น้องคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า พ่อให้กู้สินเชื่อส่วนบุคคลไปช่วยกิจการที่บ้านที่กำลังขาดสภาพคล่อง ตัวน้องเองพอจะรู้ว่า ถ้ากู้ไปก็คงไม่ได้เงินคืนกลับมา และได้ผ่อนเองทั้งหมดแน่นอน (เรื่องคุ้นๆ)

เรื่องผ่อนเองน้องเข้าใจ แต่ธุรกิจที่บ้านที่ดูแล้วไม่น่ารอด การกู้เพื่อนำเงินไปช่วยกิจการให้รอดแค่ 1 เดือน แล้วต้องมามีภาระผ่อนอีกเป็นปี แบบนี้สุดท้ายน่าจะพังกันทั้งหมด จึงขอคำปรึกษาว่าควรทำอย่างไร

หลายบ้านแก้ปัญหาสภาพคล่องกิจการกันแบบนี้ คือ เมื่อเงินขาด ก็หามาจ่าย มีช่องทางไหนกู้ได้ หยิบยืมได้ ลุยจนหมด เริ่มจากกู้ส่วนตัวมาช่วยกิจการ แล้วก็ลามมาถึงคู่ชีวิตและลูก

ครอบครัวผมก็แบบนี้เลยครับ กิจการไปไม่ได้ ไปไม่ไหว พ่อก็กู้ทุกช่องทาง แม่ต้องทุบกระปุกขายทองที่มีทั้งหมด แบกหน้าไปขอยืมคุณป้าคุณน้า จนเขาเอือม สุดท้ายก็มาที่ลูกที่เริ่มหารายได้ได้ เริ่มกู้ได้

สิ่งหนึ่งที่ต้องเตือนสติกันก็คือ คนเราควรแยกเรื่องส่วนตัวออกจากธุรกิจ และไม่ควรสร้างหนี้ส่วนตัวเอาไปอุดหนุนหนี้ธุรกิจ จนข้ามเส้นไป

คิดง่ายๆ เร็วๆ ถ้าธุรกิจไปได้ ไปไหวจริง คงไม่ต้องทำให้ทุกคนลำบากขนาดนี้ เอาจริงๆ ลองทำตัวเลขดูก็ได้ รายรับหักลบรายจ่าย *ยังไม่ต้องรวมค่างวดผ่อนต่างๆ ธุรกิจเราอยู่ได้มั้ย

ถ้าตัวเลขมันฟ้องว่า "ติดลบ" อันนี้บอกเลยหนักมาก เพราะขนาดยังไม่รวมค่าผ่อน เอาแค่กำไรจากการดำเนินการจริงๆ ยังอยู่ไม่ได้ กู้มาหนุนแค่ไหน ก็เหมือนเททิ้งน้ำหมด (เอาเข้าจริงไม่หมดด้วย เพราะมีภาระให้ต้องผ่อนกันต่อ)

ทางออกที่ดี คือ "แบไต๋" บอกธนาคารไปเลยว่า "ไม่ไหว" แล้วหาทางออกร่วมกัน จะให้พักต้น จะปรับโครงสร้างหนี้ เอาแบบนี้น่าจะดีกว่า หรือจะลองเคาะตัวเลขว่า ปิดกิจการ ขายกิจการบางส่วน ลดค่าใช้จ่าย อันนี้ก็ทำได้นะ

ยอมจมลงบ้าง ตัดส่วนที่ไม่ไหว หรือปิดกิจการขายทรัพย์สินคืนหนี้ ก็อาจดีกว่าต้องพาชีวิตครอบครัวล่มจมไปทั้งหมด

ที่แย่คือ สู้สุดทาง แล้วไม่รอด ลูกๆ ต้องมาเป็นหนี้ แก้กันอีกยาวๆ แทนที่เริ่มต้นชีวิตการทำงาน จะได้ตั้งหลักสวยๆ พาชีวิตไปข้างหน้าได้อย่างดี

ผมผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้ว ก็เลยแนะนำให้น้องนั่งคุยกับพ่อแม่แบบจริงๆ แก้ปัญหาที่ตัวธุรกิจ แบบไม่พาทุกคนเข้าไปจมกับดัก แบบที่ผมเคยเจอ

หลังๆ เวลาผมเจอเคสแบบนี้ ผมชวนคิดและทำแบบนี้ทั้งหมด

ลูกศิษย์คนหนึ่ง ครอบครัวมีหนี้ 35 ล้าน เข้ามาปรึกษา พ่อแม่อยากให้กู้ช่วยที่บ้าน เรียกว่าสินเชื่อส่วนบุคคลที่ไหนมี ที่ไหนโฆษณาหยิบโบรชัวร์มาให้ลูกกู้ให้หมด น้องเลยมาปรึกษาว่าทำไงดี (เหมือนเคสนี้เลย)

ผมเลยนัดทั้งครอบครัวมาคุยพร้อมกัน และเสนอให้ยุบหรือปิดกิจการบางส่วน ที่ไม่ทำกำไร แล้วขายทรัพย์สินเคลียร์หนี้ บวกเจรจาขอลดดอกเบี้ยปรับและดอกเบี้ยที่ตั้งพักอยู่บางส่วน

แน่นอน! วันนั้นผมโดนพ่อของน้องด่าเละ "เสือก" บ้าง "ไม่รู้เรื่องธุรกิจ" บ้าง และปั่นหัวลูกเขาไม่ให้กตัญญูบ้าง

สุดท้ายหลังด้นอยู่สักพัก น้องกู้ช่วยไป 2 ครั้ง เห็นแล้วว่าธุรกิจไม่รอด สุดท้ายยอมเข้าไปเจรจา ปิดกิจการไปเกือบทั้งหมด เหลือไว้แต่ส่วนที่ยังทำเงินได้ (ตรงนี้ระบบบัญชีสำคัญมากนะครับ ถ้ามีข้อมูลจริง ไม่ใช่งบที่แต่งส่งสรรพากร จะช่วยได้เยอะมาก)

ปิดจบสุดท้ายค้างหนี้ 3 ล้าน เริ่มกิจการที่เหลือกันใหม่ 2 ปีหลังจากนั้นก็เคลียร์จนหมด ปัจจุบันธุรกิจเติบโต แม้ไม่ใหญ่โตเท่าเดิม แต่ก็ไม่ต้องเหนื่อยจากหนี้ก้อนโต

ธุรกิจเจ๊ง ไปไม่รอด สำหรับผมมันไม่ใช่ "ความล้มเหลว" เลยสักนิด ยิ่งถ้ารู้ตัวก่อนแล้วหยุดการลุกลามของปัญหา ไม่ให้กัดกินความมั่งคั่งของคนทั้งบ้านได้ ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ไม่เลวร้ายเกินไป

ตรงกันข้าม ถ้าสู้แล้วทำให้หนี้ธุรกิจลุกลามไปเป็นหนี้ส่วนตัวของทุกคนในบ้าน แบบนี้ในที่สุดก็จะถึงทางตันในที่สุด

ทุกครั้งที่ธุรกิจมีปัญหา ตั้งสติและค่อยๆ แก้ จัดการทุกอย่างให้อยู่ในกิจการ และอย่าสร้างภาระให้คนอื่นๆในครอบครัวนะครับ เพราะถ้าต้องทำอย่างนั้น ยังไงก็ไม่รอด และพาทุกอย่างพังกันหมดครับ

#TheMoneyCoachTH