ความเป็นสังคมอุปถัมภ์แบบไทยๆ จะว่าไปก็มีทั้งประโยชน์และโทษ ประโยชน์ คือ ความช่วยเหลือเกื้อกูลกัน

แต่ก็มีข้อเสีย ที่ต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกันอีกนั่นแหละ

หลายคนที่มาขอปรึกษาทางการเงินกับผมหลายคน มีภาระทางการเงินที่เกิดจากคนในครอบครัว ซึ่งถือว่าเป็นภาระทางการเงินที่ยากจะหลีกเลี่ยง

บริหารเงินตัวเองอยู่ดีๆ แม่ขอ พ่อยืม น้องต้องใช้เงินด่วน พี่มีโปรเจกท์ ฯลฯ

ถ้ามีเงินพอให้ พอหยิบยืม โดยไม่เดือดร้อนตัวเอง อันนั้นก็ไม่เป็นปัญหาหรอก แต่ส่วนใหญ่แล้วจะไม่นี่สิ เข้าข่ายตัวเองก็แทบจะแย่ แต่ก็ยังแบกคนอื่นเอาไว้ด้วย

เข้าใจว่าในบางกรณีมันอาจหมายถึง ความกตัญญู และในบางเรื่องมันอาจหมายถึง ความรักพี่รักน้อง

แต่ก็นั่นแหละ ... ถ้าเราไม่พร้อมจะช่วย แล้วไปแบกไว้ สุดท้ายมันก็จะกลายเป็น เตี้ยอุ้มค่อม ถูไถลากกันไปไม่รู้จบ

สมัยที่ผมเริ่มสร้างเนื้อสร้างตัว ผมเองก็มีภาระในลักษณะนี้เหมือนกัน หาเงินได้เท่าไหร่หมดไปกับหนี้สินที่สร้างขึ้นเพื่อช่วยเติมเต็มทุกคนในบ้าน

สุดท้ายเลยใช้วิธี LIMIT ความช่วยเหลือ

นั่นคือ กำหนดเลยว่า เราช่วยทุกคนได้เท่าไหร่ ก็ช่วยแค่นั้นก่อน เช่น

กำหนดเลยว่าให้พ่อให้แม่เดือนละเท่าไหร่

กันเงินสำรองไว้ก้อนนึง เผื่อพ่อแม่พี่น้องมีความจำเป็นต้องใช้ ก็ช่วยเท่ากับที่กองทุนมีเงิน

หากครอบครัวมีปัญหาทางการเงิน ก็จะพยายามยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ก่อนยื่นเงิน (ถ้ามีสติจริงๆ เรื่องบางเรื่องแก้ได้โดยไม่ต้องใช้เงิน) อาทิ ช่วยหางานหา Job ให้น้อง ดีกว่าให้เงินเขา เป็นต้น

ฯลฯ

ทั้งหมดที่ทำใช่ว่าเป็นคนใจร้าย เห็นแก่ตัว ไม่ช่วยพ่อแม่พี่น้อง แต่คิดง่ายๆ ว่า หากทุกวันที่ใช้ชีวิตเราเองก็รากเลือดอยู่แล้ว แล้วยังต้องแบกภาระอีก จะยิ่งไปกันใหญ่

หลักคิดของผม คือ พาตัวเองให้ผ่าน ให้รอดก่อนแล้วจะได้กลับมาช่วยเหลือทุกคนได้อย่างดี

คิดง่ายๆ หากเราเองก็ยังว่ายน้ำได้ไม่แข็ง แล้วดันหวังดีหันไปช่วยคนจมน้ำ แทนที่จะหาทางเข้าฝั่งหากิ่งไม้ เรียกให้คนมาช่วย เรานั่นแหละที่อาจต้องตายไปด้วย แล้วทีนี้ใครจะช่วยพ่อแม่พี่น้องเรา

สำหรับใครที่ตัวเองก็ยังสภาพคล่องไม่ดี มีปัญหาชีวิตแบบเดือนชนเดือนตลอด ผมแนะนำให้วางแผนการช่วยเหลือคนทางบ้านไว้หน่อยครับ จำกัดในระดับที่เราไม่เหนื่อยมากเกินไป

สุดท้ายคนเราที่มันต้องจนไปตลอด ไม่ใช่เพราะเขาไม่เก่ง ไม่มีฝีมือ หรือเป็นคนไม่ได้เรื่อง แต่เป็นเพราะเขา “หมดหวัง” ครับ หาเงินได้เท่าไหร่ก็หมดไม่มีเหลือ

และเมื่อไหร่ที่คนเราหมดหวัง หมดกำลังใจมันก็หมดไปทุกอย่างนั่นแหละ

Limit ความช่วยเหลือบางส่วนในวันนี้ เพื่อให้เราเดินต่อไปข้างหน้าได้ เมื่อวันหนึ่งที่เราผ่านไปถึงจุดที่ต้องการ หันกลับมาช่วยเหลือคนข้างหลังยังไม่ช้าเกินไป

การทำแบบนี้ไม่ได้ใจจืดใจดำ เพราะสุดท้ายแล้วเรื่องเงิน เป็นเรื่องที่คนเราทุกคนต้องดูแลตัวเองหาใช่รอคอยความช่วยเหลือจากใครครับ!!!

#TheMoneyCoachTH