หนังสือพิมพ์ แนวหน้า มั่นคง ตรงไป ตรงมา ก้าวสู่ปีที่ 47

...■■ สถานการณ์ในตะวันออกกลางที่ดูเหมือนจะก้าวเข้าสู่จุดเปลี่ยนสำคัญ เมื่อ โดนัลด์ ทรัมป์ เริ่มขยับหมากรุกกระดานนี้ด้วยชั้นเชิงที่โลกต้องจับตา

...■■ ความคืบหน้าล่าสุดที่มีกระแสข่าวสะพัดออกมาว่า ทรัมป์เริ่มมองหา “ทางลง” ให้กับความขัดแย้งที่ยืดเยื้อ ด้วยข้อเสนอการเจรจาสไตล์ “Business Deal” แบบสุดขั้วมีทั้งการยื่นไม้อ่อนและไม้แข็งผสมกันไป การส่งสัญญาณถึงอิหร่านว่าพร้อมยุติการโจมตี หากยอมเปิดช่องแคบฮอร์มุซ รวมถึงการคืนทรัพย์สินอิหร่านที่ถูกอายัดไว้ หากอิหร่านยอมถอยเรื่องนิวเคลียร์ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของสันติภาพ แต่มันคือการพยายามดับไฟก่อนที่ผลกระทบจะลามไปถึง “กระเป๋าตังค์” ของคนอเมริกันและคนทั้งโลก

...■■ แต่ในระหว่างที่รอ “ดีล” นี้สัมฤทธิผล ความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้คือ “วิกฤตพลังงาน” ที่กำลังบีบคั้นคอหอยเศรษฐกิจโลก ราคาน้ำมันดิบที่พุ่งขึ้นลงตามจังหวะข่าวลือสงคราม กลายเป็นฝันร้ายที่รัฐบาลทั่วโลกต้องเผชิญ ไม่เว้นแม้แต่ประเทศไทยที่เพิ่งจะได้ “ครม. อนุทิน 2” เข้ามาบริหารประเทศอย่างเต็มตัวในจังหวะมรสุมพอดี

...■■ ต้องยอมรับว่ารัฐบาลภายใต้การนำของ นายกฯ อนุทิน ชาญวีรกูล ครั้งนี้เข้ามารับงานในช่วงที่เรียกว่า “งานหิน” ของจริง เราเริ่มเห็นความเอาจริงเอาจังในการสั่งการตรวจเข้มเรื่องการกักตุนน้ำมันเพื่อไม่ให้ซ้ำเติมประชาชน ซึ่งถือเป็นเรื่องพื้นฐานที่ต้องทำอย่างต่อเนื่อง แต่อยากฝากไปถึงท่านนายกฯ ว่าในสถานการณ์ “วิกฤตซ้อนวิกฤต” เช่นนี้ การแก้ปัญหาแบบเดิมๆ หรือตามตำราอาจไม่เพียงพอ ท่านอาจต้องกล้า “คิดนอกกรอบ” ในการจัดการโครงสร้างพลังงาน หรือหามาตรการกู้วิกฤตที่เฉียบขาดและสร้างสรรค์กว่าที่เคยเป็นมา เพราะโจทย์น้ำมันรอบนี้ไม่ใช่แค่เรื่องการบริหารจัดการเฉพาะหน้า แต่มันคือการรักษาเสถียรภาพความมั่นคงของชาติในระยะยาว

...■■ ขณะเดียวกันก็อยากฝากสติไปยัง “ฝ่ายค้านและฝ่ายแค้น” ทั้งในและนอกสภา ที่จ้องจะหยิบประเด็นน้ำมันแพงมาเป็นเครื่องมือ “หาแสง” หรือตีกินทางการเมืองจนเกินพอดี โปรดลืมตาดูความเป็นจริงด้วยว่าปัญหาน้ำมันแพงรอบนี้มันเกิดขึ้นทั่วโลก หลายประเทศราคาพุ่งสูงกว่าบ้านเราไปไกลลิบ การเอาแต่ “แซะ” โดยไม่ดูบริบทโลกนั้น นอกจากจะไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นแล้ว ยังสร้างความสับสนให้ประชาชนเปล่าๆ

...■■ ยามวิกฤตเช่นนี้ สิ่งที่สังคมต้องการคือการติติงและเสนอแนะในสิ่งที่เป็นประโยชน์ เพื่อให้บ้านเมืองรอดพ้นวิกฤตไปได้ ไม่ใช่การสาดโคลนเพื่อหวังผลคะแนนนิยมส่วนตัวในยามที่ชาติกำลังลำบาก ประเด็นที่ต้องตระหนักให้หนักคือ “ทุกลิตรของน้ำมันที่คนไทยใช้ คือเงินตราต่างประเทศที่ต้องไหลออก” เงินกองทุนน้ำมัน ที่ต้องนำไปชดเชยเพื่อตรึงราคา คือภาระที่คนทั้งชาติแบกรับร่วมกัน การร่วมมือกันประหยัดพลังงานจึงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แต่เป็นหน้าที่ของทุกฝ่ายที่ต้องช่วยกัน ไม่ใช่มานั่งจับผิดกันไปมาในเรื่องที่ปัจจัยภายนอกเป็นตัวกำหนด

...■■ ย้อนกลับมามองเรื่องที่เกิดขึ้นในรั้วสภา ในขณะที่ประชาชนถูกขอให้รัดเข็มขัดกันจนกิ่ว แต่ประเด็น“งบอาหารกลางวัน สส. และ สว.” กลับมาเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อีกครั้ง เมื่อเทียบกับงบอาหารกลางวันของเด็กนักเรียนที่ยังคงน้อยนิดจนน่าใจหาย ความเหลื่อมล้ำที่ปรากฏชัดเจนในสวัสดิการของ “ผู้แทนราษฎร” กับ “ราษฎร” คือบาดแผลที่นักการเมืองยุคใหม่ต้องเร่งเยียวยา หากอยากจะเรียกศรัทธากลับคืนมา

...■■ การมี ครม. ชุดใหม่ที่มีหน้าตาเป็นมือทำงาน มีทั้งเทคโนแครตและนักบริหารมืออาชีพ จึงเป็นความหวังที่ประชาชนอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เป็นรูปธรรม ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนขั้วอำนาจเท่านั้น

...■■ บทสรุปของเรื่องนี้... สงครามในตะวันออกกลางอาจจะมี “ทางลง” ด้วยดีลของทรัมป์ แต่ทางออกของปัญหาพลังงานและปากท้องของคนไทยนั้น ไม่มีทางลัดอื่นใด นอกจากความจริงจังของรัฐบาลที่จะต้องคิดให้ไกลและนอกกรอบกว่าเดิม ความสร้างสรรค์ของฝ่ายค้านที่ต้องเลิกหาแสงแล้วหันมาเสนอทางออกที่เป็นไปได้จริง และความร่วมมือร่วมใจของคนในชาติที่จะก้าวผ่านวิกฤตนี้ไปด้วยกัน...■■

นายพริบพรี