รายการ “ชกข้ามรุ่น” นั้น มักไม่ค่อยปรากฏอยู่ในสนามการต่อสู้ ไล่ตั้งแต่ชนไก่ ชนวัว จับคู่ปลากัดกัน ปั่นหัวจิ้งหรีดฟัดกันจมเขี้ยว ลามปามไปถึงกีฬาทุกชนิดที่มนุษย์คิดค้นขึ้นและการจับคู่รบราฆ่าฟันกันอย่างสุดโหดในยุทธภูมิต่างๆ ล้วนเป็นการพันตูระหว่าง “รุ่นเดียวกัน” ทั้งสิ้น

ถ้าบังเอิญเกิดปรากฏการณ์ “ชกข้ามรุ่น” แล้วไซร้ ก็มักจะ “จบท้าย” ด้วย “เก่งเล็กสู้เก่งใหญ่ไม่ได้” ตามมาอย่างถี่บ่อย

ไม่ต้องดูอื่นไกล ถ้าจับ “แมนนี่ ปาเกียว” ตุ๊บตั้บกับ “ไมค์ ไทสัน” เก่งเล็กอย่างปาเกียวโดนหมัดเดียวเท่านั้นก็จะเกิดรายการ “จำบ้านเลขที่ไม่ได้” แล้วลงไปนอนชักดิ้นชักงอกลางเวทีเหมือนปลาดุกถูกทุบหัวด้วยสันมีดอีโต้

อีหรอบเดียวกับการราวีในสนามรบ “แม่ทัพใหญ่และขุนพลผู้เกรียงไกร” มักจะจับคู่ฟาดฟันอย่างเอาเป็นเอาตายกับ “แม่ทัพใหญ่และขุนพลผู้เกรียงไกร” ของฝ่ายตรงข้าม ชนิด “ประวัติศาสตร์ของจริงและหนังแอ๊กชั่นของแท้ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างสุดมัน” ล้วนจะต้องเป็นไปตาม“สูตรนี้” คือ “ใหญ่ต่อใหญ่ รุ่นเดียวกันฟัดกันถึงนรกและสวรรค์”

ไม่มีดอกครับ ที่ “จอมมารยอดดุดันมากอิทธิฤทธิ์”จะถูก “ไอ้เณรไร้ฝีมือ” ฆ่าฟันถึงตายแบบม้วนเดียวจบ

ถ้าหนังเรื่องไหนสร้างออกมาแบบโหลยโท่ยแนวนี้รับรองได้ “คนดูเอาก้อนอิฐปาจอหนังพังยับเยินแน่”

แม้แต่การ “ราวีในป่าทึบแห่งการเมือง” การ “หักเหลี่ยมเตะตัดขาชิงตำแหน่งทำลายชื่อเสียงและปล้นฆ่า บูชายัญระหว่างนายพรานไพรด้วยกัน” ก็จะเป็นการ “ทำลายล้างอย่างถูกคู่”

“ถูกคู่” แบบ “ดาวฤกษ์ชนกับดาวค้างฟ้า ดาวรุ่งชนกับดาวจรัสแสง” และ “ดาวเคราะห์ชนกับดาวแคระ” เป็นต้น

แต่การเมืองไทยมาแปลกว่าใคร มักเกิดปรากฏการณ์“ชกข้ามรุ่น” หรือ “เล็กชนใหญ่ สส.โนเนมชนเสนาบดีชื่อดัง” จนคนดูมวยการเมืองต่างแปลกใจ “กองเชียร์และกองแช่งของแต่ละฝ่ายได้แต่อ้าปากค้างปล่อยแมลงวันบินเข้าปากเป็นฝูงๆ”

วันนี้ได้เกิดปรากฏการณ์ “ดาวแคระ” ในสภารายหนึ่งออกมา “ชกข้ามรุ่น” กับ “เฮียกวง” ผู้ได้ชื่อชั้นเป็น “ซาร์ทางเศรษฐกิจ” ต้องถือว่า เป็นรายการ “ชกข้ามรุ่น” ที่ “สุดฮือฮา”ระหว่าง “ฟลายเวท” ท้าชกกับ “เฮฟวี่เวท”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม