ดูให้ดีๆ ทุกสรรพสิ่งในโลกนี้ ทั้งสิ่งที่มีชีวิตและสิ่งที่ไร้ชีวิต ล้วน “ตกเป็นเหยื่อ” ต้องถูกไล่ล่า และบ่อยครั้งก็มีรายการ “พลิกผัน” โดยกลายเป็น “นักล่าเหยื่อ” เสียเองอย่างเท่ๆ

เห็นได้ชัดๆ จากชีวิตของบรรดามัจฉาทั้งหลายที่แหวกว่ายอยู่ตามแม่น้ำลำคลอง และที่ผาดโผนอยู่ใน 7 คาบสมุทรที่สุดลึก ต่างตกเป็นเหยื่อของมัจฉาด้วยกัน ตามสัจธรรมยอดอมตะ “ปลาใหญ่ ไล่กินปลาเล็ก”

ในขณะเดียวกัน “ปลาใหญ่นักไล่ล่าที่ไร้ใครสู้” ก็ถูกโฮโมซาเปี้ยนหัวไว ใช้เครื่องมือสุดทันสมัย จับเอามาใส่กระป๋อง แล่เนื้อเอาไปปิ้งย่างและสับบดเป็นอาหารอิ่มท้อง

“ธรรมชาติที่ไร้ลมหายใจ ดิน น้ำ ลม ไฟ ที่ไร้จิตวิญญาณ” ก็มัก “ตกเป็นเหยื่อ” ถูกมนุษย์รุกรานอย่างดุดัน และรังแกอย่างโหดร้ายไม่ปรานี

“ครั้นธรรมชาติสุดทน” ขอทวงหนี้คืนบ้าง แต่ทุกครั้งก็เป็นการ “เรียกคืนอย่างโหดกระหน่ำ” ให้มนุษย์จ่ายคืนทั้งต้นและดอกอย่าง “จุใจ”

ดังนั้น “มหาภัยที่เกิดขึ้นทุกครั้ง” จึงเป็นการยืนยันว่า “ธรรมชาติขอเป็นนักล่าเหยื่อบ้าง”

กรณี “เดชเตี้ยนหมู่” ที่มีฝนตกหลายวันอย่างไม่ลืมหูลืมตาในประเทศไทย จน 14 จังหวัด “จมบาดาล” อย่างทันตาเห็นจึงเป็นรายการ “เตี้ยนหมู่” ขอ “ตุ๊บตั๊บ” กันคนไทย

ส่วนกรณี “ม็อบสารพัดกลุ่ม” ที่ออกมา “ทำผิดกฎหมาย” ทุกวัน จนถูกเจ้าหน้าที่จับดำเนินคดีเป็นจำนวนมาก อาจารย์ที่รักศิษย์บางท่าน และกูรูทางการเมืองบางคน ได้ออกมา “กระตุกขากางเกง” ขาโจ๋วัยใสที่ “สุดห้าว” ด้วยความห่วงใยว่ากำลังกลายเป็น “เหยื่อ” ของ “ไอ้โม่ง ใจดำ” ที่ผลักไสให้กลายเป็น“เบี้ยถูกทิ้งขว้าง” มีอนาคตอันด้อยค่าอย่างน่าเศร้า

“อาจารย์ที่รักศิษย์ต่างเตือนสติ ม็อบซ่าทะลุฟ้าบ้าทะลุดิน ดิ้นทะลุแก๊ส กำลังหักดิบประตูคุก อนาคตจะกลายเป็นผู้ใหญ่ที่ไร้ที่ยืนในสังคมของปกติชน”

นอกจากครูดีออกมาเตือนศิษย์อย่างห่วงใย “ม็อบรุ่นพี่” ไม่ว่า “ยุค 14 ตุลา 16 6 ต.ค. 19 พฤษภาทมิฬ 35 ม็อบนปช. 53 (เสื้อแดง) ม็อบเสื้อเหลือง ม็อบเสื้อหลากสี และม็อบกปปส.” ต่างออกมาเตือน “ม็อบสุดห้าว” ในวันนี้ว่า ทุกคนกำลังตกเป็น “เหยื่อ” ของ “ไอ้โม่งสุดใจดำ” เหมือนพวกรุ่นพี่เคยเป็นเหยื่อมาแล้ว

แต่ดูเหมือน “คำเตือน” ดังกล่าว “ม็อบหิวแสง”ในวันนี้ต่าง “ไม่เชื่อ”

“คงต้องรออีก 10 ปีข้างหน้า” เมื่อ “ม็อบกร่าง”ในวันนี้เริ่มรู้สึกเดียวดายอยู่ในคุก จึงจะเริ่มได้สติว่า “ตนเป็นเหยื่อตนเป็นแค่เบี้ยที่ถูกทิ้ง”

แต่เป็นการ “ได้สติ” ที่สายไปแล้ว เพราะอนาคตของตนถูกปล้นจนสิ้นเหลือ

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม