“กึ๋น” เป็นอวัยวะสุดสำคัญของสิ่งมีชีวิตใน “กลุ่มสัตว์ปีก” ทั้งหลายเพราะ “กึ๋น” คือ “โรงงานสุดอัศจรรย์ที่ใช้บดอาหารอย่างสุดเยี่ยม”

“สุดเยี่ยม” ตรงที่ “กึ๋น” คือ “กระเพาะใบที่ 2” ที่มีอยู่เฉพาะในองคาพยพของสัตว์ปีกเท่านั้น ดังนั้น “อีแร้ง” นักบริโภคซากศพ “อีกา” จอมขี้ขโมย “อีเหยี่ยว” จอมโฉบเฉี่ยวสายฟ้าแลบและ “ปักษี” ชนิดต่างๆ ในนภากว้าง รวมถึง “ไก่” ที่ขยันจิกเอาหิน ดิน และกรวดทรายไปเป็นอาหารล้วน “มีกึ๋น” เป็นโรงงานที่ใช้บดบี้ขยี้อาหารทุกชนิดในร่างกายให้ “ย่อยสลายเป็นวุ้นอย่างสุดง่าย”

“กึ๋น” ในสัตว์ปีกประเภท เป็ด ไก่ ห่าน และอื่นๆ เมื่อทุกมนุษย์นำมาทำเป็นอาหาร ทุกจานถือเป็น “เมนูเด็ด” ที่สุดอร่อย ที่นักบริโภคต่างบอกอย่างไม่รู้อายว่า “ชอบ ชอบ”

ที่น่าแปลกใจ ตรงที่ “มนุษย์ทุกรายต่างไม่มีกึ๋นอยู่ในร่างกาย” แต่เหตุใด? จึงมีคำว่า “โชว์กึ๋น” และ “มีกึ๋น” มอบให้แก่ “ฮีโร่” ทั้งหลายในทุกวงการ?

การ “โชว์กึ๋น” ของโฮโมซาเปี้ยนนั้น มีทั้ง “โชว์กึ๋นในด้านดี”และ “โชว์กึ๋นในด้านเลว” แปลกแยกกันไป “อย่างน่าฉงน?”

อย่างกรณี “นักศึกษาจากสถาบันช่าง” ใช้อาวุธปืนยิงสังหารนักศึกษาสถาบันคู่อริจน “ดับจิต” แม้สหายฟันเฟืองเพื่อนซี้กัน จะ “ยกโป้ง” ให้พร้อมกับ “แซ่ซ้อง” ว่า “เอ็งมีกึ๋น” และ “โชว์กึ๋นได้อย่างสุดยอด” ก็ถือได้ว่านี่คือ “การโชว์กึ๋นในด้านเลว” ที่สุดยอดอันตราย เพราะเท่ากับ “โจ๋คิดสั้น” ได้“เปิดประตูสู่นรกอย่างอ้าซ่า” เพื่อให้ตนเองได้ไปใช้ชีวิตใน “ขุมนรกทาร์ทารัส” ดังใจหมาย

ดังนั้น “ลูกคนที่ 7 ที่มีอาชีพนักล่าแม่มด” นั้น “ที่หลังมือข้างซ้ายจะมีตราประทับอัศวินนักล่าแม่มด” เป็นรอยแผลเป็นไปตลอดชีวิต

อาชีพ “นักล่าแม่มด” ถูกยกเลิกในกลางศตวรรษที่ 17 แล้วแม่มดก็ได้ “สูญหาย” ไปตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา แต่วาทกรรม“ไล่ล่าแม่มด” ยังถูกนักการเมืองของชาติต่างๆ นำมาใช้อย่างสุรุ่ยสุร่าย

ทุกวันนี้ ยังมี “องค์กรลับที่ผิดกฎหมาย” นำเอา “ตราประทับ” ชนิดแปลกๆ มาประทับบนร่างกายในหมู่สมาชิก เช่น “แก๊งยากูซ่า” เป็นต้น

“ไม่น่าเชื่อว่า ในประเทศไทย ยังมีนักศึกษาจากสถาบันช่างบางกลุ่ม ตั้งแก๊งนักฆ่าอำมหิต แล้วใช้ตราประทับเป็นรูปฟันเฟืองเผาไฟแดงๆ นาบบนไหล่ซ้ายให้เกิดแผลเป็น สำหรับไอ้โหด ที่สร้างผลงานยังคู่อริจนเดี้ยง”

ชนิด “โจ๋โหด” หลายราย มี “ตราประทับฟันเฟือง” ถึง“4 ฟันเฟือง” อย่าง “สุดห้าว”

“ตำนานแห่งตราประทับ” ตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงปัจจุบันมีมากมายจนเล่ากันไม่รู้จบ

“มหากาพย์แห่งตำนานตราประทับ” ทั้งในด้านดีและด้านร้ายนั้น ยังจะอยู่คู่กับโฮโมซาเปี้ยนไปตลอดกาล

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม