หลังจากที่ “มิกกี้เมาส์” ทำการ “สะกดจิตตนเอง” ให้กลายเป็น“เตมีย์ใบ้” ไม่ยอมให้พิกุลทองร่วงออกจากปากอยู่พักใหญ่กับกรณี “วิกฤตน้ำมัน” ที่ขยี้ขย้ำชาวสารขัณฑ์ทุกภาคส่วน “จนอ่วมอรทัย”

“แล้ววันนี้ ท่านผู้จัดการบริษัทน้ำตาลหวานไม่ลืม จำกัด ก็ได้กลับมาชงน้ำหวานผสมน้ำผึ้ง ออกมาแจกแก่ชาวสารขัณฑ์อย่างสุดกระหน่ำ ด้วยสัมโมทนียกถาที่สุดเท่ว่า ‘ผมรักประชาชนและจะบริหารบ้านเมืองเพื่อประโยชน์ของประชาชน จะไม่เอื้อประโยชน์หรือเห็นแก่นายทุนกลุ่มใด’ อย่างแน่นอน”

ปิยวาจาที่ “สุดหวานเจี๊ยบ” ดังกล่าวดูเหมือนประชาชนทุกภาคส่วน “ฟังแล้วต่างรู้สึกเฉยเฉย” เพราะเคยฟังมาแล้วจากนักการเมืองทุกคนจน “ชินชา”

แม้มิกกี้เมาส์จะยืนยัน “ผมมาถึงจุดนี้ได้เพราะประชาชนเป็นผู้มอบให้”

ดูเหมือนสื่อบางรายและกูรูบางท่าน ออกมา “สวนควันปืน” ว่า “มิกกี้เมาส์จะทำเพื่อประโยชน์ประชาชนตามคำพูดหรือไม่? เป็นเรื่อง พิสูจน์ไม่ยาก?”

“พิสูจน์ไม่ยาก” ตรงที่ทันทีทันใดที่มิกกี้เมาส์แถลงนโยบายของรัฐบาลในสภาฯจบ เท่ากับรัฐบาลมิกกี้เมาส์ 2 เป็นรัฐบาลที่มีอำนาจเต็มตาชั่งดังนั้น จะต้องรีบมีการประชุมครม.ครั้งที่ 1/2569 แบบ “ฉับพลัน ฟ้าแลบ” แล้วมี “มติครม.ให้แก้ปัญหาราคาน้ำมันที่ขยี้ขย้ำชาวสารขัณฑ์” แบบ “ฟ้าผ่า”

“ฟ้าผ่า” โดยจัดการกับโรงกลั่นน้ำมันที่ “กินมูมมามจนเป็นหมีควายและอ้วนพีเป็นหมูตอน” จากการ “ฟันกำไรราคาน้ำมันด้วยวิชามารอันเกิดจากค่าใช้จ่ายทิพย์ ที่เจ้าสัว ข้าราชการและกรรมการในภาคส่วนต่างๆ เสกขึ้นมา”

หากรัฐบาล “สยบการรวยเละรวยฟ้าผ่า” จนผู้เกี่ยวข้องกับการใช้วิชามารเหล่านั้น ต้องร้องลั่นออกมาเป็นภาษาขอมดำดินว่า

“บองสลันโอน โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย พวกตูข้ารวยจนจะท้องแตกตายและรวยต่อไปไม่ไหวแล้ว กรุณาหยุดความรวยของพวกตูข้าด้วย”

“ถูกแล้วครับ หากรัฐบาลกล้าสู้ไม่ถอย สู้สุดซอย ด้วยการกล้าทุบ กล้ารื้อและกล้าแทง เรื่องราคาค่ากลั่นและต้นทุนน้ำมันที่แท้จริง โดยไม่มีค่าใช้จ่ายทิพย์ แบบไม่กลัวลูบหน้าปะจมูกผู้ใด?”

ถือเป็น “มวยยกแรก” ที่จะพิสูจน์ว่า รัฐบาลมิกกี้เมาส์ “รักประชาชนอย่างจริงใจไม่จิงโจ้”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม