เวลานายกรัฐมนตรีผู้หญิงจะรักผู้ชายคนไหน มันก็เป็นสิทธิ์ส่วนตัวของนายกฯเพราะความรักของคนมันอยู่ที่คนคนนั้นต้องการจะรักใครหรือไม่ หากเขาไม่ต้องการรัก มันก็คือสิทธิ์ของเขา แต่ทว่าคนที่เป็นนายกรัฐมนตรีจำเป็นต้องสำเหนียกไว้เสมอว่าการจะรักโจรหรือรักคนที่ไม่ใช่โจร ก็เป็นเรื่องของนายกฯ แต่นายกฯ ต้องไม่ยินยอมให้ชายคนนั้นมีอำนาจการเมืองเหนือนายกฯ และต้องไม่ยินยอมให้ชายคนนั้นทำผิดกฎหมาย ถึงแม้ว่าชายคนนั้นอาจจะเป็นพ่อของนายกรัฐมนตรีก็ตาม

ใครๆ บนโลกใบนี้ต่างก็รักพ่อด้วยกันทั้งนั้น ต่อให้พ่อเป็นโจรหรือเป็นคนทำผิดกฎหมาย พ่อก็ยังคือพ่อ แต่คนที่เป็นนายกรัฐมนตรีต้องรู้ว่าเรื่องความสัมพันธ์ส่วนตัวคือเรื่องส่วนตัว แล้วต้องไม่นำเรื่องส่วนตัวเข้าไปพัวพันข้องเกี่ยวกับเรื่องการบ้านการเมือง สรุปคือไม่มีใครบังคับให้พ่อของนายกรัฐมนตรีคนไหนก็ตามเป็นคนดีได้ แล้วถึงแม้พ่อของนายกฯ จะเป็นคนเลว ก็ยังเป็นพ่อของนายกฯตลอดไป แต่นายกฯ ต้องไม่ยอมให้พ่อที่ถูกสังคมตราหน้าว่าเป็นคนเลวมีอำนาจการเมืองเหนือนายกฯ และเหนือรัฐมนตรีในพรรคการเมืองที่นายกฯ เป็นหัวหน้าพรรค

นายกรัฐมนตรีคนไหนจะร้องเพลงอะไรก็เป็นเรื่องของนายกฯ ไม่ใช่เรื่องผิดที่นายกฯจะร้องเพลง ฉันรักผัวเขา หรือฉันรักผู้ชายคนนั้น หรือฉันรักคนแก่ หรือฉันรักโจร หรือฉันไม่รักใครเลย หรืออีกสารพัดเพลง เพราะมันคือความชอบของนายกฯ แต่นายกฯก็จำเป็นต้องรู้ไว้ด้วยว่า เมื่อตนเองได้ดำรงตำแหน่งนายกฯ แล้ว นายกฯ ต้องไม่ยอมให้ใครก็ตามมีอำนาจเหนือการตัดสินใจทางการเมืองของนายกฯ และรัฐมนตรีในสังกัดพรรคฯ ที่นายกฯ เป็นหัวหน้า 

คนเรานั้น ไม่ว่าจะเป็นใคร จะมีตำแหน่งนายกฯ หรือไม่ก็ตาม ก็จำเป็นต้องรู้ไว้ตลอดเวลาว่าคนเป็นนักการเมืองต้องไม่เป็นคนเลว ส่วนหากนายกฯ หรือรัฐมนตรีหน้าไหนจะถามว่าเลวคืออะไร ก็ต้องถามกลับว่าตกลงแล้วนายกฯ เป็นคนดีหรือคนเลว หากนายกฯ ตอบว่าเป็นคนดี ก็ต้องให้นายกฯ อธิบายให้ชัดว่าอะไรคือความดีของนายกฯ เพราะหากนายกฯ ตอบได้ว่าตนเองเป็นคนดี ก็ต้องตอบได้ว่าแล้วอะไรคือคนเลว พฤติกรรมแบบไหนที่เรียกว่าเลว คนดีกับคนเลวต่างกันอย่างแน่นอน เพราะอย่างน้อยที่สุดคนดีที่อยู่ในแวดวงการเมืองต้องไม่ทำความเลวต่อบ้านเมืองและต่อประชาชน และที่สำคัญคือคนดีต้องไม่หนีกฎหมาย ต้องเคารพกฎหมาย และต้องไม่โกงบ้านกินเมือง ต้องไม่ใช้อำนาจของตนเองบงการให้นายกฯ ทำตามสิ่งที่ตนเองต้องการ และที่สำคัญคือนายกฯ ที่เป็นคนดี มีสติปัญญาต้องบริหารบ้านเมืองด้วยความสามารถของตนเอง ต้องไม่เป็นหุ่นกระบอกแล้วปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นชักใยหรือบงการอยู่เบื้องหลัง

สาเหตุหนึ่งที่ทำให้บ้านเมืองของเราวุ่นวายสับสนอลหม่าน ตกต่ำเสื่อมทรุด แข่งขันกับประเทศอื่นๆ ไม่ได้ ก็เพราะว่ามีนายกฯ โง่ ไร้สติปัญญา แถมยังมีนายกฯที่อยู่ในตำแหน่งแต่กลับจงใจปล่อยให้คนอื่นไม่ว่าจะเป็นชายคนนั้น หรือพ่อ หรือนักโทษหนีคดี หรือคนคุกที่ไม่ยอมติดคุกมีอำนาจเหนือตนเอง 

นายกฯ นั้นอาจจะบริหารบ้านเมืองเก่งหรือไม่เก่งก็ยังพอเข้าใจได้ เพราะมันขึ้นอยู่กับความสามารถของนายกฯ แต่ละคนแต่ที่สำคัญที่สุดคือนายกฯ ต้องมีสติปัญญาต้องรู้ว่าใครดีใครเลว แต่ต้องไม่ยอมคนเลวมีอำนาจเหนือตนเอง ต่อให้คนเลวคนนั้นจะเป็นชายคนนั้นหรือชายคนไหนก็ตาม