ไม่มีใครตอบได้ว่านายกรัฐมนตรีของประเทศไทยเป็นเทวดา หรือว่าเป็นซาตาน เพราะไม่มีใครเคยเห็นเทวดาและซาตานตัวจริง

แต่ที่เห็นๆ กันอยู่ก็คือนายกรัฐมนตรีของไทยทุกยุค ทุกสมัยที่ผ่านมาเป็นคนธรรมดา ส่วนจะเป็นคนผู้มีความประพฤติดีหรือเลว สาธารณชนย่อมตอบไปตามความเห็นของปัจเจกบุคคล

คนที่รักและหลงใหลได้ปลื้มนายกรัฐมนตรีก็อาจจะตอบว่านายกรัฐมนตรีเป็นเสมือนเทวดา แต่ตรงกันข้ามคนที่เกลียดชังนายกรัฐมนตรีก็อาจจะตอบว่าเป็นซาตานหรือเป็นยิ่งกว่าซาตาน

ส่วนประเด็นที่นายกรัฐมนตรีไปตรวจดูปัญหาน้ำท่วมที่จังหวัดอุบลราชธานี แล้วถามหานักการเมืองฝ่ายค้านบางพรรค จนนำไปสู่การถูกตอบโต้โดยนักการเมืองจากพรรคฝ่ายค้านพรรคหนึ่งว่า ไม่รู้ว่าเทวดาจะลงมาดูปัญหาน้ำท่วม รวมถึงประเด็นตอบโต้ที่ฝ่ายค้านโต้กลับว่า ไม่มีเวลาไปเลียมือเลียตีนของใครบางคน

จากวิวาทะการเมืองในครั้งนี้ จึงนำไปสู่การถกเถียงในหมู่สาธารณชนว่า ตกลงแล้วนายกรัฐมนตรีเป็นเทวดาจริงหรือ เหตุใดสมาชิกของพรรคฝ่ายค้านจึงใช้วาทะเสียดสีประหนึ่งว่า นายกรัฐมนตรีเป็นเสมือนเทวดา

ประเด็นที่สาธารณชนถกเถียงกันอีกข้อหนึ่งคือ เมื่อเวลานายกรัฐมนตรีลงไปตรวจพื้นที่ เพื่อดูปัญหาเรื่องใดเรื่องหนึ่งนั้น จำเป็นต้องมีสส. ของพรรคการเมืองฝ่ายค้านไปให้การต้อนรับนายกรัฐมนตรีหรือไม่ และถ้านักการเมืองฝ่ายค้านไม่ไปต้อนรับนายกรัฐมนตรี จะถือเป็นความผิดหรือไม่

แต่ที่มากกว่านั้นคือ มีคำถามจากสาธารณชนว่า เหตุใดนายกรัฐมนตรีจึงต้องเรียกหาหรือถามถึง สส. ของพรรคฝ่ายค้าน

ผู้ที่สามารถตอบคำถามเหล่านี้ได้ดีที่สุดก็คือนายกรัฐมนตรี และนักการเมืองทุกคน ไม่ว่าจะเป็น สส. ฝ่ายรัฐบาลหรือฝ่ายค้าน

ส่วนชาวบ้านผู้ประสบสาธารณภัยคงไม่สามารถจะล่วงรู้ หรือตอบได้ว่า ใครเป็นเทวดาหรือเป็นซาตาน เพราะชาวบ้านผู้ประสบภัยต้องการให้ตนเองรอดพ้นจากภัยพิบัติโดยเร็วที่สุด

ดังนั้น ไม่ว่านายกรัฐมนตรี หรือนักการเมืองจะเป็นเทวดาหรือซาตานก็ตาม แต่ถ้าหากสามารถช่วยเหลือชาวบ้านให้รอดพ้นจากภัยพิบัติ แล้วกลับไปมีความเป็นอยู่อย่างปกติได้โดยเร็ว ชาวบ้านย่อมไม่ปฏิเสธความช่วยเหลือจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอย่างแน่นอน

เพราะฉะนั้น จึงดูเป็นเรื่องไร้สาระกับการที่ฝ่ายรัฐบาลถามถึงฝ่ายค้าน แล้วก็ดูเป็นเรื่องที่ไร้สาระไม่น้อยไปกว่ากัน เมื่อฝ่ายค้านเสียดสีนายกรัฐมนตรีในเรื่องความเป็นเทวดา เพราะคำพูดจากบุคคลทั้งสองฝ่ายไม่ได้เป็นประโยชน์ใดๆ ต่อชาวบ้านผู้ประสบภัย

ทั้งนี้ชาวบ้านผู้ประสบภัยบอกว่า ถ้าหากทั้งนายกรัฐมนตรี และนักการเมืองไม่มีปัญญาแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนให้ชาวบ้านได้แล้ว ก็ไม่ควรอยู่ในตำแหน่งทางการเมืองอีกต่อไป เพราะอยู่ไปก็ไร้ประโยชน์