นับแต่ปลายเดือนตุลาคม จนถึงเดือนพฤศจิกายนของทุกปี เกือบทุกภาคของสารขัณฑ์ จะถูกชาวบ้านเรียกว่า “ปลายฝนต้นหนาว”

“ปลายฝนต้นหนาว” ย่อมหมายถึง “ฝนที่เคยถล่มสารขัณฑ์ จะโบกมือบ๊ายบายจากไป แล้วให้หนาวแล้งมาแทนที่”

แต่ปลายด้ามขวานของสารขัณฑ์ หาใช่ปลายฝนต้นหนาวไม่ โดย 14 จังหวัดแดน “ฝนแปดแดดสี่” กลับย่างเข้าสู่ฤดู “ฟ้ารั่ว ฝนถล่ม”

แม้ชาวใต้จะต้อง “จ๊ะเอ๋บวกจ๊ะโอ๋” กับ “ฝนถล่ม” ทุกปีและ “น้ำท่วม” เกือบทุกพ.ศ. แต่ปรากฏว่า “ปีนี้อุทกภัยร้ายแรงถึงขั้นสุดเบิ้ม เบิ้ม”

“10 จังหวัดภาคใต้ที่เจอะอุทกภัยปีนี้ นครหาดใหญ่ต้องเจอะแจ๊กพอต ถูกอุทกภัยเล่นงานถึงพริกถึงขิงยิ่งกว่าพื้นที่ใดเพราะกลายเป็นนครบาดาลชั่วพริบตา”

“ทุกสำนักข่าวต่างรายงานว่า ฝนที่ถล่มหาดใหญ่ครั้งนี้ดุเดือด ดุดันและดุฉกรรจ์ยิ่งกว่าจัดใหญ่ไฟกะพริบในรอบ 300 ปี”

มวลน้ำก้อนใหญ่นับไม่ถ้วนก้อน เฮโลกันเข้าขย้ำขยี้จนวันที่ 24 พฤศจิกายนวันเดียว ชาวหาดใหญ่ต่างกลายเป็นลูกพญานาค กินอยู่หลับนอนและแหวกว่ายในวารีอย่างทุกข์ระทม ยิ่งกว่าชาวอยุธยา ชาวชัยนาท และชาวอ่างทอง ที่เป็นโฮโมซาเปี้ยนแปลงร่างเป็นลูกพญานาคมาก่อนหน้า

นอกจากฝนกระหน่ำแรงสุดในรอบ 300 ปี เทพโพไซดอนเจ้าสมุทร ก็ยังร่วมสร้างภัยพิบัติ สั่งให้น้ำทะเลหนุนสูง จนนักต่อสู้ช้ำ ผลักดันมวลน้ำในหาดใหญ่ลงสู่ทะเลไม่ได้

ลูกพญานาคชาวหาดใหญ่จำนวนมาก จึงถึงขั้นร้องเป็นภาษาขอมเสียงลั่น “บอง สลันโอน โอ๊ย โอ๊ย” หรือ “ลูกช้างตายแน่” เพราะต้องอยู่บนหลังคาอย่างเดียวดายกลางฝนถล่มไม่ขาดสาย ยิ่งกว่า “โรบินสัน ครูโซ่ติดเกาะ”

หาดใหญ่ “จ๊ะเอ๋กับน้ำท่วมใหญ่” ครั้งนี้ นอกจากชาวบ้านนับพันนับหมื่นต่างต้องทุกข์ระทมทั่วหน้า อุทกภัยครั้งใหญ่ยังสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจในหาดใหญ่พังพินาศไปไม่ใช่ขนาดย่อยๆ

คงชี้ตัวชัด ชัด ไม่ได้ หายนะที่เกิดขึ้นครั้งนี้ เป็นความผิดของใคร? แม้แต่เทพเบื้องบน คงต้องออกมาเถียงฉอด ฉอด “กูไม่ผิด”

เพื่อไม่ให้ภัยพิบัติระดับเบิ้ม เบิ้ม แบบนี้เกิดขึ้นกับหาดใหญ่ หรือเกิดขึ้นกับพื้นที่ใดทั่วสารขัณฑ์อย่าง “ซ้ำๆ ซากๆ” รัฐบาลคงต้องระดม “กูรูทางน้ำทุกภาคส่วน” เข้ามาแก้ไขอย่างทุ่มเทไม่ให้ชาวสารขัณฑ์แปลงกายเป็นลูกพญานาคอย่างถี่บ่อยเหมือนน้ำท่วมทั่วไทยเช่นปีนี้

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม