รัฐธรรมนูญกลับเป็นข่าว เกรียวกราวใหญ่ เรื่องกฎหมายฉบับที่ มีปัญหา

คือกฎหมายประชามติ บางมาตรา ที่เห็นว่าน่าจะขัดรัฐธรรมนูญไทย

ผู้ตรวจการฯส่งให้ศาลฯพิจารณา วินิจฉัยว่า ทำไม่ได้ ใช่หรือไม่

ในทันทีที่ศาลฯรับเรื่องไว้ ก็เกรียวกราวกันใหญ่ ดังว่ามา

เพราะต่างมีความหวัง ที่ตั้งไว้ ว่าถ้าศาลฯวินิจฉัย อย่างที่ว่า

ว่าหลายบท หลายถ้อยคำ ที่ทำมา จำกัดค่าแห่งสิทธิ์ ผิดเพี้ยนไป

เสรีภาพ ความคิดเห็น ที่เคยมี ในการทำประชามติที่ไหนไหน

ทั้งที่เป็นของเทศและของไทย เคยมีได้ จำกัดไว้ ไม่ให้มี

โทษที่กำหนดไว้ ก็ใช่เบา เหมือนหนึ่งเอา ไว้ข่มขู่ ไปเสียนี่

ขัดบัญญัติรัฐธรรมนูญที่ยังมี ถ้าปลดล็อกได้อย่างนี้ ดีถมไป

เสรีภาพเท่าเทียมกัน พลันเกิดมี ทั้งฝ่ายที่รับไม่รับ เดินหน้าได้

เช่นประชามติปีห้าศูนย์ เคยทำไว้ ความวุ่นวาย ก็ใช่ว่าจะมากมี

ถ้าจะมีวุ่นวายบ้าง ก็ช่างเขา พร้อมรับเอาความเห็นต่าง ก็อย่างนี้

รับฟังได้จากทุกฝ่าย ใช่ไม่ดี เพราะต้องมีประชาธิปไตย อย่าใจเบา

อย่าหวั่นใจ จะมีใครไปเบือนบิด ให้เห็นถูกเป็นผิด เพราะความเขลา

ต้องวางใจประชาชน คนของเรา ที่รับเอาบทเรียนมา ชั่วตาปี

เสียดายว่า ถ้าสองปีที่ผ่านไป ได้เสริมสร้างความเข้าใจ ในเรื่องนี้

ด้วยบทเรียนความเลวร้าย ที่ได้มี ถึงบัดนี้ คนทั่วไปเข้าใจกัน

อิทธิพลการเมือง เรื่องเลวร้าย จะขจัดกันให้ได้ ต้องมุ่งมั่น

แต่ใช่ทำด้วยอำนาจ เป็นสำคัญ มากกว่านั้น ความเข้าใจในสังคม

ถ้าสังคมคอยเฝ้าดู รู้เท่าทัน เมื่อใดถอยห่างกัน ก็พลันล่ม

อิทธิพลลดน้อย ถดถอยจม ค่านิยมในสังคม จึงสำคัญ

ย้อนกลับไปถึงปัญหาประชามติ ศาลฯจะมีวินิจฉัย อย่างไรนั่น

ก็เป็นเรื่องของทางการ ที่ว่ากัน แต่ กกต. กรธ.นั้น ควรเปิดใจ

เปิดใจให้เสรีภาพเท่าเทียมกัน ให้ฝ่ายรับ ไม่รับนั้น เดินหน้าได้

อย่าสับสน กังวลใจ เรื่องวุ่นวาย ไม่มากมายเกินไปกว่า ที่ควรมี

เรื่องเบือนบิด จะคิดกลัวกันไปไย เมื่อกลไกอธิบาย เต็มพื้นที่

ทั้งครูก. ข.ค. แล้วก็มี หน่วยอื่นใดในพื้นที่ มีมากพอ

แม้จะไม่ชอบใจหลายประเด็น ก็ยังเห็นว่าฝ่ายรับ ยังเป็นต่อ

สังคมชนบทมีไม่น้อย คอยเฝ้ารอ ใจจดจ่อเพราะอ้างว้าง ร้างผู้แทน

เมื่อมีเหตุแวดล้อม พร้อมอย่างนี้ ถ้าเกิดมีอันเป็นไป ไม่ตามแผน

ทำฉันใด ก็ทำใหม่มาทดแทน จะใช่แผน ด้วยหรือไม่ ใครบอกที