การต่อสู้เพื่อช่วงชิงอำนาจรัฐในบ้านเรานั้น “ช่างดุเดือด ดุดันและดุฉกรรจ์” บวกด้วย “สารพัดเล่ห์กล” ไม่แพ้ชาติใดในโลก

“ศึกเลือกตั้ง” ที่ทุกพรรคต่าง “โรมรัน” กันอย่างถึงพริกถึงขิงไม่เพียงแต่แค่ “ปามีดสั้นแบบลี้คิมฮวงและขว้างมีดบินแบบจางซูยี่”เท่านั้น แต่ยัง “เล่นกันแรง” ถึงขั้น “ยิงด้วยจรวดหลายลำกล้องที่ชื่อ ไฮมาร์ส” อย่างบ้าดีเดือดอีกต่างหาก

“ศึกเลือกตั้ง” จบลง โดย “พรรคเสื้อส้ม” นำมาเป็นอันดับ 1 “พรรคเสื้อแดง” เป็นอันดับ 2 และพรรคอื่นๆ ได้สส.ตามมาอย่างห่างๆ

ครั้นถึงรายการ “ทำสงครามชิงอำนาจรัฐ” ปรากฏว่า “พรรคส้ม” ที่ได้ฉายา “ไก่ไม่มีขน คนไม่มีเพื่อน” กลับต้อง “จ๊ะเอ๋บวกจ๊ะโอ๋” ในรายการ “ชนะศึกเลือกตั้ง แต่แพ้สงครามชิงอำนาจรัฐ” โดยหัวหน้าพรรค “ได้เป็นแค่นายกฯ ทิพย์ หมดสิทธิ์เป็นนายกฯ จริง”

“พรรคสีส้มจึงจำใจจำยอมให้พรรคเสื้อแดงเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล”

เมื่อ “เกมตกมาอยู่กับพรรคเพื่อไทย” ปรากฏว่า “เก๋าเกมมือวางอันดับหนึ่งของไทย” ก็ใช้เล่ห์กลการเมืองทุกรูปแบบจนทำให้ทุกพรรคการเมืองและสว.รวมถึงกูรูทางการเมืองทั้งหลายต่าง“อ้าปากค้าง” จับทิศทางและเป้าหมายที่จริงแท้ของ “บิดาแห่งมายากลทางการเมือง” ของพรรคนี้ไม่ได้

หลังจาก “เล่นติ๊กต็อกสับขาหลอก” การจัดขั้วรัฐบาลสับไปสับมาอย่าง “สุดมัน” แล้ว

ล่าสุด ก็มีการโฆษณา “สูตรใหม่” เป็นการ “จัดตั้งรัฐบาลโดยไม่มีพรรคก้าวไกล ไม่มีพรรคสองลุง และไม่ต้องง้อ สว. มาช่วยโหวตนายกฯ”

สูตรดังกล่าวคือ “เพื่อไทยจะร่วมกับพรรคภูมิใจไทย ประชาธิปัตย์ ชาติไทยพัฒนา พรรคประชาชาติและพรรคเล็กอีกหลายพรรคจัดตั้งรัฐบาล” โดยมี “พรรคก้าวไกลที่จะเป็นฝ่ายค้านแต่จะช่วยยกมือให้คนของพรรคเพื่อไทยเป็นนายกฯ รวมสส.ที่จะโหวตนายกฯ เกินกว่า 376 เสียง โดยไม่ต้องง้อ สว.”

กูรูทางการเมืองหลายท่านต่าง “งงเป็นไก่ตาแตก” ว่าสูตรนี้จะเกิดขึ้นได้จริงหรือ? แล้วก้าวไกลเสียสละไปเป็นฝ่ายค้านเพื่ออะไร?

ดูเหมือนมีกูรูทางการเมืองบางท่านระบุว่า “สูตรนี้” เป็นสูตรร่วมมือกัน “แก้ไขรัฐธรรมนูญ” ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของระบอบประชาธิปไตยที่หลายพรรค “ต้องการแก้” โดย “ไม่แตะหมวด 1 และหมวด 2”

เมื่อแก้เสร็จแล้ว อาจมีการยุบสภาเลือกตั้งใหม่เป็นการ“ปิดสวิตช์ 2 ลุงและปิดสวิตช์สว.ชุดนี้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด”

การวิเคราะห์ของกูรูทางการเมืองเกี่ยวกับ “สูตรนี้” จะเป็นจริงหรือไม่? อีกไม่กี่วันก็จะได้ “คำตอบ” ที่ชัดๆ

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม