เชื่อว่าใครก็ตามที่เห็นภาพความวิบัติที่บังเกิดกับชาวหาดใหญ่ หรือคนที่ติดอยู่ในเมืองหาดใหญ่ สงขลา ในระยะ 5-7 วันนี้ก็จะต้องถามตัวเองกลับโดยพลันว่า หากความวิบัติเช่นนี้บังเกิดกับบ้านเมืองของตนเองจะทำอย่างไร จะแก้ปัญหาอย่างไร จะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร จะขนข้าวของหนีน้ำได้หรือไม่จะพาเอาชีวิตของคนอื่นๆ ที่อยู่ในบ้านเดียวกัน รวมถึงหากมีสัตว์เลี้ยงต่างๆ นานา แล้วจะช่วยพวกเขาได้อย่างไร 

แล้วหากจะคิดลึกลงไปอีก ก็ต้องถามว่ารถยนต์ที่บางบ้านมีหลายสิบคัน รวมถึงข้าวของสมบัติพัสถานประดามีอีกมากมายเล่า จะเอาอย่างไรกับของเหล่านั้น แล้วเหล่าบรรดาหมูหมากาไก่วัวควายแพะแกะเล่า จะเอาชีวิตรอดจากกระแสน้ำที่ท่วมบ้านสูงเกิน 3 เมตร ได้อย่างไร แล้วก็ต้องถามต่อไปว่าหากต้องไปนอนตากฝนบนหลังคาบ้าน โดยไม่มีข้าว ไม่มีน้ำกิน เป็นเวลาอย่างน้อย 2-3 วัน จะดำรงชีวิตให้อยู่รอดปลอดภัยได้อย่างไร แล้วคนป่วยหนักคนใกล้คลอด เด็กเล็กตัวแดงๆ ที่เพิ่งเกิดได้ไม่กี่วันจะอยู่ได้อย่างไร ฯลฯ

นี่คือภาพความจริงที่บังเกิดแล้วในหาดใหญ่ตั้งแต่วันที่ 22 พฤศจิกายน 2568 แล้วภาพเลวร้ายสุดบรรยายเช่นนี้ก็ยังบังเกิดต่อเนื่องยาวนานหลายวัน (อย่างน้อยประมาณ 1 สัปดาห์) ภาพคนจำนวนมากต้องไปอยู่บนหลังคาบ้านของตน เพราะไม่มีที่นอน เนื่องจากน้ำท่วมบ้านชนิดสาหัสสากรรจ์ แบบที่ว่าในรอบ 300 ปี เพิ่งเกิดฝนตกหนักต่อเนื่องจนบ้านเรือนไร่นาและทรัพย์สินเสียหายจนไม่สามารถจะประเมินความเสียหายได้โดยง่ายในระยะเวลาเพียงสั้นๆ ถามต่อไปว่าหากเรื่องวิบัติบรรลัยเช่นนี้บังเกิดในกรุงเทพมหานคร แล้วอะไรจะเกิดตามมา คนจะตายกี่สิบกี่ร้อยหรือกี่พันคน ความเสียหายจะมากมายเหลือคณานับสักเพียงใด สรรพสัตว์อื่นๆนอกจากคนจะล้มตายมากมายกี่พันกี่หมื่นชีวิต 

ตามประวัติบันทึกน้ำท่วมกรุงเทพฯ ระบุว่า ปี 2328 เกิดน้ำท่วม โดยน้ำสูงถึง 8 ศอก 10 นิ้ว (ประมาณ 4 เมตร  25 เซนติเมตร) ส่วนในปี 2362 ก็มีน้ำท่วม แต่ไม่ได้ระบุชัดว่าน้ำท่วมสูงกี่เมตร มาในปี 2374 ก็มีน้ำท่วมหนักอีก แต่ไม่ได้ระบุว่า ท่วมสูงกี่เมตร เพียงแต่บอกว่าท่วมสูงกว่าปี 2328 ต่อมาปี 2460 น้ำท่วมลานพระบรมรูปทรงม้า จนมีการนำเรือไปพายแข่งกันบนลานพระบรมรูปทรงม้า ครั้นในปี 2485 ก็มีน้ำท่วมอีก โดยระบุเพียงว่าท่วมมากกว่าปี 2460 ประมาณหนึ่งเท่า แต่มีหลักฐานระบุว่าวัดระดับความสูงของน้ำได้ที่สะพานสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ ได้ 2.27 เมตร เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง ต่อมาในปี 2518 ก็มีน้ำท่วมกรุงเทพฯ อีก ตามมาด้วยปี 2521 และ 2523 แต่ในปี 2523 มีฝนตกหนักในกรุงเทพฯ (ประมาณ 200 มิลลิเมตร) ผสมกับน้ำเหนือไหลมาสมทบ แล้วก็มีน้ำท่วมอีกในปี 2526 ทำให้กรุงเทพฯ ในหลายพื้นที่จมน้ำอยู่นานหลายเดือน ปี 2529 ก็น้ำท่วมกรุงเทพฯ อีก เพราะฝนตกหนักในเขตกรุงเทพฯ ต่อเนื่องกัน3 วัน (8-10 พฤษภาคม) แต่ก็แค่เกิดน้ำท่วมใหญ่ในบ้างพื้นที่เท่านั้น ต่อมาปี 2533 กรุงเทพฯก็จมน้ำอีกในพื้นที่หลายเขต เพราะฝนตกหนัก 617 มิลลิเมตร ส่วนในปี 2537 มีปรากฏการณ์ฝนพันปี ส่งผลให้หลายพื้นที่ของกรุงเทพฯ ต้องจมน้ำอีกครั้ง ในปีถัดมาคือ 2538 กรุงเทพฯ ก็จมน้ำอีก แล้วในปี 2549 ก็เกิดน้ำท่วมกรุงเทพฯ อีก แต่ที่หนักหนาสาหัสมากก็คือน้ำท่วมกรุงเทพฯปี 2554 โดยในครั้งนั้นประเทศไทยได้รับความเสียหายร้ายแรงมากจนติดอันดับสี่ของโลก โดยธนาคารโลกประเมินความเสียหายสูงถึง 1.44 ล้านล้านบาท

หลังจากปี 2554 กรุงเทพฯ ก็ยังไม่ถูกน้ำท่วมใหญ่อีก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ากรุงเทพฯ จะรอดปลอดภัยจากปัญหาน้ำท่วมใหญ่ในอนาคต เพราะว่ากรุงเทพฯ เคยประสบปัญหาน้ำท่วมใหญ่มาแล้ว ดังนั้น จึงมีคำถามว่า หากในอนาคตกรุงเทพฯ ต้องจมน้ำเหมือนหาดใหญ่ คนกรุงเทพฯ จะทำอย่างไร คำถามต่อมาคือรัฐบาลไทยตระเตรียมการแก้ปัญหาภัยพิบัติชนิดมหาพิบัติภัยไว้ให้กรุงเทพฯแล้วหรือยัง คำถามสำคัญที่สุดคือ คนกรุงเทพฯเตรียมตัวรับมือกับมหาอุทกภัยไว้บ้างหรือเปล่า หรือหวังให้รัฐบาลไทยช่วยแก้ปัญหา หากหวังให้รัฐบาลแก้ปัญหา ก็มีหวังว่าคงจะบรรลัยวายป่วงโดยแน่แท้ เพราะยังไม่เห็นวี่แววว่ารัฐบาลไทยจะมีโครงการแก้ปัญหาน้ำท่วมกรุงเทพฯ อย่างจริงๆ จังๆ สักราย เพราะดีแต่แย่งอำนาจ อยากเป็นรัฐบาล แต่ไม่สนใจและไม่มีปัญญาป้องกันแก้ไขปัญหาภัยพิบัติอย่างแท้จริง

เฉลิมชัย ยอดมาลัย