ก่อนอื่น ขอฝากผู้อ่านเตรียมตัวไปเลือกตั้งให้ดีให้รอบคอบ ศึกษากฎระเบียบให้ดี เวลากา ต้องเป็นแบบ X ไม่ใช่   เพราะจะทำให้บัตรเสีย

ที่สำคัญที่สุด ในแต่ละเขต มีผู้สมัครมาก ต้องจำเบอร์และชื่อพรรคให้ดีเพราะกาเบอร์ได้เขต ได้คะแนนพรรค และอาจจะได้ตัวนายกรัฐมนตรีด้วย จึงขอให้ผู้อ่านคิดให้รอบคอบ ใช้เวลาศึกษาให้ดี ผมเกรงว่า คราวนี้อาจจะสับสนมากเพราะแต่ละเขตมีหลายพรรค

การเลือกตั้งครั้งนี้สำคัญมากเพราะเป็นการกำหนดอนาคตของประเทศไทย ผมดีใจที่มีพรรคจำนวนมากมีคนสนใจเล่นการเมืองมากเป็นประวัติการณ์ แต่ขอให้คิดถึงผลของการเลือกตั้งจะทำให้ประเทศเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคงอย่างไร

เราคงไม่มีระบอบประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ที่สุด แต่อย่างน้อยเราได้พรรคการเมืองบางพรรคที่คิดถึงส่วนรวมก็พอ ช่วยประคับประคองประเทศให้เดินหน้าอย่างมั่นคง

และเมื่อเลือกตั้งเสร็จ กกต.ควรจะมีหน้าที่ให้ความรู้ ความเข้าใจว่า ประชาธิปไตยแบบไทยๆ คืออะไร คนไทยจะได้เรียนรู้ว่า ไม่ใช่แค่หย่อนบัตรแล้วจบกันไป ปัญหาของเราคือ คนไทยคิดไม่เป็น การตัดสินใจเลือกตั้งจึงต้องพึ่งพาหัวคะแนน

จาซินดา อาร์เดิร์น นายกรัฐมนตรีนิวซีแลนด์

ตัวผมมีความพอใจที่หลายๆ พรรคสนใจเรื่องคน โดยเฉพาะมองจากโครงสร้างอายุคือ 0-8 ปี ซึ่งถ้าเขามาจากครอบครัวที่ยากจน จะมีปัญหา ถ้ามีเงินอุดหนุนจะทำให้เขามีคุณภาพ

อีกกลุ่มที่ผมสนใจคือกลุ่มอายุ 25-50 ปี ซึ่งจบการศึกษาแล้ว แต่งานที่จะทำจะถูก Disrupt จากเทคโนโลยี ต้องมีการปรับตัว ทำอย่างไรจึงจะมีระบบให้คนกลุ่มนี้ปรับตัวให้ทันกับเทคโนโลยี

คล้ายกับทฤษฎีการปลูกของผม คือ เรามอบกระทรวงศึกษาธิการรับหน้าที่ปลูกช่วงวัยเด็กจนถึงจบมหาวิทยาลัย แต่สิ่งสำคัญที่สุดของการปลูก จะต้องปลูกตลอดเวลา เรียกว่า เป็นการเรียนรู้ซ้ำ หรือปลูกซ้ำเพื่อนำเอาของใหม่ๆ มาเรียนก็จำเป็น โรงเรียนและมหาวิทยาลัยจะปรับตัวทันสร้างหลักสูตรเหล่านี้หรือไม่ เพราะระบบการศึกษาไทยถูกเรียกว่า รวมศูนย์ และเปลี่ยนยาก

ผมคิดว่า อย่างพรรคพลังประชารัฐและอย่างประชาธิปัตย์น่าจะมีแนวทางเรื่องการศึกษาให้ดีพอควร และควรจะทำอย่างต่อเนื่อง ผมชอบที่ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา สนใจเรื่องวิทยาศาสตร์ของเด็กไทย

