วลี “หมดเวลา ขีดเส้นแดงและลากเส้นตาย” ถือเป็นภาษา “สุดห้าว” ของ “นักเลงใหญ่” และ “มาเฟียมหาภัย” จอมบ้าอำนาจต่างใช้กันแบบ “จุก จุก”

“บัดนี้ ได้ถูกจักรพรรดิปากจู๋ เนกไทแดง แห่งอาณาจักรอินทรีหัวขาว ละเมิดลิขสิทธิ์อย่างไม่เกรงใจใคร นำมาใช้อย่างสุรุ่ยสุร่าย ชนิดฟุ่มเฟือยยิ่งกว่านักเลงระดับ เบิ้ม เบิ้ม ทั้งโลก”

โดย ปู่ทรัมป์ได้ระเบิดวลีนี้อย่างเมามัน “หมดเวลา” อย่างถี่บ่อยตามมาด้วยการ “ขีดเส้นตาย” อย่างสุดกร่างและ “ลากเส้นแดง” อย่างอหังการกับทุกประเทศที่ “ผู้ใหญ่ทรัมป์” ต้องการ “ตุ๊บตั๊บ” ให้เดี้ยงพิการและหลาบจำว่าต้องรีบประกาศคำว่า “ยอมแล้วจร้าท่านจักรพรรดิ เนกไทแดง”

แม้จะมีหลายประเทศที่ขี้ตกใจและขี้ขลาดกลัวตาย รีบขานรับคำขู่ของผู้ใหญ่ทรัมป์ในทันทีทันใดว่า “กลัวแล้วจร้านายจ๋า นายมีเป้าหมายที่ต้องการพุ่งชนแบบไหน บัญชามาได้เลย ข้าน้อยจะทำตาม”

“แต่ความกลัวแบบขี้หดตดหายและฉี่ราดกางเกงใน คงนำมาใช้กับอิหร่าน ผู้เป็นทายาทของพระเจ้าไซรัสมหาราชแห่งอาณาจักรเปอร์เซียเมื่อกว่า 3,000 ปีก่อน ณ ปัจจุบันไม่ได้”

โดย “ท่านผู้เฒ่าปากจู๋” จะขู่คำใดออกมา? อิหร่านก็จะสวนกลับแบบ “หมูไม่กลัวน้ำร้อน กระท้อนไม่กลัวถูกทุบ หนุ่มหัวบุบไม่กลัวปังตอ” ด้วยการ“สวนกลับ” ว่า “หมดเวลาแล้วไง? ผู้เฒ่าจะถล่มตูข้าจนแหลกเหลวจนบ้านเมืองกลับไปสู่ยุคหินหรือ? รับรองได้ ตูข้าจะโต้กลับที่รุนแรงกว่า”

ดังนั้น “หมดเวลา ขีดเส้นตาย ลากเส้นแดง” ที่ผู้ใหญ่ทรัมป์ ใช้มาอย่างซ้ำๆ ซากๆ เป็น “แผ่นเสียงตกร่อง” จึงเริ่มหมดคลาย โดยเฉพาะกับ “กรณีอิหร่าน”

แต่ย้อนกลับ กลายเป็น คำอันตรายต่อตัวทรัมป์และพรรครีพับลิกันของท่านผู้เฒ่าเอง

“หมดเวลา” ที่กระทบพรรคริพับลิกันอย่าง “รุนแรง” คือการเลือกสว.และสส.ของอาณาจักรอินทรีหัวขาวจะมาถึงอย่างไม่ชักช้าในปลายปีนี้ แต่ปรากฏว่า ความนิยมของปู่ทรัมป์กลับตกต่ำระดับ “ดิ่งนรก” เพราะเหลือแค่ 30 เปอร์เซ็นต์เศษเท่านั้น ในขณะที่ชาวอเมริกันที่ “เกลียดชังทรัมป์” เพราะตัดสินใจทำสงครามในตะวันออกกลางแบบ “ผิดพลาด” ไปถูกไซออนิสต์ชักจูงให้ก่อสงครามจน “มะริกันเสียหายอย่างใหญ่หลวง” กลับมีจำนวนกว่า 60 เปอร์เซ็นต์

“ด้วยประการฉะนี้ หากสงครามมะริกันรบกับอิหร่าน ทอดเวลายาวนานออกไป คะแนนนิยมของพรรคริพับลิกันก็จะยิ่งดิ่งเหวมรณะลึกกว่านี้?” อย่างรั้งไม่อยู่

“หมดเวลา” จึงกลายเป็น “คำสาปมหาภัย” ที่จะทำให้ “ท่านปากจู๋ หนาวจับใจ ชนิดใส่เสื้อหนาๆ ถึง 10 ชั้นก็ยังไม่หายหนาว”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม