สิ่งที่โฮโมซาเปี้ยนกว่า 8,000 ล้านคน ในโลกขยันทำกันทุกตัวคน คือ“การลุ้นในสิ่งที่ตนคาดหวัง” ตั้งแต่ลืมตาตื่นในตอนเช้า จนถึงหลับตานอนในตอนกลางคืน

การ “ลุ้น” ในสิ่งที่ตน “คาดหวัง” คือ “เป้าหมายที่ต้องการพุ่งชน”ของแต่ละปัจเจกบุคคล เช่น “แม่ค้าลุ้นอย่างเคร่งเครียดวันนี้ขายดีเหมือนเทน้ำเทท่าหรือไม่?”

“ทุราจารที่ขยันก่ออาชญากรรมทั้งหลาย ก็ “ลุ้นอย่างดุดัน” ร้านทองที่ตนจะเข้าปล้นวันนี้ กวาดทองได้มากมายหวานคอแร้งหรือไม่?”

แต่สิ่งที่ชาวโลกส่วนใหญ่ต่าง “ลุ้นเหมือนกัน” ในวันนี้ คือ “ลุ้นสันติภาพในตะวันออกกลาง” โดยเฉพาะ “สงครามระหว่างอินทรีหัวขาวแตะมือกับไซออนิสต์รุกรานอิหร่าน” ว่า “เมื่อใดจะจบสิ้น?” ชาวโลกจะได้ไม่ถูกวิกฤตพลังงานที่แปลงร่างเป็น “จับกังแรมโบ้” แล้ว “ตุ๊บตั๊บ” ชีวิตจนต่ำเตี้ย

โฮโมซาเปี้ยนเกือบทุกราย ตื่นเช้าขึ้นมาต่างก็ “ลุ้นสุดมัน” จักรพรรดิปากจู๋ เนกไทแดง ผู้นำอินทรีหัวขาว “จะประกาศพักรบกับอิหร่าน” หรือไม่?

“หากพักรบกันจริง แบบไม่อิงนิยาย” ราคาน้ำมันก็จะลดฮวบจนชาวโลก“ได้เฮ” สามารถกลับมาหายใจหนีตายได้อีกครั้ง

“หากวันใด ประจำเดือนของป้าทรัมป์ผิดปกติ ป้าทรัมป์ก็จะเกรี้ยวกราดประกาศจะถล่มอิหร่านให้ราบเป็นหน้ากลอง ถึงขั้นทำลายอารยธรรมอันยาวนานกว่า 3,000 ปี ที่เคยเกรียงไกรในสมัยพระเจ้าไซรัสมหาราชให้ล่มสลายจนกลายเป็นยุคหิน”

ลงป้าทรัมป์ ประกาศเช่นนี้ออกมา วิกฤตราคาน้ำมันก็จะพุ่งทะลุเมฆ จนเศรษฐกิจของทุกชาติปั่นป่วนอย่างฉับพลัน

ด้วยประการฉะนี้ สิ่งที่ชาวโลกต่าง “ลุ้นสุดมัน” ต่างต้องการให้ “ป้าทรัมป์”มีสติสตังเต็มตาชั่ง “หยิบยากินลดอารมณ์เปรี้ยวจี๊ดจ๊าด” ได้ถูกต้องไม่หยิบพลาด

เพราะ “ป้าทรัมป์กินยาผิดเม็ดเมื่อไร?” ก็จะกลายเป็น “อสูรไตตัน ที่เขย่าโลกทั้งใบจนหวั่นไหวป่วนระทึก”

“แต่ดูเหมือน “ป้าทรัมป์” จะกินยาผิดเม็ดเป็นประจำ จึงทำให้โลกทั้งใบต้องจ๊ะเอ๋กับความสวยงามบางวันและต้องจ๊ะโอ๋กับความมืดดำสยดสยองในบางครั้ง”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม