8 พ.ย.63 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า พบชาวบ้านกลุ่มหนึ่งถือเสียมพร้อมครุและอุปกรณ์ครบชุด เดินเข้าป่าหา "อาหรีบ" จึงลงไปสอบถามทราบว่า ชาวบ้านกลุ่มนี้ เป็นชาวบ้านฉลีก ตำบล ตรวจ อำเภอศรีณรงค์ จ.สุรินทร์รวมตัวกันเข้าป่าเพื่อออกไปหาอาหารของดี ของแซ่บ ของคนอีสาน ที่หายากและหาได้แค่ปีละครั้งและเป็นอาหารชั้นเลิศในแถบนี้ชาวบ้านเรียกว่า"อาหรับ"(หรือจิ้งหรีด) ชาวบ้านเชื่อว่าอาหารชนิดนี้มีคุณค่าทางอาหารสูงโปรตีนสูง อร่อยและหากินยากมากๆต้องเข้าป่าไปขุดเท่านั้น ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในดินที่ร่วนทรายดินไม่แข็งมาก และในป่าที่รกไม่มากลักษณะรูจีงหรีดจะเป็นขุยๆดินจะฟูๆและกองเป็นพูน

นางสุพัตรา บุญตั้ง กล่าวว่า ส่วนใหญ่ชาวบ้านจะใช้เวลายามว่างหลังจากกรีดยางหรือว่างเว้นจากงานบ้านก็ใช้เวลารวมตัวกันออกไปหา"เป๊ะอาหรีบ"หรือขุดจิงหรีดมารับประทานทำอาหาร และของทานเล่น ประกอบอาหารได้หลายอย่าง เช่น แกงจิงหรีด' ทอด'และตำน้ำพริกจิ้งหรีดใส่ปราร้าแสนอร่อย ทั้งประหยัดและลดต้นทุนและค่าใช่จ่ายในครัวเรือนได้ดีแถมอร่อยอีกด้วย

นางสุพัตรา ยังกล่าวอีกว่า จีงหรีดหรือ"อาหรีบ จะมีมากในช่วงเดือน11หรือในช่วงเดือนพฤศจิกายนของทุกปี โดยจีงหรีดจะออกมาหาคู่และวางไข่ จะหาง่าย และมีจำนวนมากมาย แต่ละวันจะขุดได้มาก 60-100ตัว ต่อวันนอกจากจะนำมาทำอาหารแล้วก็ยังเอาไปขายสร้างรายได้ให้ครอบครัวได้อีกทางหนึ่ง นับว่าเป็นการประหยัดต้นทุนและค่าใช้จ่ายได้เป็นอย่างดี ในยุคที่ข้าวยากหมากแพงและยุคโควิตได้เป็นอย่างดี