สื่อทุกรายและกูรูทางการเมืองทุกคน ต่างรู้แจ้งกระจ่างจริงว่า “มนุษย์ปากไว”ที่สามารถใช้ภาษาระดับ “เจ็บจี๊ด” ทั้ง “หวานเจี๊ยบจับใจและโหดร้ายกระชากวิญญาณ” นั้นไม่มีใครทำได้ “เหนือชั้น” และ “สุดเจ๋ง” เท่ากับ “นักการเมืองมืออาชีพ”

“นักการเมืองมืออาชีพ” คือผู้มีประสบการณ์เต็มพุงและวิชามารเต็มหัว จากการเป็นนายพรานไพรที่เข้าไปลุยป่าทึบแห่งการเมือง เพื่อไล่ล่าขุมทรัพย์แห่งอำนาจรัฐ จนได้ประจักษ์จริงถึงนิสัยของปวงเสือ สิงห์ กระทิง แรด และรู้ไส้รู้พุงรวมถึงจิตวิญญาณของผีป่าในดงดิบและอสูรไตตันในไพรกว้าง

จนถึงขั้นสร้างวลี “สุดปัง” ว่า “เป็นพวกเดียวกัน” ได้อย่างไม่อายปาก

“เหตุที่นักการเมืองมืออาชีพ” ต้องทำตัวเป็น “มนุษย์สองหน้า” อีหรอบเดียวกับตัวละครในวรรณกรรมรางวัลโนเบลของอัมแบร์ กามูร์นักเขียนชาวฝรั่งเศสสุดดังที่สร้างวรรณกรรมเสียดสีสังคมจนคนทั้งโลกต้อง“ร้องจ๊าก” เรียกท่านกามูร์เป็นจอมปากจัดแห่งดาวราหู เพราะนักการเมืองทั้งหลาย ต่างมี“เป้าหมายที่ต้องการพุ่งชน สองเป้าหมายด้วยกันคือ”

“เป้าหมายก่อนเลือกตั้ง” ต้องปล่อยวลีหาเสียง “สุดปัง” ทำตัวเป็นผู้จัดการโรงงานผลิตน้ำตาลหวานไม่ลืมจำกัด โดยขยัน “ชงน้ำหวานผสมน้ำผึ้ง”แจกจ่ายมวลชนเป้าหมายได้ดื่มกิน จน “สะกดจิต” ให้เป็นกองเชียร์เข้าคูหาเลือกตั้งจนตนเองได้ชัยชนะในการเลือกตั้ง วลีเด็ดดังกล่าว มีดังนี้

วลีของท่านเทวดา “ผมรวยแล้ว จะไม่โกงอย่างเด็ดขาด”

วลีของลูกสาวท่านเทวดา “ดิฉันจะปกป้องสารขัณฑ์ ไม่ยอมเสียดินแดนแม้แต่ตารางนิ้วเดียวให้แก่ขอมอย่างเด็ดขาด” และอีกหนึ่งวาทกรรม “หากเลือกพรรคดิฉันให้เป็นรัฐบาล เราจะทำให้ชาวสารขัณฑ์ทุกคนมีกิน มีใช้ มีงานและมีเกียรติ ในทันทีทันใด”

วลีของมิกกี้เมาส์ “หากเลือกพรรคผมเป็นรัฐบาล เราจะทำให้ชาวสารขัณฑ์รวยกันทั่วหน้า รวยอย่างอู้ฟู่ฉับพลันรวยจนต้องร้องลั่น พวกเรารวยพอแล้ว ไม่อยากรวยต่อไปจนตู้เซฟปริอีกแล้ว”

“เป้าหมายหลังเลือกตั้ง” เมื่อนักการเมืองได้ตำแหน่งเป็นเสนาบดี“วลีสุดหวานก็พลิกผันเป็นดุดัน” เพื่อสยบฝ่ายต่อต้าน เช่น

วลีของเสนาบดี “คู่ปรับของแรมกี้สาวปากไวที่จิกกัดนักการเมืองคนดังไม่รู้เลิก” ด้วยวาทกรรมสุดท้าทาย “มึงรู้จักกูน้อยไป” จนกลายเป็นข่าวใหญ่ของสื่อสารขัณฑ์

“สรุป ทั้งวลีหวานเจี๊ยบและวลีดุดันของนักการเมืองสารขัณฑ์ที่ยกมาเป็นตัวอย่างนี้ ยังถือว่ามีดีกรีระดับธรรมดา”

“เหลียวมาดู วาจามหาภัยของท่านจักรพรรดิปากจู๋แห่งอาณาจักรอินทรีหัวขาว ที่ว้ากตุ้กแช่ ใส่อิหร่านบ้าง ต้องถูกจัดให้เป็นวลีเจ็บจี๊ดระดับดีกรีทะลุเมฆ” ดังนี้

“เวลาของอิหร่านใกล้หมดแล้ว หากยังไม่ยอมเซ็นสันติภาพด้วยการมอบยูเรเนียมที่จะผลิตนิวเคลียร์ให้ตูข้า ก็จะถูกถล่มอย่างดุดันเป็นการปิดฉากอาณาจักร 3,000 ปีให้ล่มสลาย จนต้องมีสภาพกลับไปสู่ยุคหิน”

“ต้อง “ยกโป้ง” ให้มนุษย์สายพันธ์ุนักการเมืองทั้งหลาย ต่างเชี่ยวชาญในการผลิตวลีเจ็บจี๊ดและวาทกรรมมหาภัย ได้สุดเจ๋งพะยะค่า”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม