คงไม่มีใครตอบได้ชัดๆ ว่า เหตุใดกองทัพพม่าจึงตัดสินใจ ยึดอำนาจรัฐจาก “นางออง ซาน ซู จี” อย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย โดยใช้ข้ออ้างแบบ “เบาหวิว” ว่าทุจริตการเลือกตั้งมาเป็นเหตุ “ยึดอำนาจ”

กูรูทางการเมืองกลับวิเคราะห์ว่า น่าจะเกิดจาก “จีน” ต้องการหาทางออกสู่มหาสมุทรอินเดียโดย “ใช้พม่าเป็นเส้นทางผ่าน” ในขณะที่มหาอำนาจทางตะวันตก เช่น “สหรัฐและนาโต” ต้องการสกัดจีนไม่ให้มีบทบาทเป็นมหาอำนาจขึ้นมากระทบไหล่

“บทหนัก” จึงไปตกที่พม่า จะ “ต้องเลือกข้าง”

ถ้า “เลือกข้างไม่ดี” พม่าก็จะกลายเป็นซีเรียหรือเป็นอิรักโดยฉับพลัน

ดังนั้น “การเลือกข้าง” อยู่ฝ่ายจีน โดยมีเป้าหมาย“เพื่อนบ้านแสนดีที่อยู่ใกล้” หรือ “เลือกข้างสหรัฐอเมริกา” อาจเป็นการ “เลือกขาใหญ่ที่อยู่ห่างไกล” จึงทำให้ “กองทัพตัดสินใจยึดอำนาจ เพื่อกองทัพขอเป็นคนเลือกข้างแทนนางซู จี”

บัดนี้ การตัดสินใจ “ยึดอำนาจรัฐ” ของกองทัพได้เกิดขึ้นแล้ว และมาไกลเกินกว่าจะกลับไปเริ่มต้นใหม่ โดยกองทัพไม่คาดคิดว่า “ประชาชนจะออกมาต่อต้านการยึดอำนาจครั้งนี้ แบบสู้ตายและสู้ยาวนาน” จนลามปามใกล้จะกลายเป็น “สงครามกลางเมือง”

“บานปลายจนใกล้จะกลายเป็นสงครามกลางเมือง” เพราะประชาชนถูกกองทัพเข่นฆ่าจนถึงแก่ความตายไป
กว่า 500 ศพ แล้ว “กลุ่มชาติพันธุ์ กองกำลังติดอาวุธ” ที่มีหลายสิบกลุ่มในพม่า ประกาศยืนเคียงข้างประชาชน แล้วรบพุ่งกับกองทัพพม่ากระจัดกระจายไปหลายแคว้น

หากมี “โรคแทรกซ้อน” โดยต่างชาติให้การสนับสนุนด้านอาวุธและด้านการเงินแก่ชนกลุ่มน้อย หรือ แก่ม็อบพม่าที่ต่อต้านกองทัพ ก็จะเกิดรายการ “พม่านองเลือด” ตามมาทัน

กูรูทางการเมืองบางรายถึง “ทำนาย” ต่อไปว่าสุดท้ายของท้ายสุด ประเทศพม่าอาจแตกเป็นเสี่ยงๆ“แยกออกจากกันเป็นหลายประเทศ” เช่นเดียวกับหลายประเทศในโลกที่ถูก “พิษจากขาใหญ่” ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองจนกลายเป็น “ประเทศอกแตก”

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม