เรื่องจราจรติดขัดใน กทม. เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นทุกวัน

ขนาดโรงเรียน และคนของรัฐให้เรียนและทำงานที่บ้าน ก็ยังติดขัด

จะเบาบางตอนตรุษจีน เพราะใช้บางวันไหว้เจ้าบางวันไปเที่ยว

ฉะนั้น ต้องทำใจว่า จราจรติดขัดคงแก้ยาก ขนาดคนใกล้คลอด ยังต้องคลอดในรถแท็กซี่ ก็รถไปไม่ทัน เจอรถขวางทางแบบไม่มีทางไป

ฝุ่น PM2.5 ก็ยังกลัวกัน หากไม่แก้ต้นเหตุเผาหญ้า เผาอ้อย เผาป่า ควันโรงงาน เป็นต้น

เมื่อไม่กี่อาทิตย์ เห็นรถบรรทุกควันดำมากในทีวี ไม่นับรถอื่นๆ ที่มีควันดำ ซึ่งควรจับและให้แก้ไขอย่างจริงจังและเข้มงวด

แก้ฝุ่น PM2.5 ต้องแก้ต้นเหตุ แก้ปลายเหตุก็ไม่ได้ผลเท่าไร เหมือนน้ำท่วม ไม่ขุดลอกคูคลองแม่น้ำแถมโรงแรม ร้านค้า ชาวบ้านทิ้งของลงสู่แม่น้ำ ลำคลอง คู เป็นต้น ควรลอกได้แล้ว หลายปีผ่านมาเจอผักตบชวาเต็มแม่น้ำ คู คลอง ฯลฯ บางลำคลองเรือแล่นผ่านไม่ได้ แล้วจะไม่ให้น้ำท่วมได้อย่างไรจนจราจรติดขัดไปทั่ว ธุรกิจย่ำแย่ ชาวบ้านเดือดร้อน

ใน กทม. ควรขุดลอกท่อระบายน้ำอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเคยเอาผู้ต้องโทษมาทำก็ทำได้ดี น่าจะจ้างต่อไป

เรื่องจราจรติดขัดเกิดได้ในประเทศอื่นๆ เขามีวิธีแก้ไขอย่างไร ติดตามสิ่งที่เขาทำก็แล้วแต่ใครจะทำอย่างไร ก็ไปคิดเอาเอง

อาร์ติสท์เบื่อรถติดขัดเช่นกัน เขาจึงหาทางออกที่อาจไม่มีใครคิด แต่เขาบอกว่าเขาจะเอาวิธีการแก้ปัญหาจราจรติดขับแบบเขา ก็ไม่สงวนลิขสิทธิ์

เขาใช้รถลากเล็กๆ สีแดงจะได้เห็นชัดแต่ไกล แล้วไปยืมสมาร์ทโฟนมา 99 เครื่อง และเช่าอีกหลายเครื่องเพื่อใส่ได้เต็มคันรถลากเด็ก ซึ่งมันจะส่งสัญญาณ แอบ Google Maps ให้แสดงเส้นทางการจราจรแบบเรียลไทม์เพื่อหาเส้นทางดีที่สุดไปยังจุดหมาย ให้รถต่างๆ ไปเส้นทางอื่น (ด้วยความเข้าใจผิด)

เขาพูดอย่างอารมณ์ดีว่า

“เห็นไหม ถนนเป็นของผมคนเดียว” ถ้าตำรวจรู้เข้า เขาคงต้องอารมณ์เสียเพราะโดนจับ

เอาอะไรมาคิด