”

ยังมีพยัญชนะไทยอีก “หลายคำ” ที่ถูกสื่อ “ยอดหรรษา” นำมาสร้างสีสันอย่างสนุกสนานจร้า

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม