คอลัมน์ “อาณาจักรโล่เงิน” วันศุกร์ที่ 16 สิงหาคมที่ผ่านมา ในเว็บไซต์ของหนังสือพิมพ์ “แนวหน้า” ถูกนายตำรวจใหญ่ของ “สำนักงานตำรวจแห่งชาติ” ให้ถอดคอลัมน์ดังกล่าวออกจากหน้าเว็บ บรรณาธิการได้ทำการถอดออกทันทีอย่างไม่รีรอ เกิดการสอบถามกันอย่างวุ่นวายว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมต้องมีการสั่งให้ถอดออก ผู้เขียนเองก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าทำไมนายตำรวจใหญ่จึงสั่งให้ถอดออกด้วยการสั่งมาทางโทรศัพท์ หรือว่าที่ผ่านมาผู้เขียนไม่รับซองที่หนาปึกจึงเกิดการไม่พอใจคอยดักจับผิดกับคอลัมน์ดังกล่าว

ผู้เขียนไม่ได้ตกใจเลยครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกเคยเกิดมาแล้วในอดีต แต่ไม่ได้มีคำสั่งเช่นนี้ นายตำรวจใหญ่ได้สั่งให้ตำรวจฝ่ายสืบสวนสะกดรอยตามด้วยการขี่รถจักรยานยนต์ (จยย.) ตามผู้เขียนมาตลอดเมื่อสบโอกาสรถติดบริเวณแยกอโศกตำรวจนอกเครื่องแบบขับรถ จยย.มาชนที่ท้ายรถของผู้เขียนเมื่อเธอเปิดประตูลงมาดูรถที่ถูกชน สายสืบทั้งสองคนลงมือประเคนหมัดเตะกระทืบไม่ยั้งแล้วรีบขับรถไป

ตำรวจจราจรที่ยืนอยู่แกล้งทำไม่เห็นเลือดท่วมทั้งใบหน้าเธอรู้ตัวว่ากำลังจะวูบเธอรีบสะบัดหัวเพื่อให้มีสติแล้วรีบขับรถไปยังโรงพยาบาลตำรวจที่อยู่ไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ เมื่อถึงโรงพยาบาลเธอปวดที่บริเวณหน้าอกและหน้าอย่างมากเมื่อเข้าไปถึงห้องฉุกเฉินไม่มีหมอหรือพยาบาลเข้ามาดูเลย เธออาศัยจังหวะที่ตำรวจที่อยู่หน้าห้องอุบัติเหตุเดินเข้ามาเธอพยักหน้าเรียกเขาแล้วนำเงินยัดใส่มือเขา 200 บาท ให้ช่วยไปเรียก พล.ต.ท.นายแพทย์ประเวศน์ คุ้มภัย ขณะนั้นท่านเป็นแพทย์ใหญ่ของโรงพยาบาลตำรวจ เพื่อให้แพทย์ใหญ่ท่านทราบเรื่องท่านลงมาทันทีและถามว่าเกิดเรื่องอะไร เรื่องงานหรือเรื่องชู้สาว แอบตอบไปว่าเรื่องงาน

หมอประเวศน์ รีบทำแผลและนำไปพักที่ชั้น 11 ขณะที่เธอกำลังพักอยู่เธอเจ็บมาก .....เวลาบ่าย 3 โมง หมอประเวศน์วิ่งเข้ามาพร้อมด้วยยาถุงใหญ่และที่รัดลำตัวเกิดจากการถูกเตะทำให้ซี่โครงร้าวจึงต้องใส่ที่รัดลำตัว พร้อมกับพูดอย่างรีบร้อนว่าอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วกลับไปรักษาตัวที่บ้านดีกว่าและถามว่ามีคนขับรถให้ไหมถ้าไม่มีจะให้เด็กขับให้เธอเรียกญาติมาขับรถให้

หมอประเวศน์ท่านรู้ดีว่าถ้าคืนนี้นอนโรงพยาบาลตำรวจ เธออาจจะตายหรือเลี้ยงไม่โต หมอประเวศน์ถามเธอว่าได้แจ้งความไว้หรือเปล่าเธอบอกไม่ได้แจ้งเนื่องจากเธอรู้ดีว่าเป็นตำรวจที่มากระทืบเธอได้รับคำสั่งมาจากผู้นำระดับสูงของ “กรมตำรวจ” แจ้งไปก็ไม่มีความหมาย

หลังจากเธอพักรักษาตัวหายกลับไปทำหน้าที่ที่กรมตำรวจได้ไม่ถึงเดือนรถเธอที่จอดอยู่ในลานจอดรถที่เธอพักถูกสายสืบมาเผารถเสียหายทั้งคันและยังพยายามติดตามจะทำร้ายเธออีกเธอต้องระวังตัวทุกฝีก้าว ต่อมาหัวหน้าแก๊งตำรวจนอกคอกถูกปลด เหตุการณ์สงบ แต่ขณะนี้นายตำรวจชุดเดิมกำลังสร้างสถานการณ์เดิมด้วยการให้ถอดคอลัมน์ออก ถ้ายังไม่ยอมเขียนเชียร์อาจจะให้พวกกุ๊ยที่เลี้ยงไว้มากระทืบอีกแน่นอน

พฤติกรรมและวีรกรรมของนายตำรวจกลุ่มนี้เลวร้ายกว่าที่คิดหาเงินนอกระบบทุกชนิดมาเซ่นผู้ที่สามารถให้ยศตำแหน่งที่พวกเขาต้องการ มาเฟียตำรวจกลุ่มนี้มีเจ้าสัว นักการเมือง เจ้าของอบายมุขทุกชนิด นายตำรวจส่วนใหญ่รู้ดีแต่ไม่กล้าพูดเพราะหัวหน้าแก๊งเขาประกาศว่าเขาเป็นเพื่อนของผู้ใหญ่จริงๆ ซึ่งมีรูปถ่ายด้วยกันในต่างประเทศมาโชว์ด้วยจึงทำให้แก๊งนี้ยิ่งใหญ่มาก มีตำรวจมาสวามิภักดิ์ทั่วประเทศ

ผู้เขียนได้เขียนเรื่องราวที่กำลังเกิดขึ้นและรายละเอียดทุกเรื่องมอบให้คนสนิทเก็บไว้แล้วถ้าผู้เขียนมีอันเป็นไปจะด้วยเหตุใดก็ตามเกิดจากการปฏิบัติการของตำรวจแก๊งนี้เท่านั้น หนังสือชุดนี้ไม่ได้ทำเพียงชุดเดียวเท่านั้นและผู้ใหญ่ที่ทราบเรื่องเขารู้ประวัตินายตำรวจกลุ่มนี้ดี..... “เราบ่ผิดท่านมล้าง ดาบนี้คืนสนอง” ....สวัสดีครับ... เกลือสมุทร