วันที่ 11 พฤษภาคมที่ผ่านมา ถือเป็นวันที่ “เสี่ยแม้วรอคอย” และ“คนเสื้อแดงคอยนาย” เพราะเป็น “วันที่นายใหญ่ได้รับการพักโทษ”

8 เดือนที่ผ่านมา “นายใหญ่” น่าจะยึดคติของ “เสี่ยชูวิทย์”ผู้เฒ่ามากประสบการณ์ในคุก โดยทำตัวเป็น “นักโทษชั้นดีในเรือนจำ” แบบ“อยู่ให้เป็น เย็นให้พอและรอให้ได้”

“ดังนั้น หลังจากอยู่ในเรือนจำครบ 245 วัน นายใหญ่จึงออกจากประตูคุกด้วยรูปร่างอ้วนท้วน ใบหน้าอิ่มเอิบและโบกมือกับปวงญาติ เหล่าสาวกและคนเสื้อแดงอย่างสุดแฮปปี้ และปฏิบัติตนเป็นนกปากเจ็บ ไม่ขอพูดสิ่งใดจนทำให้ผิดเงื่อนไขการพักโทษ”

การมาแสดงความยินดีต่อผู้นำจิตวิญญาณของชาวเสื้อแดงครั้งนี้น่าจับตามองไปที่อดีตสส.ที่สิ้นแสงแห่งความกาววาวทั้งหลาย เช่น “เด็จพี่พระเอกจักรๆ วงศ์ๆ คนดัง และเสี่ยเต้นนักโต้วาทีคนเก่ง” เป็นต้น ได้ออกมา“สร้างวาทกรรมที่เชิดชูนายใหญ่อย่างสุดหวานเจี๊ยบ” ยิ่งกว่า บทบาทของผู้จัดการบริษัทผลิตน้ำตาลหวานไม่ลืมจำกัด ว่า

“นายใหญ่คือ วีรบุรุษประชาธิปไตย แต่ต้องเจอะวิบากกรรมทางการเมืองจากขุนศึกรถถังกลั่นแกล้ง และติดคุกเพราะอำนาจเผด็จการ”

“แต่ดูเหมือนประชาชนอีกจำนวนมากและสื่อทั้งหลายที่รู้ชัดความจริงกลับเห็นต่าง โดยออกมาระบุว่า นายใหญ่หนีไปอยู่ไพรัชประเทศและกลับมาติดคุกนั้น เกิดจากรายการทุจริตคอร์รัปชันและโคตรโกงต่างหากเล่า”

โดย “สวนทาง” กับวาทกรรมที่นายใหญ่เคยประกาศว่า “ตนรวยแล้ว จะไม่ขอโกงอย่างเด็ดขาด”

เอาเถอะ นั่นคือเบื้องหลังที่ผ่านมา และนายใหญ่ได้ชดใช้กรรมไปแล้วในโทษจำคุก

แต่สิ่งที่สื่อและประชาชนชาวสารขัณฑ์ต่างจับตามองดูตาจ้อง ก็คือ

หลังวันที่ 9 กันยายน 2569 เป็นต้นไป เมื่อนายใหญ่ได้รับอิสรภาพเต็ม 100 เปอร์เซ็นต์ ฉากทัศน์ในการดำเนินกิจกรรมทางการเมือง จะไปในรูปแบบใด จะย่ำเท้าอยู่กับที่แบบเดิมๆ หรือเปลี่ยนความคิดให้ทันยุคการเมืองที่เปลี่ยนไปถึง 360 องศา

“อย่าลืมว่า พรรคเพื่อไทยในวันนี้ คือเครื่องยนต์ที่ทำงานได้แค่ 3 สูบเท่านั้น และสส.ในพรรคเพื่อไทยวันนี้ ต่างตระหนักความจริง จึงมุมานะในการยกเครื่องใหม่เพื่อให้เครื่องยนต์กลับมาทำงานได้ 4 สูบเหมือนเดิม หรือกาววาวกว่าเก่า”

คำถามจากสื่อและคอการเมือง จึงตามมาว่า นายใหญ่จะกลับมาเป็นตัวถ่วง หรือตัวส่งเสริมให้เครื่องยนต์พรรคเพื่อไทยยุคใหม่ทำงานได้เต็ม 4 สูบ จนกลับมายิ่งใหญ่ในการเมืองยุคใหม่ได้หรือไม่?

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม