** คุณภูมิจิตต์ พงษ์พันธ์งาม ผู้ว่าการการยาสูบแห่งประเทศไทย (ยสท.)...ยอมรับว่า ปัจจุบันมีหลากหลายปัจจัยที่ส่งกระทบเชิงลบต่ออุตสาหกรรมยาสูบของไทยและยสท.เองด้วย...เช่น...นโยบายของรัฐที่ควบคุม...โครงสร้างตลาดที่เปลี่ยนแปลง(ผู้บริโภคหันไปใช้สินค้าทดแทนมากขึ้น)...บุหรี่ผิดกฎหมาย...การแข่งขันจากบุหรี่ต่างประเทศ...ปัจจัยทางเศรษฐกิจ ฯลฯ....แต่ในเมื่อตนมารับหน้าที่บริหารองค์กร ยังไงก็ต้องทำให้องค์กรอยู่รอดให้ได้...ในเมื่อรายได้หลัก(การขายบุหรี่ในตลาดต่างประเทศ) ที่คิดเป็น 95% ของรายได้หลักของ ยสท.หายไปอย่างมีนัยยะสำคัญ...ก็ต้องมองหารายได้อื่นมาทดแทน...ซึ่งตอนนี้ดูเหมือนจะมีทิศทางที่ดี...เช่น...ส่งออกบุหรี่...ส่งออกใบยาสูบ...ธุรกิจโรงพยาบาลสวนเบญจกิติฯ...รายได้จากผลิตภัณฑ์ยาสูบอื่น ธุรกิจรับจ้างผลิตสิ่งพิมพ์ ธุรกิจยาเส้น ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์...ซึ่งปี 2568 ทำรายได้ให้ถึง 1.5 พันล้านบาท...คิดเป็น 15% ของ ยสท. สำหรับปี 2569...มีธุรกิจใหม่ที่จะเกิดขึ้นอีกหลายประเภท...เช่น การตั้งโรงงานผลิตสารสกัดจากใบยาสูบเพื่อทางการแพทย์(คาดว่าเริ่มได้ปี2570)...ซึ่งมีการวิจัยจาก โรงพยาบาลจุฬาฯ แล้วพบว่าเอามารักษาโรคมะเร็งได้....การผลิตซิการ์ ซึ่งได้ร่วมมือกับผู้ผลิตระดับโลก...ขณะนี้เริ่มทำลองปลูกแล้วที่ จ.เชียงราย...ซึ่งให้ผลเป็นที่น่าพอใจ...และในปี 2569 นี้เองรายได้จากธุรกิจอื่นจะขยับขึ้นมาในระดับ 20% ของรายได้หลักของ ยสท...** สำหรับ...แวดวงการเงิน...ปัญหาใหญ่ของอุตสาหกรรมยาสูบของไทย...คือบุหรี่ผิดกฎหมาย...ซึ่งในช่วงก่อนปิดด่านชายแดนกัมพูชา ตอนนั้นกินส่วนแบ่งของตลาดไปแล้ว 28%...และแม้ว่าจะมีการปิดด่านชายแดนกัมพูชา...สัดส่วนลดลงไปแค่ 3% เท่านั้นเอง...ทั้งที่ผลการการศึกษาของหลายฝ่ายระบุว่า บุหรี่ผิดกฎหมายทะลักเข้ามาจากฝั่งกัมพูชามากที่สุด...แสดงว่าตอนนี้มีการลักลอบนำเข้าผ่านมาทางช่องทางอื่นทดแทนช่องทางกัมพูชา...ทำไมปราบไม่หมด ปราบไม่ได้...คำตอบคือ ผลตอบแทนมันคุ้มค่า...ต้นทุนบุหรี่แค่ 10 บาท/ซอง...ขายแค่ 28-30 บาท/ซอง(บุหรี่ผิดกฎหมาย)...ก็ยังกำไรมากว่า100%...ต่อให้ถูกจับได้ ที่หลุดรอดเข้ามาก็ยังมีกำไรเหลือแบบจุกๆ...เอาล่ะเรื่องปราบปราบก็ให้เป็นเรื่องของเจ้าหน้าที่รัฐที่ประสานกำลังกับทุกหน่วยงานดำเนินการไป ยสท.เพียงลำพังทำอะไรไม่ได้หรอก...ได้แต่ตั้งหนาตั้งตาทำมาหากินกันต่อไป ** ว่าด้วยเรื่องการหารายได้ใหม่จากทรัพยากรที่ ยสท.มีอยู่นั้นยังมีโอกาสที่เปิดรอรับอีกมาก...ยกตัวอย่างกำลังการผลิตของโรงงานยาสูบ...ที่มีสูงถึง 3 หมื่นล้านมวน/ปี...แต่ตอนนี้ใช้แค่ 1 หมื่นล้านมวน/ปีเท่านั้น...กำลังผลิตที่เหลือสามารถรับจ้างผลิตได้อีกมาก...บริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายบุหรี่ต่างชาติ...เองก็อยากที่จะมาจ้างให้ ยสท.ผลิตให้....แต่มันติดที่ พ.ร.บ.การยาสูบ...ที่กำหนดว่า รับจ้างผลิตได้ แต่ต้องเพื่อการส่งออกเท่านั้น ผลิตเพื่อขายในประเทศไม่ได้...ไหนจะเรื่องของ ยสท.ที่กำหนดไว้ว่าต้องเป็นสวัสดิการของพนักงาน ยสท.เท่านั้น...ทั้งๆที่จริงสามารถเพิ่มฐานลูกค้าจากภายนอกได้อีก...!! ยังมีอีกหลายๆเรื่องที่ติดขัดทางกฎหมาย...ยสท.เองก็พยายามยื่นขอทาง...สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ (สคร.)...ไปแล้ว แต่ทาง สคร.บอกว่าให้ไปทำแผนรองรับระยะยาวมาก่อน...อิหยังว่ะ???...อยากถาม...คุณธิบดี วัฒนกุล ผอ.สคร. ว่า  สคร.ควรเป็นหน่วยสนับสนุนให้รัฐวิสาหกิจก้าวไปข้างไม่ใช่หรือครับ...ทำไมมาเตะตัดขารัฐวิสากิจเสียเองแบบนี้ล่ะ????....**

** อนันตเดช พงษ์พันธุ์ **