คืนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมเปิด Club House พูดคุยตอบคำถามการเงินกับคนที่สนใจ ตั้งชื่อรายการง่ายๆ ว่า MONEY Q&A(คิดขึ้นมาได้สดๆ ตอนนั้น) จัดรายการชั่วโมงกว่า แต่ได้พูดคุยตอบคำถามคุณผู้ฟัง 16 คนเลยทีเดียว

ที่ชอบคือ แต่ละคำถามยากมาก (ถึงขั้นโคตรยาก) แต่ละคนเรียบเรียงคำถามมาดี ยิ่งถ้าใครขึ้นต้นประโยคว่า “ติดตามโค้ชมา2-3 ปีแล้ว” โค้ชเตรียมหนาวรอเลย เพราะคำถามของผู้ฟังกลุ่มนี้จะAdvance มาก

เช่น ลงทุนห้องเช่ามาแล้ว 4 ห้อง จะลงทุนห้องที่ 5 แต่ติดเงื่อนไข LTV ทำยังไงดี หรือบางคนก็เก็บเงินได้ 7 หลักไปแล้วมาชวนโค้ชคุย ให้ช่วยดูแผนการลงทุนให้หน่อย ซึ่งก็โอเค วางแผนมาดีมาก ฯลฯ

แต่เคสหนึ่งที่อยากหยิบมาเล่า คือ เคสของน้องนักศึกษาอายุ 20 ปี เธอเรียนไปด้วย แล้วก็ทำธุรกิจออนไลน์ไปพร้อมๆ กันปัจจุบันน้องมีทรัพย์สินอยู่ 600,000 บาท แม้จะเป็นสต๊อกสินค้าอยู่บางส่วน แต่ก็ถือว่าไม่ธรรมดาเลย สำหรับคนที่เริ่มต้นสร้างธุรกิจด้วยการรับพรีออเดอร์สินค้า

เห็นจำนวนเงินสะสมของน้องแล้ว ผมก็อดที่จะชื่นชมออกอากาศไม่ได้ เพราะ 600,000 อย่าว่าแต่เด็กเลย ผู้ใหญ่หลายคนก็ยังเก็บเงินไม่ได้ขนาดนั้น ยิ่งพอน้องเล่าว่าส่วนใหญ่เก็บไว้ในกองทุนรวม ยิ่งน่าชื่นชมไปกันใหญ่ เพราะได้เริ่มต้นลงทุนตั้งแต่อายุยังน้อย 

ปัญหาของน้องจึงไม่ใช่เรื่องการหาเงิน เก็บเงินหรือการลงทุนแต่ปัญหากลับกลายเป็นว่า “น้องไม่กล้าใช้เงิน” ครับ 

น้องเล่าให้ฟังว่า เวลาใช้เงินจะรู้สึกผิด กลัวมันหมด ทั้งที่หลายอย่างก็อยากใช้ แต่พอจะใช้ก็เสียดาย ได้พูดคุยสอบถามถึงพื้นฐานครอบครัวว่าการเงินเป็นอย่างไร เธอก็บอกว่าปกติดี ไม่ได้ลำบากอะไร ที่ทำงานหารายได้เพิ่มก็เริ่มจากลองทำดู แล้วผลลัพธ์มันออกมาดี ก็ทำมาเรื่อยๆ (น่าอิจฉาชะมัด 555)

ผมเองก็ไม่ใช่ที่ปรึกษาด้านจิตวิทยา อาจจะให้คำแนะนำที่เป็นหลักวิชาการไม่ได้ แต่ด้วยความที่อยู่กับเรื่องเงินมานาน และมีความเชื่อว่า คนเราหาเงินได้ ก็ต้องใช้บ้าง ถ้าหาได้แล้วไม่ใช้เลย ก็ไม่รู้ว่าจะหาให้เยอะให้แยะไปทำไม

ก็เลยให้คำแนะนำน้องเค้าไปว่า “ถ้าอยากใช้ ก็ใช้ อย่าไปกลัวเงินหมด แต่ให้จัดสรรและวางแผนว่า เราควรใช้ควรจ่ายสักเท่าไหร่ในสิ่งที่เราต้องการ และเมื่อจ่ายแล้วก็ไม่ต้องคิดมาก มีความสุขกับการใช้จ่ายตามที่วางแผนไว้ให้เต็มที่” (ฮู้เร่)

คนเราไม่จำเป็นต้องใช้เงินเฉพาะกับสิ่งที่เป็น NEED ตามตำรานักหรอก การจ่ายเงินให้กับสิ่งที่เรา WANT หรือต้องการแม้อาจจะดูฟุ่มเฟือยในบางครั้ง แต่ถ้ามันไม่เกินตัว ก็สร้างความสุขและความรู้สึกที่ดีให้กับตัวเราเองได้เหมือนกัน

ครั้งหนึ่งตอนเริ่มต้นสอนเรื่องการออมให้ออกัส (ลูกชายคนโต) ผมก็ใช้วิธีเดียวกันกับพ่อแม่หลายคน ก็คือ ให้เงินค่าขนมแล้วตอนเย็นเขาเหลือเท่าไหร่ ผมก็จะสมทบให้เท่ากับที่เขาเหลือแล้วก็หยอดกระปุก

จำได้ว่าวันแรกที่เริ่มกิจกรรมนี้ ออกัสเอาเงินไปโรงเรียน 20 บาท กลับมาบ้านเหลือ 5 บาท ผมก็เพิ่มให้ 5 บาท แล้วก็หยอดกระปุกด้วยกัน ออกัสดีใจมาก วันถัดมาเลยกินขนมไปแค่5 บาท เหลือกับบ้าน 15 บาทเลย แน่นอนตามกติกา ผมก็ให้เขาอีก 15 บาท เพื่อออม

วันที่สาม คราวนี้ออกัสกลับบ้านมาพร้อมกับเหรียญ 10  บาท 2 เหรียญที่ให้ไปในตอนเช้า

“ไม่กินอะไรเลยเหรอลูก” ผมถาม

“ไม่ครับ ... วันนี้พ่อต้องให้ออกัสอีก 20 บาท” ว่าแล้วก็มองหน้าพ่อแบบจิ๊กโก๋ทวงเงิน

วินาทีนั้นไม่รู้อะไรดลใจ ผมบอกออกัสว่า “ดีเลย งั้นพรุ่งนี้พ่อไม่ต้องให้เงินออกัสแล้ว เก็บเงิน 20 บาทนี้ไว้ใช้พรุ่งนี้เลยนะ”

“อ้าว ... วันนี้ออกัสเหลือ 20 บาท ก็ต้องได้อีก 20 บาทสิ”

“ไม่ใช่! พ่อให้เงินออกัสไว้ใช้ ซื้อขนมซื้อน้ำที่ลูกอยากกินได้เต็มที่ ขออย่างเดียวคือ อย่าใช้เงินจนหมด ไม่มีเหลือเก็บ จะเก็บมากหรือน้อยพ่อไม่ว่า แต่ไม่ใช่ไม่ใช้เงินเลย ถ้าเอาเงินไปแล้วไม่ใช้วันต่อไปพ่อจะไม่ให้เงินออกัสแล้ว เพราะแสดงว่า เงินไม่ใช่สิ่งจำเป็นไม่ต้องเอาไปโรงเรียนก็ได้”

หลังจากวันนั้นมา ออกัสเหลือกลับบ้านไม่เคยเกิน 5 บาท (แหม!มันเล่นซะไม่หมด แต่ก็เหลือน้อยเลย 555)

ไม่ได้บอกว่าวิธีสอนลูกของผมถูกหรือผิด หรือชวนให้ใครต้องทำตามหรอกนะครับ เรื่องที่เล่าเป็นแค่วิธีการถ่ายทอดความคิดความเชื่อของพ่อลูกคู่หนึ่งเท่านั้น ว่าเงินมีไว้ใช้จ่าย ไม่ว่าจะ NEED หรือ WANT ไม่มีอะไรผิดเลย

สำคัญคือ เงินของเรา เราจัดสรรของเราได้เอง ตามรูปแบบชีวิตที่เราคิดและเลือกไว้

หาเงินได้ ก็ใช้กันบ้างนะครับ เติมเต็มความสุขในแบบที่เราต้องการตามสมควรแก่ฐานะและความพร้อม เราทุกคนเกิดมาเพื่อใช้ชีวิตให้มีความสุข ไม่ได้เกิดมาเพื่อหาเงิน เก็บสะสมๆ แล้วก็ตายไป

เล่ามาถึงตรงนี้ หลายคนอาจรู้สึกว่า เรื่องไม่กล้าใช้เงิน ไม่เคยมีปัญหาครับโค้ช 

แต่เรื่องไม่รู้จะเอาเงินที่ไหนมาให้ “กล้าใช้” นี่สิ ปัญหาใหญ่เลย!!

55555555

#โค้ชหนุ่ม