“กรมตำรวจ” ในอดีต “สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (สตช.)” ในปัจจุบันแตกต่างกันมากในอดีตประชาชนทุกชนชั้น ชอบตำรวจให้เกียรติตำรวจ ประชาชนส่วนใหญ่มีลูกหลานต้องการให้เป็น“ตำรวจ” จะเสียเท่าไหร่ก็ยอม คนจีนบางคนที่เข้ามาอยู่ในประเทศไทยพยายามวิ่งเต้นให้ลูกหลานเป็นคนไทยเมื่อโตขึ้นพยายามวิ่งเต้นให้เข้าตำรวจ มีทั้งสอบเข้าและยัดเยียดเข้าด้วยการใช้เบี้ยเปิดทาง จนเป็นใหญ่เป็นโตเพื่อใช้ตำแหน่งค้ำจุนธุรกิจของครอบครัว

“กรมตำรวจ” ถูกยึดหน่วยงานสำคัญนำไปแปรรูปเพื่อเปิดทางให้นักธุรกิจที่เข้ามาประกอบกิจการขนส่งให้สะดวกในการประกอบการทุกกรณีด้วยการวิ่งเต้นขอให้รัฐฯโอน “กองทะเบียนกรมตำรวจไปขึ้นตรงกับ” กระทรวงมหาดไทย และอีกส่วนหนึ่งแยกไปขึ้นตรงกับ “กรมการขนส่งทางบก” สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนกับ “กรมตำรวจ” ยื่นชิ้นปลามันไปให้หน่วยงานอื่นจะด้วยสาเหตุอะไรมิทราบ

ที่สำคัญการแต่งตั้งโยกย้ายตำรวจแต่ละครั้งจะมีบุคคลภายนอกแม้กระทั่งเจ้าสัวสามารถแต่งตั้ง ผบ.ตร.ได้มา 2 ท่านแล้วตำรวจถูกบีบคั้นจากอำนาจหน่วยงานสำคัญภายนอกตลอดเวลาแม้กระทั่งนายตำรวจคนดังพยายามยึดอำนาจในการแต่งตั้งโยกย้ายมาจัดทำเสียเองโดยนำ ม.44 มาใช้โดยไม่ต้องเกรงกลัวหลักเกณฑ์และกฎหมาย ที่มีอยู่เลย

เมื่อวันที่ 1 ตุลาคมที่ผ่านมา มีตำรวจระดับนายพลจนถึงชั้นประทวนลาออกจากการเป็นตำรวจจำนวน 933 นาย ซึ่งประวัติศาสตร์ของอดีตและปัจจุบันไม่เคยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นมาเลยบางคนขอลาออกด้วยเหตุผล “ไม่ศรัทธาและไม่อยากเป็นตำรวจอีกต่อไป”แสดงว่าตำรวจเองเขาเห็นความเสื่อมความตกต่ำกำลังเกิดขึ้นในหน่วยงานอันทรงเกียรติของประเทศพวกเขาทนไม่ได้ที่ผู้บริหารปล่อยให้คนนอกเข้ามามีส่วนในการแต่งตั้งผู้บริหารสูงสุดของ “สำนักงานตำรวจแห่งชาติ” การแต่งตั้งโยกย้ายไม่ได้ยึดผลงานแต่ยึดหลัก “ค่าของคนต้องเป็นคนของตู” เท่านั้น

เมื่อสถานการณ์ของ (สตช.) ไม่มีระเบียบหลักเกณฑ์ในการรับราชการ ประชาชนจะไม่ได้รับความยุติธรรม ผู้บริหารระดับสูงพวกท่านรู้กันบ้างหรือไม่ขณะนี้แผนกจิตเวชของโรงพยาบาลตำรวจมีคนไข้เกี่ยวกับจิตเวชเข้ามารับการรักษาในวันหนึ่งประมาณ 50 กว่าคนและจะมากขึ้นเรื่อยๆ ประมาณ 4 ปีที่ผ่านมามีเพียงวันละ 10 กว่าคนเท่านั้น ระวังตัวกันบ้างก็แล้วกันตำรวจมีปืนพกกันทั้งนั้น “วูบหนึ่งของอารมณ์พวกท่านไม่สามารถปฏิเสธความตายได้” เคราะห์ซ้ำกรรมซัดวิบัติเป็น ไม่เห็นที่ซึ่งจะพึ่งพา....สวัสดีครับ.....

เกลือสมุทร