เรื่องเป็นมนุษย์แล้วต้องมีความรับผิดชอบแม้ชีวิตจะหาไม่นั้น เป็นเรื่องที่ถูกพร่ำสอน อบรม บ่มเพาะกันมาโดยตลอดเพื่อให้เป็นแนวปฏิบัติในวิถีชีวิตของคนในสังคม ซึ่งผู้กระทำความดีงาม ผู้มีสัจจะ มีความกล้าหาญเช่นนี้ ก็มักจะได้รับการเคารพบูชา ยกย่องให้เกียรติ กล่าวขวัญกันสืบไปเช่นกัน

แต่แล้วไม่รู้ว่าสังคมไทยในปัจจุบันนั้นเกิดอะไรกันขึ้น เพราะเกียรติเช่นนี้กลับจืดจางหายไป ซึ่งไม่ใช่เพียงจากความประพฤติของผู้มีอำนาจเท่านั้น หากแต่ยังเหมือนสลายไปจากความทรงจำของผู้คน คล้ายว่าสติกระเจิดกระเจิง จนอวิชชาและอธรรมเข้ามาครอบงำสังคมไทยอย่างกว้างขวาง

มองไปทางไหน ก็พบแต่ผู้หลักผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยคำพูดสวยหรู หากแต่ไร้การปฏิบัติ แถมยังแยกแยะไม่ได้เสียอีกว่า อะไรควรไม่ควร อะไรดีไม่ดี เอาแต่พูดให้ดูดี ให้ดูเข้าท่ากันไปวันๆ หนึ่งก่อน เอาเข้าจริงต่างก็หมกมุ่นอยู่กับแค่เพียงเรื่องอัตตาของตัวเองเท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรให้เป็นประโยชน์แก่สังคม

เมื่อบุคคลที่ควรจะเป็นตัวอย่างของสังคมกระทำตนแบบนี้ สังคมเราจึงตกอยู่ในสภาวะของสังคมไร้ซึ่งความอาย และความละอายใจ ไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะว่าด้วยเรื่องบุญบาป

จากเรื่องคำสัตย์ปฏิญาณ ที่ถือว่าเป็นการแสดงความเป็นสุภาพบรุษ เป็นเกียรติและศักดิ์ศรีของบุคคล จังได้กลับกลายไปเป็นแค่คำพูด เป็นพิธีกรรมที่กระทำให้มันผ่านๆ ไปเท่านั้น ไม่ต้องไปใส่ใจในเนื้อหาที่ได้กล่าว และขนาดกล่าวตกหล่นไป โดยไม่รู้ว่าจะด้วยเจตนาหรือไม่ ก็ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่อะไรไม่ต้องไปดำเนินการขอโทษ ดำเนินการแก้ไขให้ถูกต้อง เพราะเดี๋ยวก็มีบรรดาผู้อาสามีลูกหาบดาหน้าออกมาช่วยกันปกป้อง ด้วยการตีความ ตีกติกา ให้ผิดเปลี่ยนเป็นชอบได้เพราะถือเป็นพวกเดียวกัน เป็นกลุ่มผู้ร่วมผลประโยชน์กันเสียอย่าง ใครจะทำอะไรได้? เพราะพวกของฉันนั้นมีอำนาจในมือเบ็ดเสร็จ แค่ตีหน้ามึนๆ ไม่ต้องไปสนใจ เดี๋ยวสังคมก็ลืมๆ กันไปเอง

คุณประยุทธ์ครับ คุณบอกว่าตนเองเป็นลูกผู้ชาย เป็นชายชาติทหาร และวันนี้คุณยังเป็นผู้นำประเทศที่เป็นขวัญใจประชาชน (ส่วนใหญ่ๆ ส่วนหนึ่ง) ไม่ทราบว่า คุณพอจะนึกถึงเรื่องราวของ เจ้าหน้าที่รัฐที่ชื่อว่าพันท้ายนรสิงห์ ได้หรือไม่?

ปัญหาของเรือทั้งลำ “พันท้ายนรสิงห์” ไม่โทษน้ำเชี่ยว ไม่โทษโค้งแคบ ไม่โทษฝีพาย ไม่ได้อ้างดินฟ้าอากาศ ไม่ได้วิ่งหาทนายหน้า(ด้าน)หอ หากแต่ยืดอกรับผิดชอบแต่ผู้เดียว เรื่องราวจึงได้รับการกล่าวขาน ยกย่อง ถึงขนาดนำไปใส่ไว้ในบทเรียน เรียกได้ว่าเยาวชนไทยทุกคนที่ผ่านการศึกษาเล่าเรียนก็จะรู้เกียรติประวัตินี้

ในทางกลับกัน เรื่องอย่างการถวายสัตย์ปฏิญาณตนไม่ครบ เรื่องทั้งหมดมันอยู่ที่คุณประยุทธ์คนเดียวเท่านั้น กลับไม่เห็นคุณประยุทธ์จะรู้สึกรู้สาอะไรกับการกระทำของตนเอง ไม่ได้สนใจว่าจะส่งผลกระทบใดๆ ต่อสังคม

ไม่มีใครบอกว่าความผิดพลาดครั้งนี้ ต้องให้คุณประยุทธ์ยอมติดคุกติดตะราง หรือถึงขนาดต้องเสนอตัวไปรับโทษประหารแบบพันท้ายนรสิงห์

ระดับชาวบ้าน เด็กหญิงเด็กชายเขาทำผิด เขาก็ยังกล่าวขอโทษ ยังเยียวยาความผิดของตนด้วยการพยายามแก้ไขให้มันกลับมาถูกต้องให้ได้มากที่สุด เพราะมันคือ ความรับผิดชอบในจิตสำนึก ที่ถูกปลูกฝังกันมาในสังคมไทย

หากแต่ว่า ถ้าคุณประยุทธ์เลือกจะยังลอยหน้าลอยตาในฐานะผู้นำประเทศ โดยกวาดเอาความผิดพลาดครั้งนี้ของตนไว้ใต้พรมของการตีความกฏหมายแบบเข้าข้างตนเองของบรรดาองค์กรต่างๆ ในอาณัติของตน ก็เกรงว่าคงจะไม่เหมาะสมที่จะกล่าวอ้างว่าตนเป็นลูกผู้ชาย หรือเป็นชายชาติทหารผู้มีเกียรติอีกต่อไป

เพราะการกระทำเช่นนั้น จะสร้างบรรทัดฐานที่ว่า ผู้มีอำนาจทำผิดแล้วไม่ต้องขอโทษ ไม่ต้องแก้ไข ซึ่งพ้องกันกับแนวคิดอำนาจนิยม คุณประยุทธ์ก็น่าจะแจ้งให้กระทรวงศึกษาฯ ถอดเรื่องพันท้ายนรสิงห์ออกไปจากบทเรียนเยาวชนเสียเถิด เด็กๆ ไทยที่โตขึ้นมาจะได้ไม่สับสนกับพฤติกรรมของพวกผู้หลักผู้ใหญ่ในวันนี้