ตั้งแต่ช่วงบ่ายของวันพฤหัสบดีที่11 มิถุนายน 2569 เริ่มมีการโพสต์ตามสื่อโซเชียลด้วยข้อความที่เป็นนัยว่า จะมีข่าวเศร้าขนาดใหญ่ในสังคมไทยอีกครั้งคนส่วนใหญ่ก็คาดเดากันว่า อาจจะเป็นข่าวเกี่ยวกับ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภานเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดาหรือที่คนไทยเรียกติดปากว่า “องค์ภา” ตั้งแต่ยังทรงดำรง
พระอิสริยยศเป็นพระองค์เจ้า

แล้วการคาดเดาเหล่านั้นก็เป็นจริง แม้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น เมื่อโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย เผยแพร่ประกาศสำนักพระราชวังในช่วงเช้าถัดมา เวลา 07.26 น. ประกาศว่า องค์ภาสิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2569 เวลา 19.48 น. ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย

องค์ภา ทรงพระประชวรหมดพระสติด้วยพระอาการทางพระหทัย และทรงเข้ารับการรักษาพระองค์ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม 2565คณะแพทย์ได้ถวายการรักษาอย่างใกล้ชิดและต่อเนื่องมาตลอดแต่เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคมที่ผ่านมา พระอาการทรุดหนักลงจากการติดเชื้อในพระนาภี (ช่องท้อง) จากการอักเสบของพระอันตะ (ลำไส้ใหญ่) ความดันพระโลหิตต่ำพระหทัยเต้นผิดจังหวะ และการแข็งตัวของพระโลหิตผิดปกติ จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการสงบ สิริพระชันษาปีที่ 47

พูดกันภาษาบ้านๆ ก็คือ องค์ภา เป็นเจ้าหญิงที่ได้รับความรักและนับถือจากประชาชน หรือจะเรียกว่าเป็น “เจ้าหญิงขวัญใจคนไทย” ก็คงไม่ผิด ด้วยความรู้ ความสามารถ และพระกรณียกิจมากมายที่ทำเพื่อส่วนรวม รวมถึงวางพระองค์อย่างเรียบง่ายเป็นกันเองต่อผู้พบเห็น จึงปรากฏถ้อยคำสดุดีเทิดพระเกียรติ และแสดงความเศร้าโศกอาลัยแพร่กระจายไปทั่วทุกสารทิศ

แต่ขณะที่บรรยากาศของความเศร้าโศกปกคลุมอยู่ทั่วไป ก็ยังมีผู้ใช้ถ้อยคำถ่อยเถื่อน หยาบคาย จาบจ้วงออกมา บางคนอาจเรียนหนังสือมาสูงหน่อยก็ใช้เล่ห์เหลี่ยมเขียนเลี่ยงๆ แต่ทั้งสองประเภทนี้ไม่สนใจเรื่องกาลเทศะใดๆ ทั้งสิ้น หรือจะพูดให้ตรงกว่านั้นก็คือ ไม่รู้จักกาลเทศะมาตั้งแต่แรก อาจเป็นเพราะไม่เคยมีการบ่มเพาะในครอบครัว ในสถาบันศึกษา หรือถูกอบรม ถูกสอนแล้ว แต่ไม่เข้าหัว

ผมสังเกตว่า พวกประดานี้มีทั้งที่เป็นการแสดงออกมาโดยส่วนตัวตามลำพัง และพวกที่ทำกันเป็นขบวนการ

พวกที่แสดงออกส่วนตัวแบบเอกเทศยังแบ่งได้ 2 แบบ แบบแรกก็คือ มีปมทางจิต อาจจะเพราะขาดความรักความอบอุ่น หรือมีปมย้ำคิดย้ำทำอยู่ในส่วนลึกว่า พ่อแม่ไม่ได้ตั้งใจให้ตนเกิดมา แต่พลั้งเผลอไปเพราะความสนุกเมามัน จึงพานเกลียดชังไปเสียทุกคนที่ได้รับความรัก พวกนี้มีทั้งหนุ่มสาวในวัยที่ยังเร่าร้อน ไปจนถึงแก่จวนจะเข้าโลงอยู่รอมร่อ

แต่อาจเป็นสาเหตุอื่นก็ได้ที่ทำให้มีปมทางจิต ผมไม่ได้เป็นนักจิตวิทยา แค่ยกตัวอย่างเฉยๆ

แบบที่ 2 คือถูกปลูกฝังโดยการป้อนข้อมูลผิดๆ เพื่อประโยชน์ทางการเมืองของคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง จากนั้นก็ฝังอยู่ในหัวโดยอคติ ปฏิเสธข้อเท็จจริงทุกอย่างที่ไม่ตรงกับความเชื่อของตน จนกระทั่งคิดไปเองว่านั่นคืออุดมการณ์ ตัวอย่างก็เห็นได้จากเด็กจำนวนไม่น้อยถูกป้อนความคิดต่อต้านคนรุ่นเก่า โดยกลุ่มนายทุนและพรรคพวกที่สวมเสื้อคลุมเสรีนิยมหรือฝ่ายซ้าย

ส่วนพวกที่เป็นขบวนการ จะเห็นได้ในหลายเรื่องราวที่มีรูปแบบการใช้ถ้อยคำซ้ำๆ หรือเหมือนกันเป๊ะๆ เหมือนถูกส่งออกมาจากศูนย์บัญชาการที่ไหนสักแห่ง ถ้าสำรวจในสื่อโซเชียลก็จะพบว่า เจ้าของบัญชีผู้ใช้ที่กระจายข้อความต่อ เกือบทั้งหมดจะไม่มีตัวตนที่ชัดเจน

แม้เทียบกับจำนวนประชากรของประเทศ พวกนี้จะมีเป็นส่วนน้อย แต่ถ้อยคำที่ใช้ก็กระทบกระเทือนจิตใจคนไทยส่วนใหญ่

พรรคพวกในวัยใกล้เคียงกับผม ซึ่งผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านประสบการณ์ชีวิตมาพอสมควร มักบอกว่าอย่าไปใส่ใจ พยายามมองในเรื่องดีๆ ที่เราอยากรับรู้ แต่ก็นั่นแหละ บางเหตุการณ์ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำให้ทุกคนปล่อยวางได้โดยไม่รู้สึกอะไร ความไม่พอใจ หรืออารมณ์โกรธแค้น อาจจะกลายเป็นความร้าวฉานแตกแยกในสังคม และเป็นบ่อเกิดของความรุนแรงโดยไม่จำเป็น

ผมเองก็หลีกเลี่ยงที่จะเขียนถึงหรือเอ่ยนามอินฟลูเอนเซอร์ดังๆ หรือนักการเมือง ซึ่งเป็นผู้นำความคิดแนวกักขฬะเหล่านั้น จนมีพรรคพวกอีกบางกลุ่มถามหลายครั้งว่า จะไม่เขียนถึงคนนั้น คนนี้บ้างหรือ ผมก็ได้แต่บอกว่า ไม่รู้จะเขียนยังไง

เหมือนเราไม่รู้ว่าสิ่งนี้หรือสิ่งนั้นจะเหมาะกับถังสีไหน ถังเขียว, เหลือง, น้ำเงิน หรือแดงเราแค่แน่ใจอย่างเดียวเท่านั้นว่า มันเป็นขยะ

ทิวา สาระจูฑะ