nn แนวหน้า มั่นคง ตรงไป ตรงมา...ประเทศไทยกำลังโศกเศร้าในการจากไปของ “เด็กหนุ่ม” คนหนึ่ง ที่น่าสนใจคือไม่ใช่แค่เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง แต่เป็นเด็กหนุ่มที่เติบโตมาจากส่วนล่างที่สุดของสังคม และจากครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์ แต่ประสบความสำเร็จสูงในการเรียน และการงาน การใช้ชีวิตแม้เส้นทางชีวิตจะต้องยุติลงในวัยเพียง 27 ปี เนื่องจากไปเสียชีวิตในต่างแดนแสนไกล

...nn “บวรทัต เป็งสุข” หรือที่โลกของคนท่องโซเชียลมีเดียรู้จักในชื่อ “ฮลุน โซโล่” หรือ “หลุน” ที่ชาวบ้านหมู่บ้านเล็กๆ ใน อ.สมเด็จ จ.กาฬสินธุ์ รู้จัก เกริ่นนำในคลิป “รีวิวชีวิตตัวเอง” ในเพจของเขาว่า “เชื่อว่าหลายคนที่มาดูคลิปนี้ กว่า 90 เปอร์เซ็นต์ มีต้นทุนชีวิตที่ดีกว่าผมแน่นอน”

...nn “ฮลุน” เล่าว่า ตอนอายุประมาณ 4 ขวบ พ่อเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุส่วนแม่ก็แยกทางหายไป ต้องอยู่กับย่ามาตั้งแต่เด็ก บ้านทำนา ไม่มีใครได้เรียนหนังสือ อาหารการกินก็วนเวียนอยู่กับไข่เจียวและมาม่า

...nn สำหรับ “ฮลุน” ในวัยเด็กภาพฝันที่เอื้อมคว้าไม่ถึงคือ “รถขายไอศกรีม” ที่แล่นผ่านหน้าบ้านทุกวี่ทุกวัน แต่เขาไม่ได้ท้อด้วยตระหนักว่าสิ่งเดียวที่จะทำให้เขาไขว่คว้าฝันมาได้คือการศึกษาเท่านั้น

...nn ประตูบานแรกที่ทำให้ “ฮลุน” ก้าวออกจากข้อจำกัดคือการทุ่มพลังให้การเรียนจนจบการศึกษามัธยมจากโรงเรียนประจำอำเภอด้วยคะแนนอันดับ 1 กระนั้นประตูบานที่สองคือการเข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยก็ยังไกลเกินคว้า

...nn แต่ด้วยความที่เชื่อว่าโอกาสไม่ปิดสำหรับผู้พยายาม “ฮลุน” จึงตัดสินใจเข้ากรุงเทพฯ ทำงานโรงงานวันละ 12 ชั่วโมง ค่าแรงวันละ 300 บาท นอนห้องเช่าชั้น 12 ในอาคารไม่มีลิฟต์ ราคาเดือนละ 2,000 บาท แต่ก็ยังมุ่งมั่นสอบชิงทุนทุกอย่าง จนในที่สุดประตูบานที่สองก็เปิด ด้วยการคว้าทุนเต็มจำนวน เข้าเรียนที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอันดับ 1ของประเทศ

...nn น่าสนใจที่ “ฮลุน” ไม่เคยยุติการไขว่คว้าลงตรงความสำเร็จในแต่ละช่วงชีวิต แต่วางความท้าทายใหม่ขึ้นมาเสมอ

...nn ช่วงที่เรียนอยู่จุฬาฯด้วยทุนเต็มจำนวน เพียงพอที่จะจ่ายค่าเล่าเรียน ค่าอุปกรณ์ รวมทั้งค่ากินอยู่ เขาก็ยังทุ่มเททำงานทุกอย่าง แจกใบปลิว สอนพิเศษ ขายของออนไลน์ จนเก็บเงินได้ประมาณ 4 แสนบาท จบปริญญาตรีใน 4 ปี จึงได้เปิดประตูอีกบานที่ใฝ่ฝันมานานคือออกเดินทางท่องเที่ยว 1 ปี 17 ประเทศก่อนกลับมาทำคลิปแบ่งปันประสบการณ์ลงในโซเชียลมีเดีย และเดินทางต่อไปมาแล้วกว่า 50 ประเทศ

...nn “ฮลุน” ให้นิยามชีวิตของช่วงนี้ว่า “ความพยายามกว่า 10 ปี วันนี้ดอกไม้ก็เริ่มเบ่งบาน” มีเงินซ่อมบ้านให้ย่าพาย่าไปเที่ยวต่างประเทศ

...nn มีบางประโยคที่ รักษ์ ปฐวี ฝังอยู่ในหัวจนลืมที่มา “การเดินทางไม่เคยสิ้นสุดไม่ว่าจะเปลี่ยนรองเท้าสักกี่คู่” ช่วงชีวิตหลังจากเติบโตมาพ้นวัยเด็กน้อย“ฮลุน” ไม่เคยหยุดเดินทาง หากเขายังมีลมหายใจ เชื่อ “ฮลุน” ยังต้องเดินทางไม่รูปแบบใดก็รูปแบบหนึ่งที่อาจไม่ใช่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งในทางภูมิศาสตร์

...nnวันนี้หนุ่มน้อย “ฮลุน โซโล่” จากไป จะด้วยเหตุใดก็ตามยังคงเป็นปริศนาที่ต้องหาทางคลี่คลาย แต่สิ่งหนึ่งที่ทิ้งไว้ในทุกคนคือบทพิสูจน์ว่า แม้กำแพงโอกาสจะมีอยู่จริงแต่สำหรับบางคนที่กระทั่งความฝันเล็กน้อย เช่น การได้ลิ้มรสไอศกรีมสักครั้งก็ยังเสมือนไกลเกินเอื้อมแต่หากพยายามมากพอ ความฝันกับความจริง ก็จะขยับมาทับกันได้ในวันหนึ่งข้างหน้า

...nn นอกจากนี้ยังฝากการบ้านไว้กับสังคมไทยว่าเด็กด้อยโอกาสแบบ “หลุน” หรือ“ฮลุน” ยังมีอีกมาก สังคมไทยจะโอบอุ้มให้โอกาสเด็กเหล่านี้ได้อย่างไรเพื่อที่สักวันใดวันหนึ่ง “ดอกไม้จะเบ่งบานสะพรั่งทั่วทั้งสังคมไทย”...nn

รักษ์ ปฐวี