การ “โยนผ้าขาวขึ้นเวที” ถือเป็นกติกาสากลที่ใช้กันทั่วโลกในรายการ “ค้ากำปั้น” บนเวทีผืนผ้าใบ โดยคู่ชกทั้งสองฝ่ายหากมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดกลายเป็น “กระสอบทราย” ที่ถูกอีกฝ่ายไล่ถลุงอย่าง “หมดทางสู้”

หรือ เป็น “หมูเวที” ที่ชกต่อไปก็จะเกิดรายการ “ฆาตกรรม” บนเวที

ดังนั้น การ “โยนผ้าขาวขึ้นเวที” ของพี่เลี้ยงทั้งหลายจึงเป็นการป้องกัน “ฆ่าสุดโหด” ไม่ให้บังเกิดขึ้น

อย่างกรณีนายกรัฐมนตรีของมาเลเซีย“นายมูห์ยิดดิน ยัสซิน” ได้ลาออกจากตำแหน่ง ถือเป็นการ “โยนผ้าขึ้นเวที” ไม่ขอ “ตุ๊บตั๊บ” กับโควิด-19 และไม่ขอตีเข่าฟันศอกกับภัยเศรษฐกิจต่อไป จนกลายเป็น “โยนผ้าขาว” ดังเป็นข่าวใหญ่

อีหรอบเดียวกับ “กลุ่มตาลิบัน” ยึดเมือง “คาบูล” ในอัฟกานิสถานได้ แล้วประธานาธิบดีที่เป็นรัฐบาลหุ่นของสหรัฐได้หนีออกจากประเทศ ก็ถือเป็นรายการ “โยนผ้าขาวขึ้นเวที” ไม่ขอต่อสู้กับกลุ่ม
ตาลิบันต่อไป

โดยทหารตำรวจอัฟกานิสถานฝ่ายรัฐบาล ต่างไม่มีใครต่อต้านกองกำลังของกลุ่มตาลิบัน ก็ถือเป็นการ “พร้อมใจกันโยนผ้าขาวขึ้นบนเวที” เช่นกัน

“สำหรับประเทศไทย” กะปิตันเรือเหล็กผู้นำประเทศ ได้ถูกทั้งพรรคฝ่ายค้าน พรรคฝ่ายแค้นและม็อบกลุ่มต่างๆ ทำการ “ด้อยค่า” ในการแก้ปัญหาโควิด-19 และเศรษฐกิจที่ดิ่งเหว แล้วออกมา “ขับไล่” ให้ลงจากอำนาจเป็นรายวัน

แต่ดูเหมือน “ท่านกะปิตัน” ยังยืนหยัดสู้บนเวทีแบบ “แรมโบ้ ยอดอึด” แถมพรรคร่วมรัฐบาลหรือพี่เลี้ยงข้างเวทีต่างยังให้กำลังใจ และประกาศ“จะไม่ยอมโยนผ้าขึ้นเวที” เพื่อให้กะปิตัน “เลิกชก”

ที่มาแปลกกว่าใคร ผู้ว่าฯ จังหวัดสมุทรสาครที่ต่อกรกับโควิด-19 มาเกือบครบ 12 ยก จู่ๆ ก็ถอดใจขอร้องให้พี่เลี้ยงโยนผ้าขาวขึ้นเวที เพื่อ “ยุติการชก”โดยผู้ว่าฯ ยอมรับว่า ตนเองนั้นหมดพละกำลังที่จะต่อกรกับโควิด-19 ได้อีกแล้ว

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม