ทำไมบางคนจึงอยากรู้ว่าใครเลือกใครเป็น สส. แล้วทำไมบางคนจึงต้องพยายามสืบเสาะหาว่าใครลงคะแนนเลือกใคร เป็นเพราะว่าคนคนนั้นเป็นฝ่ายจ่ายเงินซื้อเสียงใช่หรือไม่ หรือว่า
พยายามจะดูว่าใครซื้อเสียงจากใคร

ถามกลับว่า การที่ใครบางคนพยายามตามดูว่าใครซื้อเสียงใคร แล้วเอาเรื่องลับนั้นไปเปิดเผย ไปแจ้งความดำเนินคดี แบบนี้สามารถทำได้หรือไม่ตัวอย่างเช่น สมมุติว่าผู้สมัคร สส.พรรคหนึ่งพยายามสืบตามดูว่าผู้สมัคร สส.อีกพรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นคู่แข่งการเมืองกันซื้อเสียงนายเอ ต่อให้มีข้อมูลว่าผู้สมัคร สส. พรรคคู่แข่งซื้อเสียงจากนายเอจริงๆ แต่นายเอปฏิเสธ และผู้ซื้อเสียงก็ปฏิเสธ ถามว่าผู้ที่พยายามติดตามสืบเสาะเรื่องนี้จะเอาผิดบุคคลทั้งสองได้อย่างไร มีสิทธิ์อะไรที่จะไปเอาผิดกับคนทั้งสอง หรือจะทำได้แค่เพียงนำเรื่องไปฟ้องร้องต่อตำรวจ และเจ้าหน้าที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง

การลงคะแนนเลือกตั้งต้องเป็นความลับ เรื่องนี้เป็นเรื่องสามัญที่คนทั่วไปรับรู้ แต่สำหรับสังคมไทยแล้ว การลงคะแนนเลือกตั้งเป็นความลับจริงหรือไม่ เรื่องนี้ไม่มีใครกล้ายืนยัน แต่ก็ไม่มีใครกล้ายอมรับ เพราะเห็นว่ามีแต่คนมากมายบ่นกันขรมว่ามีการซื้อขายเสียงกันเต็มเมือง แต่ก็ไม่เคยที่จะกวาดจับผู้กระทำผิดเรื่องนี้ได้อย่างสิ้นซาก ได้ยินแต่เสียงบ่น แล้วคนที่บ่นหนักมากก็คือเหล่าบรรดาผู้สมัคร สส. ด้วยกันนั่นแหละ แต่ก็ได้แค่บ่น บ่นแล้วก็ทำเสมือนว่าจะชี้หน้าด่ากันเอง แต่ก็ไม่เคยเห็นว่าผู้สมัคร สส. จากพรรคไหนไปแจ้งความดำเนินคดีในเรื่องนี้อย่างจริงๆ จังๆแต่ก็ได้เพียงบ่น แล้วก็เพ้อประมาณว่าคนอื่นๆ ซื้อเสียง แต่ตัวฉันไม่ซื้อเสียง 

ก่อนอื่นต้องถามย้ำว่า การเลือกตั้ง สส. ในเมืองไทยบริสุทธิ์ยุติธรรมโปร่งใสขาวสะอาด จริงหรือไม่ หากไม่จริง แล้วทำไมนักการเมืองยังเรียกร้องให้เลือกตั้งกันต่อไป หรือเป็นเพราะว่านักการเมืองเกือบทุกคนในประเทศไทยต่างก็ซื้อเสียงด้วยกันทั้งนั้น แต่ก็ดูเสมือนว่าไม่มีใครยอมรับว่าตนเองซื้อเสียง

นอกจากนักการเมืองจะชี้หน้ากันเองว่าแต่ละฝ่ายซื้อเสียง ก็ยังมีเหล่าบรรดากองเชียร์นักการเมืองออกมาช่วยโหมกระพือข่าวว่าพรรคการเมืองอื่นที่ตนไม่ได้เชียร์เป็นฝ่ายซื้อเสียง แต่แล้วก็พยายามบอกว่านักการเมืองที่ตนเชียร์นั้นขาวสะอาดไม่ซื้อเสียง แต่ก็ไม่สามารถจับได้ไล่ทัน หรือมีหลักฐานมัดตัวได้ว่าคนที่ตนเองพยายามกล่าวหาว่าเขาซื้อเสียง กระทำความผิดฐานซื้อเสียงจริงๆ เมื่อจับนักการเมืองไม่ได้ ก็เลยต้องพยายามจับ กกต. เพราะเชื่อว่า กกต. มีส่วนสมรู้ร่วมคิดกับการซื้อขายเสียงเลือกตั้ง

เมื่อพยายามจะจับคนซื้อเสียง แต่จับไม่ได้ ครั้นจะจับคนขายเสียงก็ยังจับไม่ได้ ก็เลยพยายามจะจับ กกต.เพราะคิดว่าเมื่อจับ กกต. ได้ก็จะทำให้นักการเมืองที่ตนเองสนับสนุนจะได้เข้าไปนั่งในสภาผู้แทนราษฎรได้ จึงพยายามตามถ่ายรูปคิวอาร์โค้ด บาร์โค้ดจากบัตรลงคะแนนเลือกตั้งจนบังเกิดความวุ่นวายไปทั้งเมือง ก็ต้องยอมรับว่าคนที่พยายามทำเช่นนั้นอาจจะเป็นคนที่รักความถูกต้อง ต้องการเห็นความโปร่งใสในการเลือกตั้ง สส. แต่คำถามคือ การที่พยายามตามไปถ่ายรูปเพื่อสืบให้ได้ว่าเขาลงคะแนนให้ใคร แบบนี้เป็นเรื่องถูกต้องชอบธรรม
หรือไม่ หรือคิดว่าการที่คนคนหนึ่งไม่ลงคะแนนให้ตนเอง แต่ลงให้ผู้อื่นคือการถูกซื้อเสียงทุกกรณีไป หรือโลกนี้ต้องไม่มีความลับใดๆ อีกต่อไป

เฉลิมชัย ยอดมาลัย