เมื่อต้องกักตัวอยู่บ้านด้วยเหตุการณ์โควิด-19เราต่างก็จะมีเวลาอยู่กับตัวเองและครอบครัวมากขึ้น นอกจากนั้นก็จะมีเวลาสะสางเรื่องราวต่างๆ ที่คั่งค้าง หรือที่เราได้ผัดวันประกันพรุ่งกันมา ที่สำคัญก็คือ เราได้มีเวลาและโอกาสหันกลับมามองตนเอง ได้ใช้เวลากับตัวเอง ทบทวนตนเอง และตั้งหลักใหม่ เมื่อใดที่โรคโควิด-19 ผ่านพ้นไป เราจะได้เริ่มต้นกันใหม่ และมีการดำรงชีวิตที่ดีกว่าที่ผ่านๆ มาเป็นนิจสิน

เรื่องหนึ่งที่คงต้องทบทวนบอกกล่าวตนเองก็คือ การที่เราตกอยู่ในโลกของการบริโภค หรือเป็นพวกบริโภคนิยม (Consumerism)ที่มีผลให้รายจ่ายเกินตัว เกินกำลัง วันหนึ่งๆ ก็มักจะเต็มไปด้วยความอยากได้อยากมีเหมือนเพื่อนๆ อยากมีไม่น้อยกว่าเพื่อนบ้าง รวมแล้วเราอยากได้อยากมี และในที่สุดก็ครอบครองสิ่งต่างๆ เกินความต้องการและเกินความจำเป็น

คำว่า พอเพียง พอตัว แม้คิดอยู่ แต่ก็มิค่อยได้ทำ

คำว่า พอเพียง แม้ตระหนักกันดีอยู่ แต่ก็มักทำอะไรเกินตัว

คำว่า เศรษฐกิจพอเพียง แม้จะเป็นอุดมการณ์ชาติ แต่ก็แค่ท่องไว้เป็นกำลังใจเท่านั้น

บัดนี้ เมื่อต้องมานั่ง นอน เดินไปเดินมาอยู่ที่บ้าน ก็คงได้คิด ตระหนักกันบ้างว่า การอยู่กับบ้านนั้นเป็นการตัดค่าใช้จ่ายการเดินทางประจำวัน ลดค่าอาหาร และลดค่าบันเทิง สังสรรค์ ลงไปได้มากโข อีกทั้งก็คงไม่มีความอยากที่จะซื้ออะไรๆ เพิ่มเติม ทั้งๆ ที่มันเพิ่งออกมาใหม่ เป็นรุ่นใหม่ล่าสุด ปกติก็ซื้อเพียงเพราะไม่อยากน้อยหน้าเพื่อนพอวิกฤติมา ความอยากได้ก็กลับดูเบาบางลง บางคนก็อาจตระหนักได้ว่า ที่มีครอบครองอยู่แล้ว ก็เกินความเพียงพอไปมากแล้ว ที่มีอยู่แล้วก็ใช้การได้กับภารกิจที่มี ไม่จำเป็นต้องใช้รุ่นใหม่สุดหรือแพงสุด เมื่อตระหนักดังนี้ได้ โอกาสจะใช้จ่ายเกินตัวและเป็นหนี้สินก็จะลดน้อยลง

วันนี้ ท่ามกลางโควิด-19 เราสามารถอยู่ได้อย่างเพียงพอ และเรียบง่าย แล้วทำไมจะเป็นอย่างนั้นต่อไปไม่ได้ เมื่อเวลาที่โควิด-19 อำลาจากโลกมนุษย์ไปแล้ว

เมื่อลดการบริโภคอย่างฟุ่มเฟือย โอกาสเบียดเบียนสัตว์โลกและธรรมชาติแวดล้อมก็ลดลงไป โลกสูญเสียไป ก็จะสามารถฟื้นฟูกลับมาได้ ความสมดุล และยั่งยืนก็มีโอกาสกลับคืนมาสันติสุขก็พึงจะเกิดขึ้นและก้าวต่อไปอย่างมั่นคง

ก็หวังว่าในวิกฤติครั้งนี้ เราทุกคนจะได้ใช้เป็นโอกาสพิจารณาตัวเรา มองเข้าไปในสภาวะจิตใจ ตั้งสติ ตั้งทิศทางชีวิตกันใหม่

หากมนุษยชาติร่วมมือช่วยกันทำ ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง พอตัวได้ โอกาสที่โรคระบาดน่ากลัวจะเกิดขึ้นอีก ก็จะลดน้อยลง

เมื่อใดที่เราลดการเป็นนักบริโภคที่มูมมามแล้ว ก็คงไม่มีสาเหตุที่ สัตว์ป่าและธรรมชาติแวดล้อม จะต้องหาหนทางกลับมาเล่นงานเราอีกต่อไป

ชีวิตที่เรียบง่ายและพอเพียง ก็แสนจะให้ความสุขทั้งกายและใจ

กษิต ภิรมย์

[email protected]