เด็กที่ไม่ได้เล่นเกมส์ ไม่ได้ใช้อินเตอร์เน็ต วันๆทำอะไรบ้าง? By นพ.อิทธิฤทธิ์

ขอให้ลองนึกย้อนไปในวัยเด็กของคุณเอง ลองนึกดูสิครับว่า ตอนปิดเทอมอันยาวนาน กับวันร้อนๆเหงาๆหงอยๆที่บ้าน หรือ “วันที่ฝนตก ไหลลงที่หน้าต่าง” คุณทำอะไรบ้างถ้าไม่ได้มีเกมส์ให้เล่นหรือไม่ได้ดูทีวี?

ตอนเด็กผมจำได้ว่า วันที่ปิดเทอม รายการทีวีกลางวันก็ไม่ได้น่าสนใจเลย ส่วนเกมส์ที่บ้านก็ไม่มี ผมมีของเล่นโปรดคือ พวกฝาจีบเป๊ปซี่ มีเยอะมาก เกมส์เศรษฐี จักรยานคู่ใจ โมเดลรถไฟ ไม้แบด เชือกเอาไว้กระโดด แว่นขยาย และโดมิโนเป็นของเล่น

ถ้าไม่ได้นอนกลางวัน ผมก็จะออกไปหาเพื่อนขี่จักรยาน ถ้ายังไม่มีใครให้เล่นด้วย ผมก็นั่งต่อโดมิโน ทำเป็นรูปสวยๆ แล้วก็ดันให้ล้ม เพื่อดูว่ามันเป็นแบบที่ต้องการหรือเปล่า

หรือออกไปทดลองแว่นขยาย ดูว่าจะเผาวัสดุอะไรใช้เวลานานแค่ไหน

พับนกร่อนเล่นกับเพื่อนๆแถวบ้าน ปีนต้นตะขบที่ปลูกหลังบ้าน

โตขึ้นมาหน่อยก็ต้องทำงานบ้าน ทุกอย่างในบ้านต้องผ่านการทำความสะอาดด้วยฝีมือของผม ทั้งซักเสื้อผ้า เตาแก๊ส ตู้เย็น พัดลม ผมเช็ดหมด

ตกเย็นก็เล่นแบด ตี่จับ ขี่จักรยานผจญภัย ฝึกขี่จักรยานแบบล้อปัดท้าย ขี่ปล่อยมือ ขี่ขึ้นกองทราย

มีบ้างที่แอบไปเล่นเกมส์บ้านเพื่อน แต่ไม่ค่อยได้เล่นหรอก เพราะเจ้าของเค้าไม่ค่อยอยากให้เล่น

ไปเล่นปิงปองกับโต๊ะฟรีใกล้ๆ

ไปดูลุงๆทั้งหลายเล่นเปตอง ไปปีนรถขายไอติม หรือรถขายน้ำ-ขนม(ชื่อว่า ตาอู๋)

บางวันก็เอาหนังสือของแม่มาอ่าน ทั้งฟ้าเมืองไทย กุลสตรี หรือหนังสือไอคิว 180 และ 180 ไอคิว รวมความรู้จากรายการดังตามชื่อหนังสือ

ถ้าจะดูทีวี ก็มักจะเป็นรายการผึ้งน้อย เปาบุ้นจิ้น อิ๊กคิวซัง และการ์ตูนเช้าวันเสาร์-อาทิตย์ ที่สนุกอีกเรื่องคือ แม็กไกเวอร์

ตอน ม.ต้น ผมก็หมกมุ่นกับการต่อวงจรอิเล็กทรอนิกส์ ไปซื้ออุปกรณ์ที่บ้านหม้อเกือบทุกวันเสาร์ แล้วเอามานั่งต่ออย่างเมามัน

*****

ย้อนวัยกันพอหอมปากหอมคน ให้พอเดาอายุกันได้ไม่ยาก
มาดูกันว่ากับลูกๆผมเป็นอย่างไรบ้าง

*****

หมอ 2 คนเห็นพ้องต้องกันว่า ลูกๆบ้านนี้ จะไม่ได้รับอนุญาตให้เล่นเกมส์ และไม่สามารถใช้อินเตอร์เน็ตได้ตามใจอยาก

ตั้งแต่ลูกเล็กๆ กว่าจะได้ดูทีวี ก็เกิน 2 ขวบ เพราะเราไม่ต้องการให้เกิดปัญหาพัฒนาการล่าช้า

