นาทีนี้ความขัดแย้งในตะวันออกกลางกระทบต่อปากท้องคนไทยโดยตรง ผ่านระบบขนส่งที่ใช้ “ดีเซล” เป็นตัวขับเคลื่อนหลัก สงครามระหว่าง “สหรัฐฯ-อิสราเอล” กับ “อิหร่าน” ก้าวเข้าสู่เดือนที่ 2 อย่างเต็มตัว

แม้จะมีสัญญาณบวกจากการที่ “ปากีสถาน” พยายามเข้ามาเป็นตัวกลางเจรจาไกล่เกลี่ย แต่ในโลกของการเมืองที่มีผลประโยชน์ทับซ้อนกันมหาศาล เราไม่อาจวางใจได้เลยว่าโต๊ะเจรจาจะจบลงด้วยดี หรือสงครามจะยิ่งยืดเยื้อต่อไป

หากโชคดีเจรจาจบเร็ว วิกฤตพลังงานจะคลี่คลายลงตามกลไกตลาด

แต่หากมองในมุมกลับกัน “ฉากทัศน์ที่เลวร้ายที่สุด” คือสิ่งที่รัฐบาลต้องหยิบยกขึ้นมาเตรียมแผนรับมือตั้งแต่วันนี้ โดยเฉพาะหากสงครามลากยาวเข้าสู่เดือนที่ 3 ผลกระทบจะเข้าขั้น “สาหัส” ต่อเศรษฐกิจไทยอย่างแน่นอน

ข้อมูลจาก “ภาณุรัช ดำรงไทย” ผู้เชี่ยวชาญด้านพลังงานและการขุดเจาะ แสดงความเป็นห่วงเรื่องระยะเวลาบริหารจัดการน้ำมันในประเทศ

หากเรือขนส่งไม่สามารถฝ่าสมรภูมิเข้ามาเทียบท่าได้ตามกำหนด ตัวเลข “30 ถึง 60 วัน” ที่ “ภาณุรัช” หยิบยกขึ้นมา จึงเป็นคำถามสำคัญให้รัฐบาลเร่งตรวจสอบ “ความต่อเนื่องของการจัดหา” เพื่อป้องกันช่องว่างในห่วงโซ่การขนส่งหากสถานการณ์โลกตึงเครียดเกินควบคุม

หัวใจสำคัญไม่ใช่แค่ราคาน้ำมัน แต่อยู่ที่การมีน้ำมันให้ใช้ไม่ขาดสาย

จากการตรวจสอบข้อมูล “ตารางเดินเรือ” ช่วงเดือนเมษายนและพฤษภาคม พบว่าปริมาณน้ำมันดิบที่ยืนยันการเทียบท่าดูจะสวนทางกับความต้องการใช้จริง ช่องว่างหลายล้านบาร์เรลที่หายไป คือโจทย์ที่ภาครัฐต้องมี “แผนสำรอง” ที่ชัดเจน

แม้กระทรวงพลังงานจะยืนยันว่าโรงกลั่นสามารถปรับสูตรผสมเพื่อเพิ่มสัดส่วนดีเซลได้อีก 8-10%

ทว่าในทางปฏิบัติ การปรับการผลิตกะทันหันทำได้ยากและมีรายละเอียดหน้างานยุ่งยากมาก ตราบใดที่การจัดส่งต้นทางยังไม่แน่นอน มาตรการเหล่านี้ก็เป็นเพียงการ “ประวิงเวลา” เพื่อรอความชัดเจนจากสถานการณ์โลกเท่านั้น

“ยุทธศาสตร์การสื่อสาร” สำคัญไม่แพ้การจัดหาน้ำมัน

ประชาชนต้องการ “ความจริงที่ไม่ปรุงแต่ง” รัฐบาลควรเลิกมองโลกในแง่ดีเกินไปจนทำให้คนตายใจ เพราะข้อมูลที่คลุมเครือจะนำไปสู่ “ความตื่นตระหนก” ที่ควบคุมไม่ได้

สำหรับการรับมือเชิงโครงสร้าง มีแนวคิดเสนอให้รัฐบาลตั้ง “ทีมเฉพาะกิจ 4 ด้าน” รวบรวมผู้เชี่ยวชาญทั้งปิโตรเลียม โรงกลั่น และการขนส่งทางเรือ เพื่อประเมินสถานการณ์และจัดการวงจรขนส่งไม่ให้สะดุด

พร้อมรายงานผลที่ชัดเจนแบบวันต่อวัน รัฐบาลต้องเปิดเผยว่า “น้ำมันสำรอง” ที่มีอยู่จริงใช้พยุงเศรษฐกิจได้นานเท่าไหร่ ในขณะที่เรือน้ำมันยังต้องเสี่ยงอันตรายฝ่าสมรภูมิทะเลแดงและช่องแคบสำคัญอย่างต่อเนื่อง

การที่สหรัฐฯ พิจารณาส่งกองกำลังภาคพื้นดิน ยิ่งตอกย้ำว่าสงครามอาจไม่จบง่ายๆ

แต่ในขณะเดียวกัน แรงต้านมหาศาลกลับปะทุขึ้นภายในอเมริกาเอง เมื่อการประท้วง “No Kings” ครั้งที่ 3 ระเบิดขึ้นทั่ว 50 รัฐ เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2569

คนอเมริกันนับล้านแสดงตัวไม่เอาสงคราม

แรงกดดันนี้นำโดย วุฒิสมาชิกหัวก้าวหน้าอย่าง “เบอร์นี แซนเดอร์ส” และศิลปินร็อกระดับตำนานอย่าง “บรูซ สปริงสทีน” กำลังกลายเป็นกำแพงขวางทางเดินของประธานาธิบดี “โดนัลด์ ทรัมป์” ในวันที่คะแนนนิยมดิ่งลงเหลือร้อยละ 36

วิกฤตศรัทธาในสหรัฐฯ คือตัวแปรชี้ชะตาพลังงานไทย

หากทรัมป์ถูกบีบให้ถอยเพื่อรักษาฐานเสียงก่อนเลือกตั้งกลางเทอม โอกาสยุติสงครามจะมีมากขึ้น แต่หากเขาเลือกเดินหน้าต่อเพื่อเบี่ยงเบนปัญหาภายใน โลกก็ต้องเตรียมรับแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงกว่าเดิม

บทบาทรัฐบาลไทยตอนนี้ต้องอ่านเกมมหาอำนาจให้ขาด และกล้าพูดความจริงกับประชาชน

“วิกฤตดีเซล 30 วัน” นี้ขึ้นอยู่กับการเตรียมพร้อมมากกว่าโชคชะตา เพราะในยามศึกพลังงาน “ความจริง” คืออาวุธที่ดีที่สุดในการรักษาความมั่นคงของประเทศเอาไว้ได้

- ทีมข่าวแนวหน้าออนไลน์