ในช่วงระดับสูงอายุ แบ่งไปเลย 60-70, 70-80, 80-90 เพราะ 60-70 ถือว่า ยังทำงานได้ ควรจะมีหลักสูตรที่ให้คน 60-70 ที่ต้องการทำงานมีโอกาสได้เรียนรู้วิชาการใหม่ๆ เช่น ดิจิทัล บวกกับประสบการณ์ คนรุ่นนี้ก็ยังมีคุณค่าและช่วยทำงานกับวัยรุ่นได้

โดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา

ตัวผม 74 ทำงานทุกวัน แต่งานของผมอิสระ ยังดูแลทีมงานได้หลายสิบคน

อาทิตย์นี้ อดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบผู้นำ 2 คน ซึ่งประเทศหนึ่งประชากรแค่ 5 ล้านคน มีผู้นำเป็นผู้หญิง อายุไม่ถึง 40 ปี ชีวิตก็เรียบง่ายเพิ่งมีลูกและชีวิตครอบครัวง่ายๆ สามีทำรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับเรื่องอาหาร

แต่เมื่อมีเหตุการณ์ที่ไครสต์เชิร์ช (Christchurch)มีผิวขาวบุกไปยิงชาวมุสลิมในสุเหร่า 2 แห่ง ตายไป 50 ศพ และบาดเจ็บอีกราว 50 คน

ผู้หญิงตัวเล็กอายุไม่ถึง 40 ปี ประกาศเลยว่า เป็นผู้เห็นทุกชนชาติเหมือนกัน ต้องจัดการให้เด็ดขาด เพราะประเทศนิวซีแลนด์เป็นประเทศที่ทุกเชื้อชาติเสมอภาคกัน ยังบอกว่า จะแก้กฎหมายของการถือครองปืนให้เคร่งครัดซึ่งพอคนไปถามทรัมป์ ก็ตอบแบบขอไปทีว่า เสียใจแต่คิดว่าเป็นปัญหาธรรมดา ไม่ใช่ปัญหาการคลั่งผิวขาวซึ่งเป็นฐานเสียงของทรัมป์ ซึ่งน่าละอายอย่างยิ่งต่อการออกความเห็นเหล่านี้

และที่น่าเศร้าคือ อเมริกามีการฆ่ากันบ่อยๆ ทรัมป์ไม่เคยคิดจะแก้ปัญหาการถือครองปืนเลย เพราะคนอเมริกันจำนวนหนึ่งต้องการมีปืนไว้ครอบครองและมีองค์กรหนึ่งชื่อ NRA (National Rifle Association) น่าจะประกอบไปด้วยขวาจัด Lobby ทรัมป์อยู่ตลอดเวลา

ผมเศร้ามากที่เห็นผู้นำอย่างทรัมป์คิดแต่จะเล่นการเมือง หวังแต่คะแนนนิยมที่เป็นฐานเสียงของเขาโดยไม่ได้คิดว่า อเมริกาคือชาติที่ควรจะทำเรื่องที่มีความสำคัญต่อโลกเช่น การไม่เหยียดผิว การดูแลผู้อพยพ การไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อน เศร้าที่มีผู้นำแบบนี้ และมีความภูมิใจในผู้หญิงตัวเล็กแต่สามารถเป็นตัวแทนของคนในโลกเรื่องการเหยียดผิวและพยายามจะแก้ปัญหาให้ได้ บัดนี้กฎหมายเรื่องการมีปืนไว้ครอบครองก็ได้ออกมาแล้ว

ศ.ดร.จีระ หงส์ลดารมภ์ นำคณะผู้บริหาร กฟผ. ผู้เข้าร่วมการพัฒนาหลักสูตรศาสตร์พระราชากับการพัฒนาผู้นำยุค 4.0 ปีที่ 2 กลุ่ม 1 (ซ้าย) และกลุ่ม 2 (ขวา) ศึกษาดูงานโครงการพัฒนาดอยตุง (พื้นที่ทรงงาน) จังหวัดเชียงราย

ศ.ดร.จีระ หงส์ลดารมภ์ ส่งผู้แทนมอบแจกันดอกไม้แสดงความยินดีกับหนังสือพิมพ์แนวหน้าเนื่องในโอกาสครบรอบ 39 ปีเต็ม ในวันที่ 22 มีนาคม 2562