ระบบราชการทั่วโลก มีลักษณะคล้ายคลึงกันอย่างน้อย 2 ประการ คือ 1) red tape และ 2) corruption

                red tape คือ การทำงานที่มีระเบียบปฏิบัติและมีขั้นตอนอันจุกจิกหยุมหยิมจนเกินไป เป็นเหตุให้การงานล่าช้า ส่วน corruption ก็คือการทุจริตโกงกิน การฉ้อราษฎร์บังหลวง

                red tape ดูเหมือนจะเป็นลักษณะทั่วไป มีให้เห็นไม่ต่างกันในทุกประเทศ

                แต่ corruption อาจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ประเทศด้อยพัฒนา ประเทศที่ปกครองแบบเผด็จการ ปัญหานี้จะมากหน่อยเมื่อเทียบกับประเทศที่พัฒนาไปมากแล้ว ประชาชนมีการตื่นตัว และมีค่านิยมที่ดีในเรื่องความซื่อสัตย์สุจริต

                ประเทศไทย จะว่าด้อยพัฒนาก็ไม่ใช่ ประชาชนไม่ตื่นตัวก็ไม่เชิง แต่ที่แน่ๆ  ค่านิยมเรื่องความซื่อสัตย์สุจริตมีน้อยไปมาก ทั้งข้าราชการก็เกรงกลัวนักการเมือง ไม่ว่าจะในส่วนกลางหรือส่วนท้องถิ่น

                แตะไปที่ไหน ก็พบการทุจริตโกงกินที่นั่น ก้าวไปทางไหนก็พบอิทธิพลทางการเมืองเกาะกุมอยู่ทางนั้น

                ทุกจังหวัด มีเจ้าพ่อ มีคนคุม

                จังหวัดไหน เจ้าพ่อดี จังหวัดนั้นก็พอจะโชคดีอยู่บ้าง มีถนนหนทาง มีการส่งเสริมอาชีพ มีการพัฒนา

                จังหวัดไหน เจ้าพ่อเลว มันก็ตั้งบ่อนเอง ค้ายาเอง ทำตัวเป็นนักเลงอันธพาล จนข้าราชการดี ๆ ไม่ว่าจะเป็นนายตำรวจดี ๆ หรือผู้ว่าราชการจังหวัดดี ๆ ก็เอามันไม่อยู่

                บางจังหวัด ตัวผู้ว่าราชการจังหวัดและผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัด รู้ทั้งรู้ว่าเจ้าพ่อประจำจังหวัดของตนทำทุกอย่างที่ผิดกฎหมาย ก็ยังทำอะไรมันไม่ได้

                จะทำมันได้อย่างไร เมื่อคนหนุนหลังมันอยู่ คือคนที่เล่นการเมืองกุมอำนาจรัฐอยู่ส่วนกลาง

                เพราะคนเหล่านี้คิดว่า ถ้าไม่หนุนหลังมัน ไม่ยอมให้มันตั้งบ่อน ไม่ยอมให้มันค้าผงค้ายา ก็จะไม่ได้รับคะแนนเสียงจากมันหรือจากพรรคพวกของมัน

                คงยังจำกันได้ เมื่อ คสช. ยึดอำนาจใหม่ ๆ พลเอกประยุทธ์ประกาศจะล้างอิทธิพลท้องถิ่นให้สิ้นซาก มีการประกาศชื่อเจ้าพ่อที่ทำตัวเป็นผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นออกมา 2 ครั้ง ครั้งละ 50 รายชื่อ จากนั้นก็เงียบหายไป ประหนึ่งว่ากำราบปราบปรามอิทธิพลเหล่านี้หมดสิ้นแล้ว

                ที่น่าเศร้า คือ นอกจากอิทธิพลท้องถิ่นยังดำรงอยู่ทั่วทุกจังหวัด เจ้าพ่ออิทธิพลท้องถิ่นจำนวนหนึ่งยังมานั่งอยู่ข้าง ๆ ตัวท่านและพรรคพวกของท่านที่ร่วมมือกันยึดอำนาจรัฐมา โดยให้สัญญากับประชาชนว่า “แผ่นดินอันงดงามจะคืนกลับมา”

                จะเจ็ดปีเข้านี่แล้ว ไม่เพียงอิทธิพลท้องถิ่นยังไม่หมดไป อิทธิพลที่มองไม่เห็นกลับยิ่งแผ่ขยายเต็มไปหมด !

                หรือนี่คือ “แผ่นดินอันงดงาม” ที่พวกท่านจะให้เรา ?

ณรงค์ฤทธิ์ ศรีรัตโนภาส

12 2564