“กูไม่กลัวมึง” เป็นวาทกรรมที่ “ท้าทายขาใหญ่ อุดมด้วยอำนาจรัฐในอดีต” โดยประโยคนี้ไม่ได้หลุดจากปากของ “ห้าวเป้ง”รายใด แต่มาจากข้อเขียนในคอลัมน์ “หางเครื่อง” ของ “หม่อมน้อง” ในสยามรัฐรายวัน ที่กล้าท้าทาย “สองหัวเครื่อง” ได้แก่ “ท่านตุ๊” และ “ท่านหนอม” ที่ครองอำนาจรัฐในขณะนั้น

กำเนิดคำว่า “กูไม่กลัวมึง” มาจาก กลุ่มข้าราชการสีเขียวคนดัง พาพ่อค้าและดาราหนังขึ้น ฮ. ราชการไปไล่ยิงสัตว์ป่าใน “ทุ่งใหญ่นเรศวร” หลังจากฆ่าสัตว์ป่าได้มากมาย ก็ขนขึ้น ฮ. เพื่อกลับกทม. แต่ ฮ. ลำที่ขนเนื้อสัตว์นั้นแบกรับน้ำหนักไม่ได้จึง “โหม่งโลก” ที่ อ.บางเลน จ.นครปฐม จนกลายเป็นข่าวใหญ่กระฉ่อนโลก

คอลัมน์ “หางเครื่อง” ขยี้ขยำเหตุการณ์นี้ทุกวันครั้น“หัวเครื่อง” ออกมาคำราม “หางเครื่อง” ก็จุดพลุคำว่า “กูไม่กลัวมึง”

ผลพวงจาก “ฮ. ราชการขนซากสัตว์ป่าโหม่งโลกได้กลายเป็น “สารตั้งต้น” ที่ทำให้เกิดม็อบขับไล่รัฐบาลเผด็จการและ
เรียกร้องรัฐธรรมนูญตามมา “จนเกิดเหตุการณ์ วันมหาวิปโยค 14 ตุลา 16”

จากนั้นเป็นต้นมา คำว่า “กูไม่กลัวมึง” ได้กลายเป็น “วาทกรรมท้าทาย” ที่ม็อบทุกยุคทุกสมัยนำมา “ชูธง” ตอบโต้รัฐบาลอย่าง “เอามัน”

ตัวอย่างเช่น “เฮียตุ๊ดตู่ ตาดุตาชัน” แกนนำคนเสื้อแดงก็ใช้คำนี้อย่างฟุ่มเฟือย ตั้งแต่ขับไล่รัฐบาล “เดอะมาร์ค” จนมาถึงยุคต่อต้านรัฐบาล “กะปิตัน เรือเหล็ก”

นอกจากนั้น ม็อบมนุษย์สามนิ้ว ม็อบเสื้อแดงยุคใหม่และม็อบกลุ่มอื่นๆ อีกหลายคณะ ต่างก็ใช้วาทกรรมนี้อย่างฟุ่มเฟือย

ในวันนี้ ม็อบเกือบทุกกลุ่มต่างกลายเป็น “น้องฝ่อ”ด้วยหลายสาเหตุปัจจัย ทำให้คำว่า “กูไม่กลัวมึง” พลอยหายเข้ากลีบเมฆ

จู่ๆ ม็อบหลายกลุ่ม รวมถึงม็อบเฮียตุ๊ดตู่ตาดุตาชันและม็อบหมูอ้วนทั้งหลายก็ได้ “แตะมือกัน” เพื่อขับไล่กะปิตันลงจากอำนาจในวันที่ 24 มิถุนายน (คือวันนี้)

สื่อทั้งหลายและกูรูทางการเมืองหลายท่าน ต่างกระตุกขากางเกงม็อบว่า “พวกสูเจ้าไม่กลัวฤทธิ์เดชของโควิด-19 ที่กลายพันธุ์ อย่างดุดันอำมหิตหรือ? จึงกล้ารวมตัวออกมาทำม็อบ”

มี “คนช่างเดา” ต่างเดาว่า “แกนนำม็อบ” คงตอบโควิด-19 ดังๆ อยู่ในใจว่า “กูไม่กลัวมึง” เพราะ “กูหิวแสง” จนทนอยู่นิ่งๆ ไม่ได้อีกแล้ว จึงต้องออกมา “หาออกซิเจนแสงแรงกล้า”

ดีนะครับ ที่โควิด-19 พูดไม่ได้ ถ้าโควิด-19 พูดได้ก็คงจะ “โต้กลับ” ม็อบทั้งหลายว่า

“มึงไม่กลัวกูก็ดีแล้ว ก็เชิญรวมกลุ่มกันตามสบายแต่ถ้าติดเชื้อมรณะไปจากกูเมื่อใด พวกมึงห้ามถอนคำพูดกูไม่กลัวมึง อย่างใจเสาะเด็ดขาด”

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม