“สูญพันธุ์” แม้จะเป็นคำที่แปลได้อย่าง “สุดง่าย” ตรงไปตรงมาว่า “สิ้นเผ่าพันธุ์” แต่ทุกสรรพสิ่งก่อนจะ “สูญพันธุ์” กลับเป็นเรื่อง“สุดยาก”

“สุดยาก” ตรงที่ ผู้จะถูกทำให้ “สูญพันธุ์” นั้น มักจะ“สู้สุดขีด ดิ้นสุดฤทธิ์” ชนิดกว่าจะสิ้นลมหายใจ ต้องมีรายการ “เบิ้ม เบิ้ม”เกิดขึ้นเป็นข่าวใหญ่

โดยเฉพาะ “สูญพันธุ์ทางการเมือง” ไม่ว่าสูญพันธุ์ระดับพรรคหรือสูญพันธุ์ระดับปัจเจกบุคคล ก็ต้องมีรายการ “ทำสงครามอย่างดุดัน” ระหว่างผู้ทำให้สูญพันธุ์และผู้ดิ้นรนไม่ยอมสูญพันธุ์ “พันตูกันอย่างถึงพริกถึงขิง”

กรณีศาลสั่งยุบพรรคการเมืองบางพรรค คงยังไม่ถึงขั้น “สูญพันธุ์” เพราะพรรคการเมืองที่ถูกยุบ ยังสามารถไปแจ้งเกิดใหม่ในชื่ออื่น

ผิดกับปัจเจกบุคคล นักการเมืองคนใด “กระทำผิดจริยธรรมอย่างร้ายแรง” จนถูกศาลสั่งประหารชีวิตทางการเมือง หมดสิทธิ์ลงเลือกตั้งไปตลอดชีวิต อันนี้แหละถือเป็นรายการ “สูญพันธุ์ของจริง”

ตัวอย่างเกิดขึ้นแล้วกับ “แรมกี้สาวอดีตสส.ราชบุรี” และ“เจ๊ช่อ เสื้อส้มอดีตสส.สามเหลี่ยมหัวกลับ”

เหลียวมาดูรายการ “สูญพันธุ์ของพรรคการเมือง” บ้าง“นครสารขัณฑ์” เปลี่ยนแปลงการปกครองตั้งแต่วันที่ 24 มิถุนายน 2475 จนถึงวันนี้ก็ปาไป 92 ปีแล้ว

ตลอด 92 ปี มีพรรคการเมืองเกิดขึ้นอย่างยั้วเยี้ย “จนจำชื่อแซ่กันไม่หมด” โดยมีพรรคการเมืองจำนวนมากต่างล้มหายตายจากไปอย่างถาวรแบบ “สูญพันธุ์” ด้วยสาเหตุต่างๆ

สาเหตุที่สำคัญ ตรงที่ “ชื่อเสียงของพรรคหมดราคา” ใครขืนสวมเสื้อพรรคดังกล่าวลงสมัครรับเลือกตั้ง รับรองได้ “สอบตกตั้งแต่ในมุ้ง”

ดังนั้น “พรรคเหล่านี้” ก็จะต้อง “ปิดห้าง เซ้งร้าน และจำนำบริษัท” หรือ “ยอมสูญพันธุ์” ไปอย่างไร้ทางเลือก

ขอปรับโฟกัสไปถึงพรรคการเมืองที่ยังมีบทบาทในขณะนี้แล้วบรรดา “โหรตาทิพย์ หมอดูตาเห็น” ที่ขยันออกมา “ทายแม่นๆ ทางการเมือง” ต่างทำนายว่า “จะสูญพันธุ์” ในการเลือกตั้งครั้งหน้า คือ

“พรรคของลุงป่ารอยต่อ” โอกาสจะสูญพันธุ์ “สูงอย่างยิ่ง” เห็นได้ชัดชัดได้กลายเป็น “พรรคอกแตก” ที่เกิดศึกภายในอย่างรุนแรง ระหว่าง “ขั้วท่านยืน ยัง เซ” และ “ขั้วท่านอัศวินแป้ง”

ที่ต่างฝ่ายต่างรอวัน “จากกันอย่างถาวร”

จะ “สูญพันธุ์” หรือ “ต่ำสิบ” ก็ถือเป็นเรื่อง “สุดเศร้า” สำหรับพรรคการเมืองของลุงป่ารอยต่อ

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม