จะรักใคร่หรือไม่รักนั่นคือสิทธิ์

ต่างความคิดจิตใจไม่เคยห้าม

เราอยู่ร่วมวิถีต่างนิยาม

เพราะนี่คือความงามท่ามสัมพันธ์

หากไม่รักไม่ศรัทธาอย่าหยามหมิ่น

เซาะบิ่นแผ่นดินแยกแตกสะบั้น

พึงให้สิทธิผู้อื่นอีกหมื่นพัน

ได้ยืนยันอันกาลหนึ่งซึ่งเคารพ

มิใช่ไปด้อยค่าอย่างสามานย์

มุ่งรานการทำลายไม่รู้จบ

ยิ่งทำให้ประเทศเข้าสู่เงาพลบ

เหยียดขนบระบบเดิมเหิมเกริมกัน

หรือพ่อแม่ไม่สั่งสอนตอนยังเยาว์

ถึงโง่เขลาไม่เข้าใจใช่ไหมนั่น

เรื่องกาลเทศะวาระสำคัญ

เชื่อเรื่องปั่นอันโป้ปดข้อคดใน

หัดคิดถึงใจเขาใจเราบ้าง

กระแดะอ้างทางสิทธิที่ฝักใฝ่

อย่ากลิ้งกลอกหลอกว่าประชาธิปไตย

หากกดใครให้ด้อยค่าต่ำกว่าตน

เพราะใจบอดสนิทจึงคิดต่ำ

เหยียบย่ำหัวใจใครอยู่หลายหน

ทำตัวเป็นสัตว์ประเสริฐเกิดเป็นคน

อย่าให้ใครฉ้อฉลสนตะพาย
 

“เจริญขวัญ”