เราคงเคยได้ข่าวว่า คณะกรรมการการเลือกตั้ง(กกต.) ชุดนี้ เป็นชุดที่ทำงานเป็นทีมไม่เป็น ขัดแย้งกัน ไม่ลงตัว เอาตั้งแต่การมีการแย่งชิงตำแหน่งประธานคณะกรรมการที่ไม่เป็นไปตามข้อตกลง ความไม่ลงตัวนี้ จึงทำให้กระเทือนต่อการทำหน้าที่ ไม่มีผลงาน

มันสุดที่ประชาชนจะทนได้ เมื่อมีการลงประชามติรับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ๒๕๖๐ ในวันที่ ๗ สิงหาคม ๒๕๕๙ ข้าพเจ้าเคยตั้งข้อสงสัยว่า กกต.ชุดนี้ ทำงานเป็นหรือไม่ สุจริตโปร่งใส มีอุดมการณ์เป็นประชาธิปไตย เคารพกฎหมายบ้านเมือง รู้จักจารีตประเพณีไหม ไม่มีประเทศไหน ไม่มีประเพณีใด ที่เวลารัฐบาลจัดให้ลงประชามติร่างรัฐธรรมนูญแล้ว ไม่ต้องส่งร่างรัฐธรรมนูญให้แก่ประชาชนอย่างทั่วถึง ไม่ว่าจะสมัยที่ลงประชามติร่างรัฐธรรมนูญปี ๒๕๔๐ หรือร่างรัฐธรรมนูญปี ๒๕๕๐ กกต.ชุดก่อนๆ เขาก็ส่งร่างรัฐธรรมนูญให้ประชาชนอย่างทั่วถึงทุกครัวเรือน เพื่อให้ประชาชนได้อ่าน ทำความเข้าใจว่าควรรับหรือไม่ควรรับ 
อีกทั้งยังเป็นการเผยแพร่กฎหมายสูงสุด ให้ความรู้แก่ประชาชน ถึงสิทธิและหน้าที่ระหว่างพลเรือนกับรัฐบาล

กกต.ชุดนี้ขอเงินงบประมาณไป ๓,๐๐๐ ล้านบาท แต่เอาไปพิมพ์ร่างรัฐธรรมนูญ ๑ ล้านเล่ม เล่มละ ๑๑๐ บาท ใช้เงิน ๑๑๐,๐๐๐,๐๐๐ บาท ทั้งที่มีประชากรที่มีสิทธิลงคะแนนเสียง ๔๙ ล้านครัวเรือน ท่านเอาความคิดอย่างนี้มาจากไหน เอาประเด็นสำคัญในรัฐธรรมนูญ ไปลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ ๑๖,๐๐๐,๐๐๐ บาท โธ่ ยุคนี้เขาใช้สื่อออนไลน์กันแล้ว

ที่สำคัญและยังไม่เป็นข้อยุติคือเอาเงิน ๑๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท ไปซื้อกล่องพลาสติกที่บอกว่า มันตกไม่แตก แต่มันตกแล้วแตก จนป่านนี้ ข้อกล่าวหาเหล่านี้ จะกลายเป็นข้อหาไม่ทุจริตหรือไม่ คงต้องรอให้ ป.ป.ช. และสตง.พิจารณา

ข้าพเจ้าเฝ้าติดตามเพราะเห็นว่าคณะกรรมการ กกต.ชุดนี้จะต้องร่างกฎหมายลูกที่ต้องใช้เพื่อการเลือกตั้งในปี ๒๕๖๑ อยากเห็นพวกท่านเสนอแนวทางปฏิรูป วิวัฒน์การเลือกตั้งให้บริสุทธิ์ยุติธรรม มีมาตรการปราบปรามการซื้อเสียง หรือความไม่สุจริตทั้งหลายที่มีผลต่อการเลือกตั้ง

รอดู คอยฟัง แต่ก็ไม่พบเห็นแนวทางอะไรที่เป็นของใหม่ จึงทำให้รู้สึกเสียดายเงินทองที่ท่านเอาไปใช้เดินทางไปดูงานในประเทศต่างๆ มาทั่วโลก อย่างนี้จะไม่ให้สงสัยได้อย่างไรว่า เอาเงินไปเที่ยวมากกว่าจะไปดูงานและทำการศึกษาวิจัย เพื่อให้เหมาะสมกับวิถีทางประชาธิปไตยของคนไทย พวกเราคงเห็นว่า กกต.ชุดนี้ไปไม่ไหวแล้ว

เหตุผลที่ข้าพเจ้านำเสนอมานี้ พอหรือยัง ที่จะให้พวกท่านเกิดจิตสำนึกในการพิจารณาตนเอง ว่าสมควรจะลาออกหรือจะอยู่ต่อไป

พล.ต.อ.ประทิน สันติประภพ