วัยอนุบาล ก็เล่น เล่น เล่นกันทั้งวัน ยอมรับว่าเหนื่อยครับ

ลูกเล่นอะไรบ้าง ก็ไล่ตั้งแต่พวก magnetic board ที่เขียนแล้วลบได้ กระดานไวท์บอร์ด กระโดด วิ่งเล่น

โตๆมาเป็นเด็กประถม ก็ได้ดูแผ่น DVD การ์ตูนที่เลือกกันแล้ว แทบไม่ได้ดูฟรีทีวีปกติเลย เวลาดูแผ่น ก็จะขอให้ลูกเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษวันละ 10 นาที แต่ถ้าเป็นวันเรียนปกติ มักไม่ค่อยเหลือเวลาดู

ที่ทำประจำคือ ขี่จักรยาน เล่นน้ำที่อ่างล้างหน้าหรือข้างบ้าน ว่ายน้ำสระของหมู่บ้าน วาดรูป เอาของเหลือๆในบ้านประดิษฐ์เป็นนั่นนี่กัน อ่านหนังสือกันเอง

ถ้าลูกผมอยากดูอินเตอร์เน็ต ส่วนใหญ่มักจะดูการ์ตูนเล็กๆน้อยๆ เช่น Chip & Dale , My little pony หรือไม่ก็ดูฉลาม เครื่องบิน ตุ๊กตามังกรสวยๆ หรือหาข้อมูลแฮร์รี่พอตเตอร์

ล่าสุดกำลังหาข้อมูลเรื่องเครื่องพิมพ์ 3 มิติกันอยู่

หากนับเวลาที่ใช้ คิดว่าใช้อินเตอร์เน็ตประมาณ 30 นาทีต่อสัปดาห์เท่านั้น

และทุกครั้งที่ลูกๆ ได้ใช้อินเตอร์เน็ต ต้องมีพ่อหรือแม่ดูอยู่แถวๆ นั้นเสมอ

เท่าที่ผ่านมาแล้ว 9 ปีกว่าๆที่มีลูก ไม่เคยเลยที่ลูกจะไม่มีอะไรทำ เด็กๆทุกคนบนโลกมีความสามารถพิเศษโดยธรรมชาติ ในการหาสิ่งต่างๆรอบตัวมาเล่นอย่างสนุก

ส่วนที่คนชอบอ้างว่า ถ้าไม่ให้ลูกเล่นเกมส์ เดี๋ยวจะ

- หนีไปเล่นเกมส์ที่อื่น

- เข้ากับเพื่อนไม่ได้

ขอยืนยัน นั่งยัน นอนยันว่า “ไม่จริง”

ลูกผมทั้งสอง ไม่ได้เป็นที่รังเกียจเดียดฉันท์ของเพื่อนๆ ทั้งเพื่อนที่เล่นเกมส์มาก และเพื่อนที่ไม่ค่อยได้เล่นเกมส์

ลูกๆไม่ได้เป็นแกะดำอย่างที่คนทั่วไปหลงเข้าใจผิดกันแม้แต่น้อย

ส่วนจะหนีไปเล่นเกมส์บ้านอื่น ยิ่งไม่มีทาง เพราะเราไม่อนุญาตให้สมองลูก “ติดหนึบ” กับความสนุกของเกมส์เลย

*****

ใครที่อยากให้ลูกเล่นเกมส์ แล้วบอกข้อดีโน่น นี่ นั่น เอาเลยครับ ผมไม่เถียงด้วยหรอก เพราะนั่นไม่ใช่ประเด็นสำหรับบทความนี้

สิ่งที่ผมอยากจะบอกคือ ในฐานะที่เป็นพ่อแม่ คุณต้อง

1. ฉลาดกว่าลูก

มองให้ออกว่าถ้าทำแบบนี้ ผลจะเป็นอย่างไรบ้าง แล้วถ้าเป็นอีกแบบล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น

2. ปกป้องลูก

ลูกยังเด็ก ยังมีวุฒิภาวะไม่พอจะรับมือกับกระแสไหล่บ่าของสิ่งต่างๆ ถ้าพ่อแม่ไม่ทำหน้าที่ปกป้องซะแล้ว ลูกของคุณก็น่าเห็นใจ และดูเหมือนไม่มีอนาคตที่ดีเท่าที่ควร

คุณจะทำอะไรย่อมมีเหตุผลอยู่แล้ว แต่ขอให้ใช้สติปัญญาคิดเยอะๆหน่อยว่า สิ่งที่ทำอยู่ ประโยชน์สูงสุดเป็นของใคร?

ขอให้คิดเห็นเป็นผลประโยชน์สำหรับลูกเยอะๆนะครับ