ในขณะที่ปฏิทินการเมืองกำลังนับถอยหลังสู่การเปิดสมัยประชุมสภาผู้แทนราษฎรชุดใหม่ บรรยากาศแห่งความหวังและการเปลี่ยนแปลงอบอวลไปทั่วทุกตารางนิ้วของสังคมไทยประชาชนที่เพิ่งผ่านพ้นการเลือกตั้งมาไม่นาน ต่างคาดหวังที่จะเห็น “ใบหน้าใหม่” และ “วัฒนธรรมการเมืองใหม่” ที่จะก้าวเข้ามาแทนภาพจำการเมืองแบบเดิมๆ

แต่ก่อนที่จะไปถึงการอภิปรายนโยบาย หรือการพิจารณากฎหมายที่ซับซ้อน มี “บททดสอบความจริงใจ” ชิ้นเล็กๆ ที่ทั้งฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาล รวมถึง สว. สามารถร่วมกันทำได้โดยที่ไม่ต้องลุกขึ้นอภิปรายโต้ตอบกันให้เปลืองเวลาของสภาแต่อย่างใด นั่นก็คือ การตัดสินใจร่วมกันยกเลิกงบประมาณการจัดเลี้ยงอาหารฟรี ของ สส. และ สว. ที่ประชาชนเรียกร้องกันมานาน

ตัวเลขงบประมาณค่าอาหารและเครื่องดื่มสำหรับการประชุมสภาฯ ที่สูงถึงหลักร้อยล้านบาทต่อปี หรือเฉลี่ย 800-1,250 บาทต่อหัวต่อวัน คือภาพสะท้อนของความเหลื่อมล้ำที่ชัดเจนที่สุด เมื่อเทียบกับ“งบอาหารกลางวันเด็กนักเรียน” ที่รัฐเจียดให้เพียงมื้อละ 22-36 บาท ท่ามกลางภาวะสงครามในภูมิภาคอื่นที่ฉุดรั้งเศรษฐกิจไทยให้ตกต่ำ ราคาน้ำมันและค่าครองชีพพุ่งสูงจนประชาชนต้องรัดเข็มขัดกันจนเอวกิ่ว มาตรการประหยัดพลังงานที่รัฐบาลประกาศใช้อย่างเข้มงวดกับหน่วยงานราชการและภาคประชาชน จึงกลายเป็นคำถามตัวโตว่า “แล้วฝ่ายนิติบัญญัติล่ะ พร้อมจะประหยัดไปพร้อมกับเราไหม?”

เราขอเรียกร้องต่อสมาชิกรัฐสภาชุดที่กำลังจะเริ่มทำหน้าที่นี้ว่า “ศรัทธาไม่ได้สร้างได้ด้วยวาทกรรม แต่สร้างได้ด้วยการกระทำที่เป็นแบบอย่าง” สิ่งแรกที่พวกท่านสามารถทำได้ทันทีเพื่อแสดงความเห็นอกเห็นใจ ต่อประชาชนด้วยการร่วมกันตัดงบดังกล่าวทิ้งไป

การยกเลิกอาหารฟรี ไม่ใช่เพียงการประหยัดงบประมาณแผ่นดินปีละหลายสิบล้านบาท แต่มันคือการประกาศว่า “ผู้แทนราษฎรคือคนธรรมดาที่พร้อมจะใช้ชีวิตและรับรู้ถึงค่าครองชีพเดียวกับราษฎร” หากท่านยังไม่รู้ว่าข้าวแกงหนึ่งจานราคาเท่าไหร่ ท่านจะเข้าใจความทุกข์ยากของคนหาเช้ากินค่ำที่ท่านอาสามาดูแลได้อย่างไร?

งบประมาณที่ประหยัดได้ สามารถแปรเปลี่ยนเป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่ได้ หากนำไปสมทบกองทุนการศึกษา หรือเพิ่มคุณภาพอาหารกลางวันให้เด็กในพื้นที่ห่างไกล นี่คือการ “ส่งต่อความสุข” จากผู้มีอำนาจกลับคืนสู่เจ้าของอำนาจที่แท้จริงอย่างสง่างามที่สุด

การเปิดสภาฯ ครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการเริ่มต้นหน้าที่ตามกฎหมาย แต่คือโอกาสทองที่จะล้างภาพจำ “นักการเมืองกินหรูอยู่สบายบนภาษีราษฎร” หากผู้แทนฯชุดใหม่กล้าที่จะตัดลดสวัสดิการตัวเองเพื่อประโยชน์ส่วนรวมตั้งแต่วันแรก ท่านจะได้รับ “อาวุธ” ที่ทรงพลังที่สุดในการทำงาน นั่นคือ “ความไว้วางใจจากประชาชน”

อย่าให้คำว่า “รับใช้ประชาชน” เป็นเพียงคำสวยหรูที่พ่นออกมาในวันหาเสียง แต่จงให้มันเริ่มต้นจาก “จานอาหาร” ที่ท่านกินในสภาฯ ว่ามันมาจากหยาดเหงื่อของประชาชนที่ท่านรัก จริงหรือไม่