สถานการณ์ใน “สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (สตช.)” ขณะนี้เงียบสงบมากๆ ห้องแถลงข่าวด้านหลังไฟดับห้องปิดสนิทเงียบสงบ ห้องสื่อมวลชนด้านหน้า (สตช.) เงียบเช่นเดียวกัน ไม่มีประชาชนถือป้ายมาร้องเรียนเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ มีแต่ประชาชนที่เข้ามาขอตรวจสอบประวัติเพื่อไปประกอบอาชีพต่างๆ โดยเฉพาะรถยนต์ที่ติดเสาอากาศกันอย่างใหญ่โตมโหระทึกหายวับไปกับตา

แต่มีเสียงดังมาจากบริษัทอิตาเลียนไทย เข้ามาตอกเข็มเสียงดังมากเพื่อสร้างตึก 32 ชั้น เพื่อให้ “สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง” ใช้เป็นที่ทำงานมีตำรวจส่วนใหญ่เขาออกความเห็นว่าที่ดินของตำรวจว่างมีมากมายหลายแห่ง ไม่ใช่แหล่งชุมชนรถไม่ติดไม่เป็นปัญหากับประชาชนที่จะไปติดต่อกับ (สตม.) การมาสร้างในบริเวณ (สตช.) จะทำให้เกิดปัญหามากมาย แต่ไม่มีผู้บริหารท่านใดคัดค้านเห็นดีด้วยทุกอย่าง สงสัยกลัวอะไร? ทุกคนจึงเงียบกันหมด (สตช.) เป็นสถานที่ที่เป็นสัญลักษณ์ของตำรวจเหมือนเป็นโบราณสถานควรเก็บรักษาไว้ให้ตำรวจรุ่นต่อๆ มาได้ศึกษา

แต่นายตำรวจยุคใหม่คิดแต่จะล้างภาพเก่าสร้างภาพใหม่มาทดแทนทำให้นายตำรวจยุคใหม่มีแต่คำว่า “ใครจะตายก็ช่างมัน กูสบายก็แล้วกัน” ทำให้ผู้บริหารส่วนหนึ่ง “หูเบาเห็นแก่ตัว” ทำให้ตำรวจที่ตั้งใจปฏิบัติหน้าที่กลับมาฝึกวิชา “นั่งหน้าเศร้าเล่าความเท็จ” ใช้ได้ผลมาก สำนักงานผู้บังคับบัญชาหลายท่านถูกกลุ่มนายตำรวจเหล่านี้เป่าหูจนโงหัวไม่ขึ้น เป็นสะพานให้นายตำรวจเหล่านี้ก้าวข้ามขึ้นไปมียศใหญ่โตกว่าจะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว.....สวัสดีครับ....

เกลือสมุทร