ประชามติโค้งสุดท้าย วุ่นวายใหญ่ ผู้เกี่ยวข้องต้องทำใจ กันให้ได้

ประชามติมีที่ไหน ไม่วุ่นวาย อาจกล่าวได้ ใช่ผิดแปลก ธรรมดา

การเตรียมการหย่อนยานไป ในช่วงต้น มัวกังวลจะวุ่นวาย อย่างที่ว่า

มีกฎเหล็ก ใหญ่เล็ก เพิ่มขึ้นมา ขัดขวางการเสวนา อย่างเสรี

รับไม่รับ เผยแพร่ได้ ไม่เท่ากัน ขาดสีสัน คนสนใจไม่เต็มที่

ผลกระทบพบเห็นได้ ร่างฯใหม่นี้ น้อยคนที่รู้เนื้อหา ว่าอย่างไร

จึงยังตัดสินใจ กันไม่ได้ ว่าจะรับ ไม่รับให้ข้างฝ่ายไหน

ถึงตอนนี้ ดีขึ้นบ้าง เมื่อเปิดใจ เปิดกว้างให้ถกกันได้ เพิ่มขึ้นมา

มีมากมายหลายเวที อภิปราย ได้ช่วยให้คนเข้าใจ ในเนื้อหา

เสียดายฝ่าย กรธ. ไม่เข้ามา ร่วมถกถึงเจตนา ในเนื้อความ

จะได้ลึกลงไป ในเนื้อหา ที่มองเห็นเป็นปัญหา ได้ไต่ถาม

ให้ผู้คนรับฟังดู ได้รู้ความ ว่าดีงามจริงหรือไม่ ไตร่ตรองดู

บรรดาสิทธิ์ของปวงชน ที่ตนมี ตามร่างฯนี้ กลับไม่มี หรือยังอยู่

การปกครองท้องถิ่น เมื่อฟังดู หลักประกันที่มีอยู่ ดูหายไป

กระจายอำนาจ เพิ่มเพียงใด ไม่กระจาย ขึ้นอยู่กับกฎหมาย ออกมาใหม่

ในร่างฯนี้ ไม่ได้มีรับรองไว้ เช่นปีห้าศูนย์ ใช่หรือไม่ ไต่ถามกัน

วุฒิสภากำหนดมา ดูคล้ายคลึง ปีสองหนึ่ง ถอยหลังไกล ไปถึงนั่น

ย้อนรำลึก นึกขึ้นมา น่าไหวหวั่น เพราะคราวนั้น แตกแยกกัน ไม่มีดี

เกรงคราวนี้ ก็จะเป็นเช่นคราวนั้น เพราะอำนาจที่ให้กัน มากเต็มที่

ให้ร่วมเลือกนายกฯได้ ไม่ใคร่ดี เหตุผลมี ควรถกให้ ได้รับฟัง

เมื่อผู้คนรับฟังดู ได้รู้ความ ก็จะลงมติตาม ด้วยความหวัง

มิใช่ลงมติตามความเกลียดชัง ที่ได้สั่งสมมา ชั่วตาปี

แต่ลงตามความพอดี มีเหตุผล ใช่เมื่อคนที่เราชัง ลงข้างนี้

เราต้องลงตรงกันข้าม กันทุกที แล้วจะมีประชาธิปไตย อย่างไรกัน

เห็นบทความคุณประสงค์ลงแนวหน้า ต้องสร้างประชา ธิปไตย ให้ได้นั้น

อยากให้กลับ ไปอ่านดู ได้รู้กัน ที่สำคัญผู้เกี่ยวข้อง ต้องอ่านพลัน

อาทิตย์หน้า ประชามติ ได้เวลา ที่เขียนมา เป็นบทกลอน หลายตอนนั้น

พอสมควร แก่เวลา ยุติกัน แม้ความน่าห่วงนั้น จะยังมี

ขอขอบคุณแนวหน้า มาด้วยใจ ที่ได้ให้ร่ายกลอนมา ถึงบัดนี้

ขอขอบคุณท่านผู้อ่าน ที่พอมี ที่อ่านคอ ลัมน์นี้ ต่อเนื่องมา

จะเห็นตรง เห็นต่าง กันอย่างไร ขอให้ไป ประชามติ เจ็ดสิงหา

ตามเหตุผลที่ตนได้ ไตร่ตรองมา ผลภายหน้า ผ่านหรือไม่ ยอมรับกัน

บัญญัติ บรรทัดฐาน